به گزارش شهرآرانیوز، به روز هشتم جام جهانی ۲۰۲۶ رسیدیم؛ نقطهای که تب مسابقات بالا رفته و تورنمنت چهرهی بیرحم، جدی و البته شگفتانگیز خود را به تیمها نشان میدهد. دور اول مرحله گروهی به پایان رسیده و حالا جایگاه مربیان لرزانتر، ساق پای بازیکنان خستهتر و احساسات هواداران ملتهبتر شده است. روز هشتم، روزی بود که فوتبال ثابت کرد مالکیت توپ تضمینی برای خوشبختی نیست و البته لجستیک و برنامهریزی مسابقات میتواند صدای اعتراض مقامات را هم درآورد. در سوی دیگر مستطیل سبز در این روز پر از اتفاقات خاص بود که در ادامه آنها را مرور میکنیم.
یکی از جذابترین آمارهای دور اول، خط بطلانی بود که بر «مالکیتِ صرف» کشیده شد. پنج تیمی که بیشترین مالکیت توپ را داشتند (پرتغال ۷۵ درصد، اسپانیا ۷۴ درصد، ترکیه ۷۲ درصد، سوئیس ۶۸ درصد و اروگوئه ۶۷ درصد) مجموعاً ۱۱۷ شوت روانه دروازهها کردند، اما تنها ۳ گل ساختند و هیچکدام پیروز نشدند. در نقطهی مقابل، تیمی مثل استرالیا با تنها ۲۸ درصد مالکیت، ترکیه پرمهره را با دو گل مغلوب کرد.
اما در میانه این نبردهای تاکتیکی، درخشش یک ستاره ایرانی چشمها را خیره کرد. رامین رضاییان با نمایشی بینقص مقابل نیوزیلند، نه تنها در تیم منتخب دور اول از نگاه سایت معتبر هواسکورد در کنار غولهایی، چون لیونل مسی و ارلینگ هالند قرار گرفت، بلکه از سوی فیفا به عنوان خلاقترین بازیکن دور نخست (بالاتر از ستارههایی مثل اولیسه و ویرتز) انتخاب شد. پاسهای رو به جلو، شکستن خطوط حریف و خلق موقعیت، رامین را به پادشاه بیچونوچرای سمت راست زمین تبدیل کرده است.
در اردوی تیم ملی ایران، همه نگاهها به بازی سرنوشتساز روز ۳۱ خرداد مقابل بلژیک دوخته شده است. این دیدار که قرار است در ورزشگاه ۷۰ هزار نفری و باشکوه "SOFI" لسآنجلس برگزار شود، از همین حالا با استقبالی دیوانهوار مواجه شده است. ارزانترین بلیت مسابقه ۹۹۴ دلار (حدود ۱۵۶ میلیون تومان) و گرانترین آن حدود ۳۰۰۰ دلار قیمتگذاری شده است که نشان از اهمیت بالای این تقابل دارد. با این حال، شرایط پیرامون تیم ملی چندان آرمانی نیست. مخالفت کمیته برگزاری با سفر زودهنگام تیم ایران به شهر میزبان (آن هم برای یک بازی که ساعت ۱۲ ظهر برگزار میشود)، برنامههای ریکاوری امیر قلعهنویی را مختل کرده است. این سختگیریهای لجستیکی تا جایی پیش رفت که یک عضو ارشد شورای فیفا در مصاحبهای با نشریه «آبزرور» به شدت از این شرایط انتقاد کرد و گفت: «چگونه میتوان انتظار داشت تیمی با این مسافتهای پروازی طولانی و بدون استراحت کافی، در شرایطی نابرابر رقابت کند؟» او همچنین به معطلی ۱۱ ساعته عمر آرتان (داور سومالیایی) در فرودگاه به عنوان یک ضعف بزرگِ سازمانی اشاره کرد.
گروه A و B مسابقات تا اینجای کار به خشنترین گروههای جام تبدیل شدهاند. جام ۲۰۲۶ در حالی با ثبت ۵ کارت قرمز در تنها ۲۷ بازی، از رکورد کل جام ۲۰۲۲ (با ۴ اخراج در ۶۴ بازی) عبور کرده که سهم قطریها در این خشونت بسیار پررنگ بود. قطر در تقابل با کانادا یک فاجعه تمامعیار را تجربه کرد. شکست تحقیرآمیز ۶ گله با هتتریک جاناتان دیوید، اخراج دو بازیکن قطری در ۶۰ دقیقه ابتدایی (از جمله همام الامین) و درگیریهای فیزیکی پس از سوت پایان، چهره تلخی از قهرمان آسیا به جا گذاشت. در این میان، جولن لوپتگی سنگینترین شکست یک سرمربی اسپانیایی در تاریخ جام جهانی را به نام خود ثبت کرد. تنها نقطه تاریک این مسابقه برای کانادا، مصدومیت دلخراش اسماعیل کونه بود که با شکستگی استخوانهای درشتنی و نازکنی، ۴ تا ۵ ماه خانهنشین شد. در سویی دیگر، جام جهانی در حال آماده شدن برای یک رکورد جاودانه است؛ تقابل صبح یکشنبه ژاپن و تونس، دقیقاً «هزارمین» بازی تاریخ جامهای جهانی از سال ۱۹۳۰ تا امروز خواهد بود.
راز اشکهای لیونل مسی در بازی قبل سرانجام فاش شد. بیانیه خانواده مسی نشان داد که خورخه، پدر او، در بستر بیماری است و بغض لئو نه برای فشار مستطیل سبز، که برای قهرمان زندگیاش بوده است. خانواده مسی از رسانهها خواستند تا حریم خصوصیشان را رعایت کنند.
در اردوی هلند نیز خبر تلخی مخابره شد. کوینتن تیمبر به دلیل ضربه مغزی خفیف در تمرینات، بازی با سوئد را از دست داد تا به برادر دوقلویش (یورین) که او هم مصدوم است، بپیوندد. اما در کنار این تلخیها، جام جهانی داستانهای شیرینی هم دارد. روبرتو لوپز، مدافع کیپورد که روزگاری در دوبلین کارمند بانک بود، دعوتنامه تیم ملی را از طریق پیام «لینکدین» دریافت کرده بود. او که فکر میکرد این پیام یک اسپم است، ۶ ماه بعد پاسخ داد و حالا در بزرگترین استیج فوتبال جهان بازی میکند.
همچنین حضور ارلینگ هالند، الکساندر سورلوث و کریستین تورسوت در ترکیب نروژ، دژاووی شیرینی از جام جهانی ۱۹۹۴ است؛ جایی که پدران آنها (آلفی، گوران و اریک) در آمریکا پا به توپ بودند و حالا پسران، میراثدار پدران شدهاند. درخشش جوانانی، چون یوهان مانزامبی (سوئیسی که در ۱۹ دقیقه ۲ گل زد) و تبدیل شدن کارلوس کیروش در ۷۳ سالگی به مسنترین سرمربی پیروز تاریخ جام جهانی، نشان میدهد این تورنمنت متعلق به تمام نسلهاست.
حواشی بیرون از زمین هم به شدت داغ است. اعتراض شدید توماس توخل به فاصله ۰.۵ متری ۵۰ عکاس در هنگام پخش سرود ملی که مانع دیدن بازیکنانش شده بود، باعث شد فیفا بلافاصله پروتکلهای جایگیری عکاسان را تغییر دهد. در سوی دیگر، رسانههای انگلیسی از ورود دهها هوادار بدون بلیت به ورزشگاه در بازی انگلیس و کرواسی خبر دادند؛ ادعایی که فیفا فعلاً آن را رد کرده است. در نهایت، زیباترین اقدام اجتماعی روز هشتم را شهردار نیویورک رقم زد. او برای مقابله با تجاریسازی افراطی و قیمتهای نجومی بلیتها، دستور داد مسابقات در نمایشگرهای بزرگ در ۵ منطقه شهر برای عموم مردم به صورت رایگان پخش شود تا روح فوتبال، که متعلق به طبقه کارگر و مردم عادی است، در هیاهوی دلارها گم نشود. جام جهانی ۲۰۲۶ با سرعت در حال خلق درامهای جدید است و ما فردا با داستانهای تازهتری بازخواهیم گشت.