به گزارش شهرآرانیوز؛ وجیهه هزاری با اشاره به اینکه عوامل ژنتیکی، ایمنی و برخی زمینه‌های جنینی از مهم‌ترین فرضیه‌های مطرح‌شده در بروز آندومتریوز هستند، اظهار کرد: به نظر می‌رسد برخی افراد به دلیل زمینه ژنتیکی و ایمنی، بیش از دیگران مستعد ابتلا به این بیماری باشند.
وی با اشاره به اینکه دو علامت اصلی این بیماری درد و ناباروری است، ادامه داد: مهم‌ترین علامت، درد‌های شدید قاعدگی است که به مرور زمان شدت پیدا می‌کند و به مسکن‌های معمول پاسخ مناسبی نمی‌دهد.
این دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بیرجند بیان کرد: متاسفانه یکی از باور‌های اشتباه رایج این است که درد شدید قاعدگی را طبیعی تلقی می‌کنند. درد‌های خفیف در سال‌های ابتدایی شروع قاعدگی تا حدی طبیعی است، اما اگر درد‌ها پیشرونده باشند، فعالیت روزمره فرد را مختل کنند، به درمان‌های معمول پاسخ ندهند یا با گذشت زمان شدیدتر شوند، حتماً باید مورد بررسی قرار گیرند.
هزاری گفت: آندومتریوز یک بیماری مزمن و پیشرونده است و تأخیر در تشخیص می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند. مطالعات نشان داده است که فاصله میان شروع بیماری تا تشخیص آن در دنیا به طور متوسط هفت تا ۹ سال است؛ زمانی که می‌تواند آسیب‌های قابل توجهی به تخمدان‌ها، لوله‌های رحمی و باروری فرد وارد کند.
به گفته وی، آندومتریوز بیماری شایعی است و حدود ۱۰ درصد زنان در سنین باروری را درگیر می‌کند. البته همه مبتلایان از بیماری خود آگاه نیستند. برخی تنها با درد مراجعه می‌کنند، برخی به دلیل ناباروری و گروهی نیز ممکن است هیچ علامتی نداشته باشند و بیماری به صورت اتفاقی تشخیص داده شود.
منبع: ایرنا
