«پیدا کردن استعداد» یکی از سختترین و در عین حال سادهترین کارهایی است که هر دانشآموز در دورهای با آن روبهرو میشود.
«پیدا کردن استعداد» یکی از سختترین و در عین حال سادهترین کارهایی است که هر دانشآموز در دورهای با آن روبهرو میشود.
سخت به آن دلیل که خیلیها هنوز نمیدانند باید به وجود استعداد خودشان پی ببرند و راهها، مکانها و افرادی را که در این راه میتوانند به آنها کمک کنند نمیشناسند و آسان به این دلیل که پس از پیدا کردن استعداد، با کمی تلاش و اراده، بهراحتی میتوانند در جاده موفقیت گام بگذارند و به هدفهای رؤیایی خود برسند.
مهتاب خاویان قدیانی، دانشآموز موفق و خوشآتیه پایه دهم مدرسه فرزانگان۲، چند سالی است که به صورت مستمر در مسابقات و جشنوارههای علمی گوناگون مقامهای ارزشمندی کسب کرده است.
او آنقدر به دنیای تحقیق و پژوهش علوم زیستی علاقهمند است که حتی وقتی به پژوهشسرا نمیرود، در خانه کتابهای مربوط به علوم زیستی را مطالعه میکند و سؤالهای خود را از استادانش میپرسد.
با این نوجوان موفق رشته علمیپژوهشی گفتوگویی داشتهایم که میخوانید.
از موفقیتهایی که تا امروز کسب کردهای برای ما میگویی؟
اولین طرحم در جشنواره مسابقات آنلاین رشته زیستفناوری در سال ۹۸-۹۹ مقام آورد که در رشته «بیومدل» بود.
درباره طرح امسالت در حوزه زیستفناوری که توانست مقام نخست استانی را کسب کند برای ما توضیح میدهی؟
جوشهای صورت برای نوجوانان همیشه یک چالش است. دلم میخواست این مشکل را به شکل دیگری و با استفاده از مواد طبیعی حل کنم.
برای همین، طرح صابونهای زیستی را ارائه کردم که جوشهای صورت را از بین میبرد. ایده طرح این صابون زیستی را که در آن از گوگرد هم استفاده کردهام، از ملخی که خود را استتار میکند گرفتم.
درباره طرحهای دیگری که در سال ۱۴۰۰ مقام آورده است برایمان بگو.
طرح دیگری که باز هم در حوزه زیستفناوری کار کردم و موفق شد رتبه برتر شناخته شود، طرح زیستفناوری غذا و دریا بود. در این طرح، از ماهیان دریا، درون طبیعت و گلها عکاسی کردم و درباره گیاهانی که در صنعت داروسازی استفاده میشود تحقیق کردم.
بخشهایی را به صورت پیکسل درآوردم تا نوجوانان به این بخش علاقهمند شوند.
چه اتفاقی سبب شد به مسائل علمی بپردازی و به پژوهشسرا بروی؟
من از کودکی به دانستن مسائل علمی و پژوهشی بهویژه حوزه زیستی گیاهان و جانوران علاقهمند بودم. کلاس هفتم که شرکتکننده مسابقات علوم آزمایشگاهی جشنواره خوارزمی بودم، با پژوهشسرای رویان آشنا شدم. پدر و مادرم در این راه تشویقم کردند.
واکنش دوستانت به موفقیتهایت چه بوده است؟
دوستانم همیشه مرا تشویق و حمایت میکنند تا راهم را ادامه دهم.
برای رسیدن به پیشرفت بیشتر، روزانه چقدر برای مطالعات و پژوهش وقت در نظر میگیری؟
روزی هفت ساعت در این موضوع مطالعه میکنم و فقط دو ساعت برای درسهای مدرسهام وقت قرار میدهم تا از بقیه همکلاسیهایم عقب نمانم. خدا را شکر، با این روش، همیشه جزو شاگردان ممتاز کلاس هستم.
آیا تحصیل و پژوهش در حوزه زیستی وقتی برایت باقی میگذارد که اوقات فراغت هم داشته باشی؟
بله، وقتی برنامهریزی داشته باشیم، هیچوقت زمان کم نمیآوریم. من کلاس تکواندو میروم و الان دان۳ هستم. سال گذشته در رشته تکواندو پومسه جزو ۱۰ نفر اول استان شدم.
مهمترین هدفت از پژوهشهای متعدد علمی چیست؟ آیا در این راه خسته نمیشوی؟
تلاش میکنم با پژوهش به جوابهای سؤالاتم برسم. در راهی که انگیزه وجود دارد، خستگی وجود ندارد.
از مسئولان آموزشی چه خواستهای داری که موانع پیش روی نخبگانی مانند شما کمتر شود؟
اگر امکانات آموزشی کاملتری در اختیار ما بگذارند و کتابهای علمی بیشتری به کتابخانهها اختصاص بدهند، خیلی خوب میشود.
تحقیق و پژوهش در حوزه زیستی چه تأثیری بر زندگیات گذاشته است؟
این کار سبب شده است درباره چیزهای کوچک و در ظاهر کماهمیت زندگی مکث و البته فکر کنم. در هر پژوهش، من به این درک میرسم که هر چیزی برای خود نظم و رازی دارد و چه خالق بزرگی داریم که آفریننده این همه نظم و دقت و زیبایی است.
رسیدن به موفقیتهای پیدرپی خود را مرهون چه کسانی میدانی؟
اگر نظر خدا و لطف پدر و مادر عزیزم و راهنمایی معلمان و استادان خوبم آقایان هادی نجفی، سید جواد اورعی سجادی، استاد مصطفی شیخ بهاءالدین، عیسی شیخ، مهندس حسین نیرومند و خانمها صغری عودی، صدیقه مؤمنی، بتول هاشمی و فرخنده افضلنیا نبود، شاید به این همه نمیرسیدم.
از همه تشکر و قدردانی میکنم.
چه صحبتی برای همسنوسالانت داری؟
همه همسنوسالان من باید برای خود هدفی مهم داشته باشند و برایش بجنگند.