روزنگار جام جهانی ۲۰۲۶ | روز تبانی سرگرم کننده و پایان تلخ یوز‌ها

به گزارش شهرآرانیوز، روز هفدهم جام جهانی ۲۰۲۶ برای ما ایرانی‌ها با یک دلهره عمیق آغاز شد و با بغضی سنگین به پایان رسید. روی کاغذ، سرنوشت صعود هنوز در دستان خودمان نبود، اما قلب‌های میلیون‌ها نفر به ساق پای بازیکنان غنا، ازبکستان و البته یک معجزه در بازی اتریش و الجزایر گره خورده بود. جام جهانی است دیگر؛ جایی برای حسرت‌های بزرگ. یک توپ، یک تیرک، یک سوت و تمام. در دقیقه ۹۰+۳ حذف بودیم، در ۹۰+۴ صعود می‌کردیم و در ۹۰+۵ برای همیشه با جام وداع کردیم. این یادداشت، روایتی است از روزی که آخرین امیدهایمان در قاره آمریکا رنگ باخت و ستاره‌های جهان در گوشه و کنار این تورنمنت ۴۸ تیمی، تاریخ‌سازی کردند.

جادوی سیاه عدد «۳» و حسرت‌های ناتمام

انگار در این جام، عدد ۳ برای فوتبال ایران طلسم شده بود. آمار تیم ملی در پایان این دوره به شکلی حیرت‌انگیز با این عدد گره خورده است: ۳ بازی، ۳ مساوی، ۳ امتیاز، ۳ گل زده، ۳ گل خورده، ۳ گل آفساید، ۳ شوت به تیرک، جایگاه ۳ گروه و در نهایت برای صعود هم منتظر ۳ بازی ماندیم که هیچ‌کدام باب میل ما پیش نرفت!

در کنار این آمار، تیم ملی ایران عنوان بزرگترین قربانی تکنولوژی VAR در میان ۴۸ تیم را به خود اختصاص داد. مردود شدن ۳ گل که می‌توانست ۹ امتیاز طلایی برای ما به همراه داشته باشد، بالاتر از آلمان، رکوردی تلخ برای شاگردان قلعه‌نویی ثبت کرد. با وجود جهش آماری در فاز هجومی نسبت به جام‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ (ثبت ۳۷ شوت، ۵ موقعیت خطرناک فقط مقابل مصر و امید گل ۴)، باز هم در عبور از خط پایان ناکام ماندیم.

شاید یکی از تلخ‌ترین قاب‌های این ناکامی، تکرار یک سناریوی آشنا برای مهدی طارمی باشد. مهاجم بوشهری که در ۲۰۱۸ مقابل پرتغال و ۲۰۲۲ برابر آمریکا فرصت‌های طلایی را از دست داده بود، این بار با خراب کردن پنالتی مقابل مصر در جام ۲۰۲۶، نامش در کنار ناکامی‌های بزرگ ایران در سه جام متوالی قرار گرفت. با این حذف، ایران صاحب دومین روند بد ادوار جام جهانی شد؛ این هفتمین حذف ما از مرحله گروهی در تاریخ بود و حالا تنها اسکاتلند با ۹ بار حذف، آماری بدتر از ایران دارد.

تبانی سرگرم‌کننده یا فوتبال کثیف؟ سایه ۱۹۸۲ در قاره آمریکا

ما برای صعود به یکی از این سه نتیجه نیاز داشتیم: برد غنا مقابل کرواسی (که با برد کرواسی تمام شد)، برد یا مساوی ازبکستان مقابل کنگو (که با پیروزی ۳ بر یک کنگو و کامبک آنها بر باد رفت) و در نهایت، پیروزی یکی از دو تیم اتریش یا الجزایر. اما دیدار اتریش و الجزایر به یکی از جنجالی‌ترین بازی‌های تاریخ جام تبدیل شد. نتیجه مساوی ۳ بر ۳ در ثانیه‌های پایانی، آب یخی بود بر پیکر فوتبال ایران. ساسا کالادزیچ، بازیکنی که تنها ۱ دقیقه برای اتریش بازی کرد، با ۱ شوت و ۱ گل، رویای ما را در دقیقه ۹۵ ویران کرد.

زلاتان ابراهیموویچ با کنایه به این بازی گفت: «نمی‌دانم برای حذف ایران متأسف باشم یا نه، اما وقتی دو تیم ۳۰ دقیقه پایانی فقط پاس‌کاری می‌کنند و ناگهان هر کدام یک حمله می‌کنند و گل می‌زنند، این حتماً چیزی نیست که تیم‌ها بخواهند شاهد آن باشند.» در شبکه‌های اجتماعی، کاربران خارجی به شدت به این نتیجه واکنش نشان دادند. اکانت مطرح ردیت نوشت: «سرگرم‌کننده‌ترین تبانی تمام دوران! اتریش و الجزایر عملاً گفتند ما مساوی می‌کنیم تا ایران صعود نکند.» کاربر دیگری نیز اشاره کرد: «انگار دوباره سال ۱۹۸۲ (اشاره به تبانی معروف آلمان غربی و اتریش) از راه رسیده است. این تبانی دیوانه‌واری است، اما، چون علیه ایران است، کسی قرار نیست در موردش حرفی بزند.»

تلفات سنگین فرعون‌ها و تحسین آمریکایی‌ها

بازی سنگین ایران و مصر تبعات زیادی برای حریف آفریقایی داشت. از مصدومیت همسترینگ محمد صلاح و احمد فتوح گرفته تا آسیب‌دیدگی شدید مچ پای محمد عبدالمنعم، همگی بهای سنگین تقابل با یوز‌های ایرانی بود. شدت هیجان این بازی به حدی بود که هانی ابوریده، رئیس فدراسیون فوتبال مصر، پس از سوت پایان دچار افزایش فشار خون شد و از هوش رفت تا با آمبولانس به بیمارستان سیاتل منتقل شود.

با این حال، نمایش شجاعانه ایران تحسین جیانی اینفانتینو را به همراه داشت که گفت: «این بازی از دقیقه اول تا آخر، تمام چیزی بود که فوتبال به آن نیاز داشت.» روزنامه معتبر «USA TODAY» نیز در ستون خود نوشت: «صرف‌نظر از حذف، ایرانی‌ها یک درس تمام‌عیار در مواجهه با سختی‌ها دادند. اعتراض‌هایشان منطقی بود، توهین نکردند و از هم نپاشیدند. کاش همه ما متانت آنها را داشتیم.» و در نهایت، امیر قلعه‌نویی در پاسخ به این پایان تلخ، تنها به یک جمله بسنده کرد: «فوتباله دیگه!»

باران گل روی دروازه آسیایی‌ها | ۵۷ گل خورده برای ۹ تیم

طلوع قاره سیاه و سقوط آزاد آسیا

مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، جولانگاه آفریقایی‌ها و قتلگاه آسیایی‌ها بود. از ۱۰ نماینده آفریقا، ۹ تیم راهی دور حذفی شدند و تنها تونس از صعود بازماند. در سوی مقابل، فوتبال آسیا فاجعه‌بار ظاهر شد. از میان ۹ نماینده، ۷ تیم با دریافت مجموع ۵۷ گل از جام خداحافظی کردند. ایران با ۳ امتیاز تفاضل صفر، پس از ژاپن (۵ امتیاز) و استرالیا (۴ امتیاز)، سومین تیم برتر آسیا لقب گرفت، در حالی که تیم‌هایی، چون عراق (۱۲ گل خورده)، ازبکستان (۱۱ گل خورده) و قطر (۱۰ گل خورده) زنگ تفریح رقبا بودند. عربستان نیز با مصدومیت دلخراش حسن التمبکتی که با ویلچر زمین را ترک کرد، در نهایت با ۲ امتیاز با جام وداع کرد تا ناکامی‌های آسیایی‌ها تکمیل شود.

رکوردشکن‌ها؛ از جادوی مسی تا پیرمرد کروات

در گروه J، آرژانتین در یک بازی تشریفاتی با نتیجه ۳ بر یک اردن را در هم کوبید. اسکالونی به مسی استراحت داد، اما او در نیمه دوم به میدان آمد تا رکوردی تاریخی ثبت کند: گلزنی در ۷ بازی پیاپی جام جهانی (مجموع جام‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶). این ۱۹ امین گل مسی در ادوار جام بود تا او همچنان پادشاهی کند. در این بازی جیانی لوسلسو با پاس‌های دقیقش بهترین بازیکن این میدان شد.

در بلژیک، کوین دی‌بروینه با گلزنی مقابل نیوزیلند، اولین بلژیکی تاریخ شد که در ۳ جام جهانی (۲۰۱۴، ۲۰۱۸، ۲۰۲۶) گلزنی می‌کند. روملو لوکاکو نیز با ثبت ۶ امین گل خود، از مارک ویلموتس عبور کرد و بهترین گلزن تاریخ شیاطین سرخ در جام‌های جهانی شد. در انگلیس، هری کین با گلزنی در برتری ۲ بر صفر مقابل پاناما، با ۱۱ گل از رکورد ۱۰ گل گری لینکر پس از ۳۶ سال عبور کرد. جود بلینگام نیز در این دیدار درخشید و نمره ۹ را کسب کرد. همچنین لوکا مودریچ افسانه‌ای با ۴۰ سال و ۲۹۱ روز سن، در بازی مقابل غنا به مسن‌ترین گل‌ساز تاریخ ادوار جام جهانی تبدیل شد.

حواشی عجیب جام؛ از لنز تلویزیون تا پرواز اقتصادی

جام هفدهم پر از داستان‌های حاشیه‌ای تلخ و عجیب بود. در هلند، کودی خاکپو، ستاره لاله‌های نارنجی که تا اینجا ۲ گل زده، با شوک از دست دادن فرزند به دنیا نیامده‌اش مواجه شد؛ غمی سنگین که سایه‌اش بر سر اردوی هلند سنگینی می‌کند. در سوی دیگر، فدراسیون فوتبال اروگوئه در واکنش به حذف زودهنگام تیم مارسلو بیلسا، پرواز اختصاصی آنها را لغو کرد و بازیکنان را با بلیت کلاس اقتصادی (اکونومی) به خانه فرستاد. ترکش‌های حذف به اسکاتلند هم رسید و استیو کلارک پس از قرار گرفتن در رده سوم گروه C، از هدایت این تیم استعفا داد.

اما شاید عجیب‌ترین تصویر جام متعلق به سیدی تالا، عکاس رسمی تیم ملی سنگال باشد. او که به دلیل مشکل ویزای آمریکا نتوانسته بود تیمش را به کانادا همراهی کند، در اتاق هتلش جلیقه رسمی عکاسان فیفا را پوشید و با قرار دادن دوربینش مقابل صفحه تلویزیون، لحظات بازی را از روی صحفه نمایش ثبت کرد این اقدام اعتراضی بازتاب جهانی داشت.

در نهایت، روز هفدهم جام با تثبیت صدرنشینی کلمبیا و صعود محتاطانه پرتغال و بازگشت دیدیه دشان به تمرینات فرانسه پس از درگذشت مادرش، به پایان رسید. جامی که امباپه همچنان در آن بیشترین مشارکت گل در دو دوره اخیر را در اختیار دارد، برای ما ایرانی‌ها به پایان رسید، اما تب تند فوتبال تا روز فینال ادامه خواهد داشت. ماییم و مرور خاطرات تلخ و منتظر ماندن برای دوره‌ای دیگر... شاید این بار بدون، اما و اگر‌های آزاردهنده.