به گزارش شهرآرانیوز، قاب در قاب، هنر جریان دارد. تابلو‌ها کنار هم نشسته‌اند و هر کدام به زبانی متفاوت از زیبایی سخن می‌گویند. اما میان این چهارچوب‌ها، حضور خالق آثار است که فضا را زنده می‌کند؛ زنی که بخشی از تجربه سال‌ها کار هنری‌اش را اینجا به نمایش گذاشته است.
مژده ادهمی هنرش را فقط روی بوم نیاورده؛ آن را به دیوار، شهر و زندگی آدم‌ها رسانده است. آثارش شبیه هم نیستند؛ متنوع، چندلایه و معناگرا هستند. او نقاش است، نگارگر و تذهیب‌کار، گچ‌کاری مدرن انجام می‌دهد و اغلب این هنر‌ها را با هم ترکیب می‌کند. همین تنوع و نگاه تلفیقی، نام او را در هنر‌های تجسمی شهر ماندگار کرده و کلاس‌هایش را به مقصد بسیاری از هنرجویان تبدیل کرده است.
گاهی یک کشف به‌موقع، مسیر زندگی را برای همیشه تغییر می‌دهد. برای مژده ادهمی، این اتفاق در سال‌های کودکی و در مرکز پرورش فکری کودکان رقم خورد؛ جایی که در رقابت نقاشی، در میان دانش‌آموزان بزرگ‌تر از خود درخشید. تشویق معلم کلاس اول، استعدادش را جدی کرد و او را وارد مسیری طولانی، اما دوست‌داشتنی ساخت.
موفقیت در جشنواره‌های هنری از همان سال‌ها ادامه پیدا کرد. دوره ابتدایی و دبیرستان برای او با حضور مداوم در مسابقات و کسب رتبه‌های شهری، استانی و کشوری همراه بود. هنر، زبان طبیعی او شده بود.
در نوجوانی و جوانی، بدون آموزش رسمی در بسیاری از جشنواره‌ها شرکت می‌کرد و موفق می‌شد. بعدها، با حمایت خانواده، به‌ویژه مادرش، مسیر آموزش حرفه‌ای را آغاز کرد؛ از نگارگری در آستان قدس رضوی تا تلمذ نزد استادانی، چون حسین رزاقی و طاهر نبی‌زاده. خودش می‌گوید محو تماشای آثار استاد فرشچیان می‌شده و همین شیفتگی، او را در مسیر نگه داشته است.
تحصیل آکادمیک در رشته هنر، فصل تازه‌ای از زندگی مژده ادهمی بود. او نقاشی را در دانشگاه آموخت و نگارگری و تذهیب را در کارگاه‌ها به‌صورت تخصصی دنبال کرد. انتخابی که در خانواده‌اش سابقه نداشت و به‌نوعی تابوشکنی محسوب می‌شد.
او در سال‌های بعد، تجربه‌های متنوعی در مراکز هنری مختلف داشت؛ از طراحی سنتی و تذهیب نسخ خطی تا فعالیت در خانه ملک. اما آموزش، جایی بود که در آن ماندگار شد؛ از آموزش‌وپرورش و دانشگاه تا سازمان فنی‌وحرفه‌ای.
مژده ادهمی، که امروز کارشناس ارشد پژوهش هنر است، نقش حمایت مادر و همسرش را در این مسیر تعیین‌کننده می‌داند؛ همراهی‌ای که امکان ماندن و رشد را برایش فراهم کرده است.
برای او، هنر مفهومی ایستا نیست. باور دارد که هنرمند باید مدام تجربه کند، بیاموزد و حرکت کند؛ نگاهی که آن را به هنرجویانش نیز منتقل می‌کند. در کلاس‌هایش، از نقاشی و حجم‌سازی تا پتینه، نقاشی روی شیشه، کاشی معرق و تذهیب آموزش داده می‌شود؛ بیش از ۲۵ رشته هنری که او به آنها تسلط دارد.
بخش بزرگی از خاطرات بصری شهر، با آثار مژده ادهمی گره خورده است؛ از المان‌های نوروزی گرفته تا سازه‌هایی که در میدان‌ها و خیابان‌ها نصب شده‌اند. از نوروز سال ۱۳۹۱، با همراهی هنرجویانش، به‌طور جدی وارد عرصه ساخت المان‌های شهری شد؛ مسیری که به خلق بیش از ۱۲۰۰ المان مفهومی با یک گروه بزرگ انجامیده است.
این آثار فقط سازه نیستند؛ روایت‌اند. مترسک مهربان، مدرسه موش‌ها، مادربزرگ و بچه‌ها… نماد‌هایی که مکث می‌آفرینند و شهروند را به فکر وا می‌دارند.