به گزارش شهرآرانیوز؛ وقتی کودک یا نوجوان لج‌بازی می‌کند، بسیاری از والدین به دنبال راه‌حل فوری هستند. اما مشکل اغلب از شیوهٔ تعامل ما آغاز می‌شود. اگر الگوی مناسبی نباشیم، صبوری نکنیم و توقعاتمان را تنظیم نکنیم، این رفتار تشدید می‌شود.
یک کارشناس تربیتی گفت: اولین نکته‌ای که باید به آن توجه داشته باشیم این است که به اعتقاد فرضی «بسیاری اوقات، رفتار‌های ما بزرگتر‌ها در بروز این رفتار از فرزندان، صرف‌نظر از همهٔ اتفاقات دیگر، بسیار مؤثر است.» یعنی پدر یا مادر، خیلی وقت‌ها ناخواسته فرزند خود را روی دور لج‌بازی می‌اندازند؛ که در این حالت، درمان این رفتار هم برایشان سخت می‌شود.
مریم فرضی ادامه داد: ما می‌توانیم مراحلی را برای کاهش لج‌بازی فرزندانمان، هم در دورهٔ کودکی و هم در دورهٔ نوجوانی، انجام دهیم؛ که معمولاً در دورهٔ نوجوانی بخشی از این لج‌بازی طبیعی‌تر است.
وی با اشاره به اینکه یکی از بهترین راهکار‌ها این است که ما برای خودمان مقبولیتی در نزد فرزندمان ایجاد کنیم؛ یعنی پدر و مادرِ “الگو”یی باشیم، اضافه کرد: این روش بسیار مؤثر و مورد تأیید است که اگر ما به‌عنوان پدر یا مادر، فرزندمان ما را قبول داشته باشد و رفتار و اخلاق خوبی از ما ببیند، به هر حال میزان لج‌بازی‌اش کم می‌شود.
این کارشناس تربیتی با تاکید بر اینکه سعی کنیم برای عادت‌هایی که برای فرزندانمان می‌گذاریم، زمان بگذاریم و عجله نکنیم که حس لج‌بازی فرزند را تحریک کنیم. به‌عنوان مثال، اگر فرزندمان بی‌نظم است، دانه به دانه و کم‌کم، فرصت به فرصت (حتی ممکن است یک، دو یا سه ماه هم زمان ببرد) با توجه به سنش، او را از آن سطح لج‌بازی و بی‌نظمی خارج کنیم. مثلاً اگر برای بی‌نظمیِ فضای اتاقش لج‌بازی می‌کند، این موضوع زمان‌بر است. سعی کنیم در این زمانی که اختصاص می‌دهیم، صبوری داشته باشیم و یک بازهٔ زمانی مشخص در نظر بگیریم. افزود: چند کار را نباید با هم انجام دهیم؛ مثلاً همزمان با کنترل او در فضای مجازی، یا دور کردنش از بدغذایی، یا دور کردنش از معاشرت با دوستان ناباب.
وی بیان کرد: خیلی وقت‌ها خستگیِ کودک یا نوجوان، حس لج‌بازی او را بالا می‌برد.
فرضی متذکر شد: بسیار مهم است که سعی کنیم توقعاتمان را از فرزندمان کم و به‌اندازه کنیم. یعنی سن فرزندمان را در نظر بگیریم و از او انتظار و توقع زیادی نداشته باشیم.
منبع: فارس