به گزارش شهرآرانیوز، نپال، سرزمین بلندترین قلهی جهان، سالها درگیر درگیریهای مسلحانه و شکافهای قومی بود. جنگی دهساله که نهتنها ساختار اقتصادی و اجتماعی کشور را در هم شکست، بلکه بیشترین آسیب را بر دوش زنان گذاشت؛ زنانی که در دل خشونت و فقر، بار زندگی را به دوش کشیدند و در نهایت به بازیگران اصلی صلح بدل شدند.
با پایان درگیریها در سال ۲۰۰۶، نپال وارد دورهای تازه از بازسازی شد. این دوران برای زنان، نقطهی عطفی بود. آنان که پیشتر قربانی جنگ بودند، اکنون به سازندگان آینده تبدیل شدند — در مجلس مؤسسان، در نهادهای مدنی، و در قالب شبکههای اجتماعی گستردهای که هدفشان تثبیت صلح و عدالت بود.
در همین دوره، قطعنامهی ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد — که بر نقش زنان در پیشگیری از درگیری، مدیریت بحران و برقراری صلح پایدار تأکید دارد — در طرح اقدام ملی نپال گنجانده شد. این اقدام نتیجهی سالها تلاش و مطالبهگری زنان بود. در پی آن، ۳۳ درصد از کرسیهای مجلس مؤسسان به زنان اختصاص یافت؛ اتفاقی تاریخی برای کشوری که پیشتر زنان در حاشیهی قدرت قرار داشتند.
نمونههای برجستهای از فعالیت زنان در نپال، دو سازمان مهم شانتیملیکا (Shantimalika) و سانکالپا (Sankalpa) هستند. شانتیملیکا شبکهای متشکل از ۱۵۰ زن از سازمانهای مردمنهاد است که با تمرکز بر آموزش صلح، آگاهی از حقوق زنان و اجرای طرحهای اقدام ملی فعالیت میکند. این گروه توانسته است ارتباط مؤثری میان جامعه مدنی و دولت ایجاد کند.
سانکالپا، که از ادغام ۱۱ شبکه بزرگ زنان تشکیل شد، با شعار «زنان برای صلح، قدرت و دموکراسی» فعالیت میکند. هدف اصلی آن، افزایش مشارکت سیاسی زنان و حمایت از اجرای طرحهای صلح در سراسر کشور است. این سازمان با همکاری وزارت صلح و بازسازی، زنان را به عنوان عاملان تغییر در همه سطوح سیاسی و اجتماعی توانمند میسازد.
تلاشهای مستمر زنان نپال سرانجام به نقطهای رسید که در سال ۲۰۱۵، این کشور نخستین رئیسجمهور زن خود را شناخت: بیدیا دوی بانداری (Bidhya Devi Bhandari)، زنی که پیشتر وزیر دفاع و محیط زیست بود و در همان سال، در فهرست قدرتمندترین زنان جهان از نگاه مجلهی فوربز قرار گرفت.
تجربهی نپال نشان داد که حضور زنان در عرصهی تصمیمسازی، نه تنها عدالت جنسیتی را تقویت میکند، بلکه صلح را از شعاری سیاسی به واقعیتی اجتماعی تبدیل میسازد. آنان ثابت کردند که برای ساختن جهانی پایدارتر، هیچ صدایی مؤثرتر از صدای زنانی نیست که از دل رنج برخاستهاند و در مسیر امید گام میزنند.
منبع: تارنمای رسمی بانک توسعه آسیایی
