شهرآرانیوز

تیم‌ملی فوتبال برزیل، پرافتخارترین تیم تاریخ جام‌جهانی، این‌بار با کارنامه‌ای نه‌چندان درخشان به مسابقات راه یافته است. سلسائو در مرحله مقدماتی جام‌جهانی۲۰۲۶ در منطقه آمریکای‌جنوبی، با ۲۸امتیاز و در جایگاه پنجم جدول، پس از آرژانتین، اکوادور، کلمبیا و اروگوئه، توانست جواز صعود مستقیم را کسب کند. هشت برد، چهار تساوی و شش شکست در هجده بازی، آماری است که برای تیمی با سابقه پنج قهرمانی جهان، پذیرفتنی نیست. برزیل در دور مقدماتی دو بار مقابل آرژانتین شکست خورد و درمجموع پنج گل از این تیم دریافت کرد. باخت‌های مقابل پاراگوئه و بولیوی و همچنین تساوی در دو بازی رفت و برگشت با ونزوئلا، ازجمله نتایجی بود که هواداران برزیلی را به‌شدت ناامید کرد. حتی در بازی‌های دوستانه هم عملکرد تیم قابل‌دفاع نبود؛ شکست مقابل ژاپن و فرانسه و تساوی با تونس، باعث شد کارشناسان دیگر برزیل را شانس اصلی قهرمانی ندانند. کارلو آنچلوتی، سرمربی ایتالیایی، اولین مربی غیربرزیلی تیم‌ملی برزیل است. او پس از سه‌سال بلاتکلیفی تیم‌ملی برزیل، در سال۲۰۲۵ هدایت این تیم را بر عهده گرفت. آنچلوتی که به‌دلیل مدیریت ستاره‌ها و آرام‌کردن جو تیم‌ها شهرت دارد، فقط هشت بازی فرصت داشته است تا تیم را آماده کند. بازگشت کاسمیرو به ترکیب و آزمایش وینیسیوس جونیور در پست مهاجم نوک، از تغییرات درخورتوجه او بوده است. آنچلوتی که وینی را به‌خوبی می‌شناسد و اتفاقا در رئال او را پرورش داد، امیدوار است بتواند از توانایی‌های این بازیکن بهترین استفاده را ببرد. یکی از چالش‌های پیش روی آنچلوتی، تصمیم‌گیری درباره نیمار است. ستاره برزیلی مدتی است که دچار مصدومیت شده و ماه گذشته عمل جراحی کرده است. آنچلوتی چندان روی نیمار حساب نمی‌کند، اما رسانه‌های برزیلی به‌شدت خواهان حضور او در جام‌جهانی هستند. تصمیم نهایی درباره حضور داشتن یا نداشتن نیمار، یکی از موضوعات داغ فوتبال برزیل در روز‌های پیش‌رو خواهد بود. برزیل رکورددار حضور در همه ادوار جام‌جهانی است، اما در دو دهه اخیر روز‌های سختی را پشت‌سر گذاشته است. شکست تحقیرآمیز۷-۱ مقابل آلمان در نیمه‌نهایی جام‌جهانی۲۰۱۴ و حذف در یک‌چهارم‌نهایی دوره‌های ۲۰۰۶، ۲۰۱۰، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲، نشان‌دهنده روند ناامیدکننده این تیم است. با وجود همه مشکلات، برزیل همچنان یکی از تیم‌های محبوب در جام‌جهانی است، اما برای بازگشت به روز‌های اوج، نیاز به تغییرات ساختاری، رهبری قوی و ثبات تیمی دارد. مشکل این تیم فقط فنی نیست؛ ساختار تیمی هم دچار ضعف است. برزیل همچنان بازیکنان باکیفیت تولید می‌کند، اما در تبدیل آنها به یک سیستم منسجم و رقابتی ناکام مانده است. تیم‌های بزرگ اروپایی از نظر سازمان‌دهی، هماهنگی و ذهنیت تیمی به ثبات رسیده‌اند، اما برزیل هنوز درحال جست‌وجوی راه خود است. امروز برزیل نه‌تنها با تیم‌های بزرگ اروپایی فاصله گرفته، بلکه حتی از آرژانتین که در سال‌های اخیر به ثبات و نظم رسیده، عقب‌تر است. یکی از مشکلات اصلی، نبود رهبران واقعی در تیم است. دوران نیمار که اغلب با مصدومیت و نوسان او همراه بود، به پایان رسیده است و چهره‌های کاریزماتیکی مانند تیاگو سیلوا نیز دیگر در ترکیب نیستند. با وجود استعداد‌های جوان و باکیفیت مانند وینیسیوس جونیور و مارکینیوش، برزیل هنوز نتوانسته است یک رهبر واقعی پیدا کند که در لحظات سخت تیم را هدایت کند.

جمعیت: ۲۱۳,۵۰۰,۰۰۰ نفر

مساحت: ۸,۵۱۵,۷۶۷ کیلومتر مربع

پایتخت: برازیلیا

ارزش تیم: ۷۷۸.۵ میلیون یورو

شانس قهرمانی: ۵.۶%

بهترین عملکرد: قهرمانی