مادر خاطرش است که فرزندش دوره آموزشی خود را در شمال کشور دوران سربازی را در مهاباد گذراند، مادر شهید از فرزندش در دوران سربازی خاطرات زیادی تعریف نمی‌کند، چون او که دوران سربازی اش تقریبا با آغاز جنگ همزمان شده بود فقط یک سال خدمت کرد و پس از آن به شهادت رسید. / یادش گرامی

مادر هر چه درباره خاطرات فرزند شهیدش بیشتر صحبت می‌کند، دلتنگی اش از دوری او بیشتر مشخص می‌شود، به گفته مادر، امام رضا (ع) فرزند شهیدش را به او هدیه داد و مادر با این دیدگاه که فرزندش را به خدا می‌سپارد، هم به او اجازه داد به جبهه برود و هم خودش را برای دریافت خبر شهادت فرزندش، آماده کرد.

مادر بعد از این همه سال که از شهادت فرزند شهیدش گذشته همچنان دلتنگ اوست، خاطراتش را در حالی که اشک در چشمانش جمع می‌شود، روایت می‌کند، مادر لحظه‌ای را به یاد می‌آورد که خبر شهادت فرزندش به او و همسرش رسید. در آن لحظه با وجود اینکه به مادر شهید گفته بودند فرزندش فقط زخمی شده، اما او شهادت فرزندش را حس کرده بود. / یادش گرامی

مادر قبل از اینکه خبر شهادت فرزندش را به او اعلام کنند، ۶ سال منتظرش بود، به مادر گفته بودند، پیکر فرزندش مفقود است. اما بعد از ۶ سال چشم انتظاری به او خبر دادند پیکر فرزند شهیدش شناسایی شده است، مادر دلش برای فرزند شهیدش تنگ شده بود، اما می‌دانست او در مسیر دفاع از مردم کشورش، از خون خود گذشته است.

مادر، خاطرات زیادی از فرزند شهیدش دارد، او در خاطرش هست که فرزندش در هفده سالگی با تیری که به قلبش اصابت کرده بود به شهادت رسید؛ با مراجعه به خاطرات فرزند شهیدش به عکسی اشاره می‌کند که فرزندش در جبهه از خودش گرفته بود و از دوستانش خواسته بود پس از شهادتش، عکس را به مادرش تحویل دهند. / روحش قرین رحمت الهی

مادر در ذهنش خاطرات ریز و درشتی از فرزندش دارد، او با مرور این خاطرات به یاد نامه‌هایی می‌افتد که فرزند شهیدش برایش از جبهه می‌فرستاد. فرزند شهید این مادر علاوه بر دفاع از کشورش در دوران دفاع مقدس به همرزمانش قرائت درست نماز را آموزش می‌داد و خودش سعی می‌کرد روزانه یک جزء قرآن بخواند، او حتی در وصیتش از مادرش خواسته بود تمام اموالش از دوچرخه گرفته تا لباس و ساعتش را به مسجد و مستضعفین بدهند. / روحش مانا باد

مادر از علاقه فرزندش به به جبهه رفتن سخن می‌گوید، وقتی به ۹ سال مفقودالاثری و پیدا شدن اتفاقی پیکر پاک او پس از شهادت اشاره می‌کند، خوشحال است که فرزندش در سنین کم برای دفاع از وطن و مردم کشورش مقابل دشمن به شهادت رسیده است.

مادر از شجاعت و مهربانی فرزند شهیدش روایت می‌کند، همچنین حضور فرزندش در راهپیمایی‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی با سن کمی که داشت از دیگر خاطراتی است که مادر درباره اش سخن می‌گوید، شهید علی غلامی پس از شهادت در تنگه حاجیان، پیکرش پیدا نشد و در سال ۱۳۸۵ به صورت نمادین، عکس پر از گل او همراه با تشییع پیکر جمعی از شهدای گمنام تشییع و به خاک سپرده شد.

مادر از نحوه شهادت فرزند شهیدش روایت می‌کند، فرزندش در سال ۱۳۶۲ در منطقه‌ای از عراق در یکی از عملیات از ناحیه گردن به شهادت رسیده است، سن و سالش کم بود، اما اراده قوی برای حضور در جبهه و دفاع از مردم کشورش داشت و همین موضوع عاملی بود تا مادر از فرزند شهیدش راضی باشد.

مادر است دیگر، با اینکه سال‌ها از شهادت فرزندش گذشته، اما دلتنگش است، از ویژگی‌های خوب فرزند شهید روایت می‌کند و علت حضور او را در خط مقدم دفاع مقدس، علاقه به وطن توصیف می‌کند. از نگاه مادر، هنوز هم قاب عکس فرزند شهیدش، سرشار از عطر گل محمدی است.