به گزارش شهرآرانیوز، به نقل از اسپروس، اتاق نشیمن باید نمادی از آرامش و هماهنگی در خانه باشد، اما عادتهای روزمره و انباشت وسایل غیرضروری اغلب این فضا را به محلی شلوغ و آشفته تبدیل میکند.
اتاق نشیمن، بهویژه وقتی در نزدیکی در ورودی خانه قرار دارد، معمولاً به محلی تبدیل میشود برای انباشت هر چیزی که وارد خانه میشود: از بستههای پستی و قبضها گرفته تا کتابها، اسباببازیها و وسایل الکترونیکی. همین مسئله باعث میشود که فضایی که باید مرکز آرامش و جمع خانوادگی باشد، به مرور زمان به مکانی شلوغ و پرازدحام تبدیل شود.
اما متخصصان نظمدهی و سازماندهی خانه معتقدند بسیاری از این وسایل نه تنها ضروری نیستند، بلکه در واقع نوعی آشفتگی بصری ایجاد میکنند. برخی از این وسایل واضحاند، اما برخی دیگر آنقدر عادی شدهاند که حتی متوجه حضور دائمیشان نمیشویم.
لیوانهای نیمهخالی، تزئینات بیهدف یا زیرلیوانیهای اضافی، هرچند کوچک، میتوانند حس آرامش را در فضا بر هم بزنند. میز جلو مبلی باید ترکیبی از عملکرد و زیبایی باشد، نه محلی برای انباشت وسایل روزمره. بهتر است تنها چند وسیله ساده و هدفمند روی میز قرار گیرد مثلاً یک شمع، خوش بو کننده فضا و گلدان کوچک گیاه. چنین ترکیبی به فضا ظاهری منظم و دعوتکننده میدهد.
علاوه بر این، باید تعداد کتابها و مجلات روی میز را نیز کاهش داد. چند کتاب یا مجله مورد علاقه میتواند الهامبخش گفتوگو باشد، اما انباشتهکردن آنها حس شلوغی و بینظمی ایجاد میکند.
اگر عادت دارید در اتاق نشیمن غذا یا میانوعده بخورید، باید مراقب باشید ظرفهای استفادهشده همانجا باقی نمانند. ظرفهای کثیف جلوهای از بینظمی و سهلانگاری به خانه میدهند.
این منظره نهتنها ناخوشایند است، بلکه ممکن است باعث جذب حشرات یا حتی بوی ناخوش شود. افزون بر این، هیچکس نمیداند چه زمانی ممکن است مهمانی ناخوانده سر برسد و هیچ چیز بدتر از دیدن لیوانهای استفادهشده و بشقابهای نیمهخالی روی میز نیست.
بسیاری از افراد از اتاق نشیمن به عنوان منطقه انتقال موقت استفاده میکنند. جایی برای گذاشتن مرسولات، بستهها، لباسهای اهدایی یا حتی خریدهای تازه. اما این موقتی بودن بهراحتی میتواند به دائمی تبدیل شود. لازم است برای هر گروه از وسایل جای مشخصی در بخشهای دیگر خانه در نظر بگیرید. برای مثال، نامهها را در یک جاکارتی دیواری نزدیک در ورودی قرار دهید و بستههای بازنشده را در گوشهای مشخص کنار در بگذارید.
کفشها و کتها نیز از عوامل رایج بینظمی در اتاق نشیمن هستند. افراد معمولاً هنگام ورود، کفشهایشان را کنار مبل درمیآورند یا کتشان را روی دسته صندلی میاندازند و بعد فراموش میکنند آنها را جمع کنند. هر شب پیش از خواب چند دقیقه وقت بگذارید تا لباسها و کفشها را به محل اصلیشان بازگردانید.
این کار از انباشته شدن تدریجی وسایل جلوگیری میکند و نظم را به بخشی از عادت روزانه شما تبدیل میسازد. اگر فضای ورودی خانه فاقد کمد است، میتوانید از آویز دیواری، پایهکت یا جاکفشی ساده استفاده کنید تا نظم محیط حفظ شود.
اتاق نشیمن معمولاً مرکز سرگرمی خانه است و به همین دلیل، انباشت بازیها، کنسولها، وسایل دستی یا حتی ابزارهای هنری در آن امری رایج است. اما اگر این وسایل همیشه در دیدرس باشند، فضا را شلوغ و بینظم نشان میدهند.
گر از این وسایل مرتب استفاده میکنید، برایشان جای مشخص و هماهنگ با دکور در نظر بگیرید؛ مثلاً از سبدهای تزئینی، جعبههای پارچهای و دردار استفاده کنید تا هنگام ورود مهمانها، وسایل بهسرعت از دید پنهان شوند. اگر هر شب وسایل را به جای خود بازگردانید، مرتبکردن خانه از یک کار سخت به یک عادت آسان تبدیل میشود.
تعدد کنترلها، سیمهای درهمتنیده و شارژرهای پراکنده نیز نوعی هرجومرج بصری ایجاد میکنند. برای مدیریت آنها از سبدهای حصیری، تقسیمکنندههای کشو یا محفظههای مخصوص کابل استفاده کنید تا نظم و هماهنگی حفظ شود.
شاید تعجبآور باشد، اما بسیاری از افراد لباسهای شستهشده را در اتاق نشیمن رها میکنند تا در حین تماشای تلویزیون آنها را مرتب کنند. این کار باعث میشود کار نیمهتمام باقی بماند و حس بینظمی در فضا ایجاد کند. هرچه کاری را ناتمام بگذارید، انجام آن سختتر میشود.
اگر هنوز زمان تا کردن لباسها نرسیده است، بهتر است آنها را به اتاقی دیگر منتقل کنید تا در دیدرس نباشند و نظم اتاق نشیمن حفظ شود.
اتاق نشیمن، قلب خانه است؛ جایی برای گفتوگو، استراحت و آرامش. مینیمالیستها باور دارند هر وسیلهای که این حس را مختل کند، باید از فضا حذف شود. با کنار گذاشتن وسایل غیرضروری، ظرفهای کثیف، وسایل موقتی و آشفتگیهای تکنولوژیک، نهتنها نظم خانه را حفظ میکنید، بلکه ذهن خود را نیز آرامتر میسازید. اتاقی خلوت و منظم، بازتابی از ذهنی آرام و سبک زندگیای آگاهانه است.
منبع: فرارو