اشترخجو یکی از مقامهای موسیقی محلی شهرستان خواف و به معنای «زنگ شتر» یا «آهنگ شتر» است.
اشترخجو حکایت خاص خودش را دارد.
حکایت پیرمرد ساربانی است که برای شترهای خود دوتار میزد و آهنگ مینواخت. او با نوای دوتارش با شترها صحبت میکرد. پیرمرد یک شتر پیر داشت که از دیگر شترها قدیمیتر بود و با نواهای پیرمرد آشنا.
یک روز راهزنان پیرمرد و شتر پیرش را اسیر میکنند و آنها را به ناکجاآباد میبرند. راهزنان در راه از پیرمرد میخواهند برای آنها دوتار بنوازد. پیرمرد نیز در گوش شتر آهنگ برگشت را مینوازد و زمزمه میکند: اوهو پیرو، اوهو پیرو/ راها دورو آوا شورو.
شتر پیر که با این آهنگ و این زمزمه آشنا بود، متوجه شد که باید پا به فرار بگذارد. اینطور میشود که پیرمرد و شترانش از راهزنان نجات پیدا میکنند.
این روزها در خواف، عروسک اشترخجو را میسازند، عروسک پیرمردی که با دوتار و لباس محلی، روی شتری سوار شده است.