نقاشی دختران نوجوان مشهدی برای وطن| یاد دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب گرامی داشته شد + فیلم مزایای برقراری تماس پوستی مادر و نوزاد مادران بازمانده از بارداری‌های ناموفق را دریابیم معرفی چند رمان نوجوان با محوریت دختران| وقتی از واقعیت به دنیای کتاب‌ها و کلمات سفر می‌کنیم چرا فعالیت مغز زنان و مردان با هم متفاوت است؟ شکل‌گیری شبکه‌ای اثرگذار از بانوان فعال مسجدی با اجرای یک نظام‌نامه| فعالیت‌های خانواده‌محور در مساجد برگزار می شود حضرت معصومه (س)، کنشگری بصیر در راه ولایت نیم نگاهی به جایگاه برجسته حضرت معصومه (س) نزد ائمه معصومین (ع)| زیارتی که بهشت را بر زائر واجب می‌کند جای خالی لبخند‌های دختران میناب در سالروز میلاد حضرت معصومه (س) جزئیات تازه از حمایت‌های بهزیستی از خانواده‌های چندقلو در خراسان رضوی من ماندم و تنگه‌ای که باید حفظ می‌کردم از حنجره مادر بی تاب بپرس بانوی اسکی باز مشهدی نائب قهرمان مسابقات کشور شد
سرخط خبرها
دشمن غریب‌کُش

دشمن غریب‌کُش

  • کد خبر: ۲۴۲۲۹۷
  • ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۳:۱۶
عادت کرده‌ایم صبح‌ها که از خواب برمی‌خیزیم بدون استرس باشد، در آرامش محض باشد، تا روز جدید را هم با کمترین استرس بگذرانیم.

چهارسال‌ونیم پیش، وقتی صبح یک روز سرد زمستانی چشم بازکردیم، خبر به‌شهادت‌رسیدن شهید حاج قاسم سلیمانی در عراق نه‌فقط ما ایرانی‌ها و دوستدارانش را، که همه دنیا را شوکه کرد. به ساعت نکشید که این واقعه، خبر فوری یا به قول رسانه‌های انگلیسی‌زبان «بریکینگ‌نیوز» و در صدر تمام رسانه‌های دنیا قرار گرفت. 

غم از دست دادن سردار دل‌ها بعد از گذشت هزار و ششصد و چهل و نُه روز هنوز هم بر دل هایمان سنگینی می‌کند و هر گاه به یادش می‌افتیم ناخودآگاه گوشه چشممان تَر می‌شود. 

اردیبهشت امسال هم خبر سقوط بالگرد حامل آیت الله رئیسی و هیئت همراهش در شمال غرب کشور، بار دیگر کشور را در بهت و حیرت فرو برد. آن جا هم صبح یک روز بهاری بود. از شب قبلش دست به دعا برداشته بودیم و انتظار خبر سلامتی شان را می‌کشیدیم که انتشار خبر شهادتشان ابتدای صبح، یادآور صبح سیزده دی ۹۸ را برای همه مان تداعی کرد.

 و حالا، امروز در یکی از روز‌های داغ تابستان، درست در ماه حرام خدا، چشممان را که باز کردیم، شوکه شدیم از خبر به شهادت رسیدن اسماعیل هنیئه رئیس دفتر سیاسی حماس در قلب تهران. اغراق نیست اگر بگویم برای یک لحظه قلبم از تپش ایستاد. 

خدایا چه می‌بینم؟ اسماعیل هنیه؟ آن هم در تهران؟ با موشک؟ مگر می‌شود؟ 

خبر‌ها را یکی یکی بالا و پایین می‌کنم بلکه خبر تکذیبیه را ببینم. بلکه ببینم فقط یک شیطنت رسانه‌ای بوده و بس. اما نه... 

چند لحظه‌ای می‌گذرد تا هوش و حواسم سر جایش می‌آید. ناخودآگاه بار دیگر یاد سیزدهمین روز دی ماه ۹۸ می‌افتم. همان روز که شب قبلش در حالی که ما در آرامش کامل در خواب بودیم، سردارمان را در غربت به شهادت رساندند. 

حالا هم وقتی در خواب بودیم، دشمن غریب کُش، که بیش از هشت ماه است از گرفتن جان زن و کودک و جوان و پیر غزه ای هیچ کوتاهی نکرده، بار دیگر غریب کُشی را به حد اعلایش به نمایش گذاشته است. البته که غریب کُشی دشمن به یک سال و دو سال و ده سال پیش باز نمی‌گردد. این ماجرا سری دراز دارد. شاید به درازای ۱۴۰۰ سال پیش. وقتی حسین بن علی (ع) را در غربت و مقابل چشم کودکان و فرزندانش سر بریدند. قطعا که دشمنان اسلام خوی غریب کُشی شان را از اجدادشان در واقعه کربلا به ارث برده اند. اما فرهنگ اسلامی و شیعی به خوبی می‌داند پیروزی نهایی با جبهه حق است. جبهه‌ای که «أَشِدّاءُ عَلَى الکُفّارِ رُحَماءُ بَینَهُم» است. جبهه‌ای که به آیه شریفه «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» ایمان دارد. 

حالا که همه این اتفاقات تلخ در دل سیاه شب افتاده، کاش به همین زودی‌ها یک شب یک اتفاق شیرین برای تمام دنیا رخ دهد و صبح که دنیا چشم از خواب غفلت باز می‌کند، رسانه‌های دنیا پر شود از این خبر «مهدی موعود ظهور کرد».

ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.