حوالی یک قرن پیش، در روزگاری که مردها سردمدار بودند و زنان در پستوی خانهها بهسر میبردند و نام بانوان بهسختی و با مشقت، بلند و پرآوازه میشد، نام یک زن در تاریخ مشهد ماندگار میشود؛ زنی که اگرچه نوه فتحعلیشاه قاجار و همسر آقاخان بوده است، به چیزی ورای این نسبهای خاندانی شهره میشود و جای خودش را میان مردم باز میکند؛ نام «شمسالملوکآقاخانی» پیش و بیش از القاب درباریاش، به نیکوکاری و اهل فضل بودن، پرآوازه شده؛ زیرا او خادم و شیفته سلطان خراسان بوده است.
اسناد تاریخی میگویند او چندباری برای زیارت به مشهد میآید و ازآنجاکه ارادت خاصی به امام هشتمین داشته، هربار که در کار آستانقدس گره میافتاده، او گرهگشایی میکرده است؛ خرید کارخانه چراغبرق با هدف روشنایی حرم مطهر برای دو مرتبه و همچنین خرید بادبزنهای برقی برای آستانه، ازجمله کارهای اوست که روایت آن در سطرهای بعدی آمده است.
