روایت مادری که پسرش را به عشق حضرت زینب (س) فرستاد و با آیه «إنا لله و إنا إلیه راجعون» آرام گرفت.

خانه کوچک بود، دل‌ها بزرگ. ۲۳ سال از شهادت پدر و پسر گذشته بود و مادر چشم‌انتظار مهمانی بود که اسمش را از او پنهان کرده بودند. وقتی در باز شد و آیت‌الله خامنه‌ای وارد شد، فاطمه‌خانم فقط توانست بگوید: «خوش آمدید آقاجان.» حالا ۲۰ سال بعد، او پشت به قاب عکس رهبر شهیدش می‌گوید: «داغ آقا، داغ عزیزانم را دوباره زنده کرد.»

گفت‌و‌گو با خانواده شهید ناو «دنا»، ناواستوار یکم ابوالفضل حسینایی‌خزان که به مادرش خبر داده بود امکان دارد در ناو دنا شهید شود و پیکری هم در کار نباشد.

قرار بود جلسه هم‌اندیشی معلمان برگزار شود؛ سمانه کمالی صبح زود خودش را به مدرسه می‌رساند، بی‌آنکه بداند چند ساعت بعد، نه جلسه‌ای در کار است و نه مدرسه‌ای.

در خانواده‌ای که زندگی‌اش با یاد اهل‌بیت (ع) گره خورده، دو پسر به نام‌های رسول و حسین در سال‌های ۶۰ و ۶۲ به شهادت رسیدند. 🕊️ حسین در فکه و رسول در سرپل‌ذهاب، هر دو با عشق به میهن رفتند؛ اما سرنوشت جسدشان متفاوت بود: یکی برگشت و در قطعه ۲۸ آرام گرفت و دیگری تا ابد گمنام ماند.

خدیجه‌طلعت اسماعیل‌زاده، مادر ۱۰۱ساله‌ای که سه پسرش را در سال‌های دفاع مقدس تقدیم وطن کرد، نمونه‌ای کم‌نظیر از استقامت و باور راسخ بود.

آنچه می‌خوانید شرح زندگی سرشار از عشق و ایثار بانو وحیده کفعمی خراسانی همسر مرحوم آیت‌الله عبادی (امام جمعه سابق مشهد) و مادر دو شهید دفاع مقدس، در سال ۱۴۰۰ است، این بانوی مومن و انقلابی سال گذشته (تیرماه ۱۴۰۴) دار فانی را وداع گفت و به همسر و فرزندان شهیدش پیوست؛ روحش قرین رحمت الهی.

این غذای نذری با باقی غذا‌های نذری توفیر دارد؛ چرا که مناسبت خاص مذهبی ندارد و بساط این پخت وپز از زمان جنگ تحمیلی سوم به پا شده است تا برای نیرو‌های مدافع امنیت، غذا بپزند.

وقتی درد یکی باشد، همذات پنداری بیشتر می‌شود. فرقی ندارد بمبی، سقف خانه‌ای را در غزه شکافته باشد یا در حلب، روی سر نوزادی در لبنان فروریخته باشد یا بر سر کودکانمان در تهران، آوار شده باشد.

امروز در مراسم چهلم شهادت رهبر شهید، دختران و زنان مشهدی با قلبی آکنده از غم و اشک‌هایی بر چشم پا به مراسم «بعثت خون» در خیابان امام رضا مشهد گذاشتند و از حسرتی جانکاه سخن گفتند.