پس از نام و یاد خدای دانا و توانا، سلام میکنیم به همه شما شکوفههای زیبای باغ زندگی. امیدواریم که در فصل پاییزِ رنگرنگ، دلتان شاد و لبتان خندان باشد.
دوستان عزیز! شاید برای شما هم پیش آمده باشد که در کوچه، خیابان، بازار یا حتی محلهای که درآن زندگی میکنید، به کسی برخورد کنید که از گوشهای یا روی خطی مشخص شده و با یک عصای سفید در حال عبور باشد.
بله! درست شنیدید صحبت از «روشندلان» است که به دلایل مختلفی بینایی خود را از دست دادهاند. راستی بچهها، برخورد مردم عادی را با آنها چطور دیدهاید؟
خوب است بدانید «روشندلان» جدای از اینکه بچه باشند یا بزرگسال مانند ما برای خود خانواده دارند، دارای احساسات شادی و غم، خشم و محبت و آرزوهایی برای خود هستند.
آنها دارای تواناییهایی هستند که اگر در کنارشان باشید، متوجه آن میشوید. اگر در ظاهر، آنها توانایی بینایی ندارند، دستهایشان از طریق لمس اشیا قویتر از یک رایانه، همهچیز را به خاطرشان میسپارد.
آنها حافظهای توانمند دارند. روشندلان مانند ما به مدرسه میروند و با کتابهایی که به «خط بریل» نوشته شده است درس میخوانند.
برای خودشان مسابقات ورزشی و علمی دارند و افراد موفقی در جامعه هستند. پس در برخورد با آنها همیشه مؤدب و مهربان باشید، اما اگر کمک خواستند کوتاهی نکنید.