به گزارش شهرآرانیوز؛ ریشه بسیاری از مشاجرات خانوادگی در تفاوت‌های عمیق عقیدتی، فرهنگی و... نیست. این مشکلات ریشه در ظرف‌های نشسته انباشته شده در سینک ظرفشویی یا فراموشیِ پرداخت قبض‌ها دارد. تقسیم ناعادلانه کارها، قاتل خاموش رضایت زناشویی است که به تدریج اعتماد و صمیمیت را فرسوده می‌کند.
کریستینا پی، استادیار ترویج در دانشگاه ایالتی یوتا، در گزارشی که در سایت extension.usu منتشر شده، در پژوهشی راهگشا به این پرسش پاسخ می‌دهد. او تأکید می‌کند که تقسیم عادلانه کار‌های خانه، پس از علایق مشترک و رابطه زناشویی سالم، سومین ستون رضایت در ازدواج است. این موضوعی که اهمیت آن حتی از فرزندآوری که ۴۳٪ مهم دانسته شده و یا از رفاه مالی که اهمیت آن ۴۲٪ است، نیز بالاتر گزارش شده است.
برای عبور از این چالش، این مشاور ازدواج گام‌های کلیدی زیر را پیشنهاد می‌کند:
نخستین گام، شناسایی استاندارد‌های شخصی است. آنچه برای یک نفر تمیزی محسوب می‌شود، ممکن است برای همسرش امری ثانویه باشد. زوج‌ها باید صریحا درباره انتظارات خود از نحوه مرتب کردن تخت‌خواب گرفته تا شیوه مدیریت امور مالی گفت‌و‌گو کنند. رسیدن به یک نقطه مصالحه، کلید جلوگیری از سوءتفاهم‌های بعدی است.
همه ما وظایفی داریم که از انجامشان بیزاریم. راهبرد موفق در اینجا، لیست‌نویسی از بیزاری‌ها است. شاید کاری که برای شما خسته‌کننده است، برای همسرتان قابل‌تحمل باشد. در مواردی که هر دو از یک فعالیت مشترک متنفر هستید، بهترین استراتژی انجام تیمی است تا فشار روانی کار برای هیچ‌کدام از طرفین طاقت‌فرسا نشود.
زمان‌بندی، عامل پنهان در شکست یا موفقیت تقسیم وظایف است. تحمیل مسئولیت‌های سنگین به فردی که در آن ساعت از روز آمادگی جسمی یا ذهنی ندارد مانند یک فرد غیرسحرخیز در صبح زود، تنها به افزایش تنش منجر می‌شود. توجه به ساعت بدن یکدیگر، همکاری را آسان‌تر می‌کند.
یک جلسه هفتگی کوتاه برای بازبینی برنامه‌ها کافی است. پس از توافق بر سر اینکه چه کسی، چه کاری را انجام می‌دهد، نوبت به مرحله مهم رها کردن می‌رسد؛ پس از تقسیم مسئولیت‌ها، غر زدن یا چک کردن‌های وسواس‌گونه ممنوع است. تنها در صورتی که کاری تا زمان تعیین‌شده انجام نشد، می‌توان در جلسه بازبینی بعدی در مورد انتظارات گفت‌و‌گو کرد.
هیچ برنامه‌ای وحی منزل نیست. اگر وظیفه‌ای به طور مداوم ناتمام باقی می‌ماند، به جای متهم کردن یکدیگر، به دنبال ریشه‌ی مشکل باشید. آیا فرد بیش از حد توانش تعهد داده است؟ یا زمان لازم برای آن کار کمتر از حد واقعی تخمین زده شده است؟ در چنین شرایطی با رویکرد حل مسئله، برنامه را منعطف نگه دارید.
اگر استاندارد‌های شما برای تمیزی بسیار بالاست و بودجه خانواده اجازه می‌دهد، استفاده از نیروی کمکی برای خدمات نظافتی یک سرمایه‌گذاری برای حفظ سلامت روان و کیفیت رابطه شما به حساب می‌آید. به یاد داشته باشید که این کمک باید به نفع هر دو شریک زندگی باشد نه اینکه صرفاً باری از دوش یکی از آنها بردارد.
منبع: ایرنا