من هنوز مادرم

من هنوز مادرم

شاید اگر مادر نبودم، می‌توانستم در قامت یک هم وطن سوگوار، چیز‌هایی بنویسم و همدردی کنم، اما من هنوز مادرم. من هرقدر دست و پا می‌زنم نمی‌توانم چیزی از حرارت توی سینه مادران میناب بنویسم.
مادر؛ معمار نخستین هویت و ریشه اصیل نسل آینده

مادر؛ معمار نخستین هویت و ریشه اصیل نسل آینده

در آموزه‌های اسلامی و روایات، مادر تنها یک نسبت خانوادگی نیست، بلکه معنای «ریشه» و «اصل» را تداعی می‌کند.
زنان ایرانی در بازی‌های آسیایی ناگویا | حماسه‌هایی که تکرار می‌شود

زنان ایرانی در بازی‌های آسیایی ناگویا | حماسه‌هایی که تکرار می‌شود

ناگفته پیداست تمرین زیر صدای موشک و خمپاره و مقام و مدال آوردن کار شیردختران ایران است و این حماسه‌ها تکرار در تکرار اتفاق خواهد افتاد.
جنگ؛ امروز هم پرچم به دوش زن ایرانی است

جنگ؛ امروز هم پرچم به دوش زن ایرانی است

نظام ادراکی ما به این واقعیت تنظیم نشد که هر مرد، تکیه داده به زنی است که ایستادگی را معنا می‌کند. ما از عمق استراتژیک هم که می‌گوییم باز نگاهمان زنان را نمی‌بیند، حال آنکه اگر دفاع مقدس تا دورترین نقطه کشور امتداد داشت، ریشه اش دل مادران و همسران و خواهران رزمندگان بود.
نفرین خودخواسته؛ وقتی خودمان نسلمان را منقرض می‌کنیم!

نفرین خودخواسته؛ وقتی خودمان نسلمان را منقرض می‌کنیم!

جامعه‌ای که آینده را خرج آسایش امروز کند، دیر یا زود، باید هزینه سنگین‌تری بپردازد؛ پیری جمعیت، کمبود نیروی کار، تنهایی سالمندان، گسست نسل‌ها و فرسایش سرمایه اجتماعی، فقط چند سطر از فهرست بلند پیامد‌های آن است.
قصه پولی که آب رفت

قصه پولی که آب رفت

یادم هست عصر یک روز خنک تابستانی بود. پسرم حوالی دوماهگی داشت روی دست‌های پدرش در هوا تکان می‌خورد و در اوج درد‌های شکمی شیون می‌زد.
وصال در حوالی قدس

وصال در حوالی قدس

درست وسط چارچوب ورودی صحن قدس ایستاده. پوشیده در یک چادر آبی روشن که با نگین‌های سفید و مروارید‌های ریز و درشت، تزیین شده بود.
بدهی‌های مراسم عقد

بدهی‌های مراسم عقد

از قدیم گفته‌اند پول عروسی و پول خانه جور می‌شود. برای من هم جور شده بود، ولی پس‌دادنش جور نمی‌شد.
عقد ما با ۱۵۰ هزار تومان

عقد ما با ۱۵۰ هزار تومان

ما شیرینی خورده بودیم. به قول امروزی‌ها نامزدی مثلا! ولی نامزدی امروز کجا و آن ایام کجا.
مهریه؛ نشان تعهد و محبت یا بهای رهایی؟

مهریه؛ نشان تعهد و محبت یا بهای رهایی؟

تکیه‌کلام‌های رایج در هر جامعه، آیینه ناخودآگاه جمعی آن فرهنگ‌اند؛ درست شبیه مَثَل تلخ و مستأصلانه «مهرم حلال، جانم آزاد» که عبارتی پرتکرار در تعارضات خانوادگی است.
1 >