میترا صدر | شهربانو، بوی پیاز داغ و سیبزمینی پخته، فضای آشپزخانه مسجد سناباد در محله صاحبالزمان (عج) را پر کرده است؛ اما آنچه بیشاز همه به چشم میآید، وحدت و همبستگی بانوان اینجاست. آنها از همان روزی که خبر شهادت قائد امت را شنیدند، دست از تلاش برنداشتند و حفظ میهن و پیروزی بر دشمن صهیونیآمریکایی، اولویتشان در زندگی شده است.
باوجود همه کارهایی که دارند، هرشب در تجمعات شرکت میکنند. آنها در شبهای ماه مبارک رمضان هم پای کار بودند و تهیه غذا برای نیروهای امنیت محله و خانوادههای شرکتکننده در تجمعات شبانه محله را برعهده داشتند.
حدود بیست تا سینفر از خانمهای محله هرروز پای کار هستند و در سه نوبت برای کارها به مسجد سناباد میآیند. بعداز نماز صبح اولین نوبت است که کارهای اولیه غذا را انجام میدهند. اگر نیاز باشد جو برای پخت سوپ خیس میکنند یا سیبزمینی میگذارند تا آبپز شود. چند ساعت قبل از نماز مغرب نوبت دوم است که برای ترکیب مواد غذایی، برش نان و آمادهکردن نهایی غذا به اینجا میآیند. بعداز نماز مغرب هم نوبت سوم به حساب میآید که زمان بستهبندی یا آمادهکردن ساندویچهاست. این چهلروز مسجد برای آنها خانه اول شده است.
انسیه حیدرزاده از ساکنان قدیمی و پای کار همیشگی فعالیتهای مسجد است. او میگوید: اکثر ساکنان اینجا قدیمی هستند و همیشه پای کار بودهاند. این روزها که کشورمان درگیر جنگ تحمیلی سوم است، مسجد سنگرمان شده است و ما خانمها دستبهدست هم دادهایم تا پشت جبهه به رزمندگان و نیروهای امنیت، امید دهیم.
از روزی که تصمیم گرفتند پخت افطاری و غذا برای تجمعات شبانه را بهعهده بگیرند، همه پای کار آمدند. هروقت در کانال محله اعلام کردند برای برنامه شب نان نیاز دارند، بیشاز بیستنفر اعلام آمادگی کردند و با دست پر به مسجد آمدند. انسیهخانم میگوید: موکب نبش خیابان با همت همین مردم محله راه افتاده است. آنها که سنوسال بیشتری دارند و نمیتوانند با کاروانهای خودرویی هیئت رایهالعباس مسجد راهی تجمعات شبانه شوند، در همین موکب حضور پیدا میکنند، شعار میدهند و دعای توسل میخوانند. آخر شب هم از همه پذیرایی میشود.
منیره غیورمینایی یکی دیگر از بانوان بسیجی مسجد است. او هم از بیستسال پیش که به این محله آمده در همه فعالیتهای مسجد حضور دارد و حالا هر شب برای کمک به اینجا میآید. خودش بمباران تهران در زمان جنگ تحمیلی هشتسال دفاع مقدس را به یاد دارد و میگوید: این روزها برای من یادآور آن روزهاست. آن زمان هم مردم همینطور یکدل و همراه پای کار بودند و به مساجد میآمدند و در کارها کمکحال هم بودند. این اتحاد و همبستگی ادامه دارد و همین رمز پیروزی ملت ماست.
مرضیه جعفری کنار دیگ غذا ایستاده است و پیاز سرخ میکند. او زیر لب ذکر میگوید و برای پیروزی رزمندگان دعا میکند و میگوید: پخت غذا کاری است که از دستمان برمیآید. در این شرایط و برای حفظ میهن لازم است که در صحنه حضور داشته باشیم و کار جهادی انجام دهیم. الان خیابان و مسجد سنگر ماست.
