آسمان، روشن و خاموش می‌شود. انگار فرشته‌های خدا با دوربین‌های فیلم‌برداری آمده‌اند تا از وجدان‌های به خواب رفته و جادو شده‌ی آدم‌ها فیلم بگیرند.
آسمان، روشن و خاموش می‌شود.
انگار فرشته‌های خدا با دوربین‌های فیلم‌برداری آمده‌اند تا از وجدان‌های به خواب رفته و جادو شده‌ی آدم‌ها فیلم بگیرند و توی کارنامه کارهایشان بگذارند که چرا در مقابل فریاد کمک‌خواهی کودکان بی‌پناه و وحشت‌زده و زخمی و گرسنه و تشنه غزه، ساکت مانده‌اند.
این صدای غرش ابر است. رعد و برق با فریادی بلند، داد می‌زند، آهای بیدار شوید. حالا وقت به خواب زدن خودتان نیست. مگر شما انسان نیستید؟
این گوشه دنیا وحشیگری و ظلم «شیطان‌ایلی‌ها*» از حد گذشته است. بچه‌ها‌ی مظلوم غزه دارند پر‌پر می‌شوند. برخیزید و کاری کنید.
دفترم را بر می‌دارم و می‌نویسم از شما برای تاریخ. ای کاش این خودکار من می‌توانست تیری معجزه‌گر شود و چشم‌های اسرائیلی‌های شیطان‌صفت را کور کند تا با بمب‌ها و موشک‌ها، دیگر چادرهای اردوگاه‌ها را به آتش نکشند.
بگو برایت چه‌کار کنم تا از رنج‌هایت کم شود؟ من می‌دانم که تو بازهم مقاومت می‌کنی و پیروزی از آن تو است، زیرا فرشته‌ها هیچ‌وقت ناامید نمی‌شوند.
*شیطان ایلی: منظور همان اسرائیل شیطان صفت است.