به گزارش شهرآرانیوز، شوق و دغدغه اگر در دل آدمی زنده باشد، زندگی معنا پیدا می‌کند. کافی است رد مهربانی و مسئولیت‌پذیری انسان‌ها را دنبال کنی تا به روایت‌هایی برسی که بی‌هیاهو، اما عمیق، جریان دارند؛ درست مثل تلاش معلمانی که آموزش را محدود به زنگ مدرسه نکرده‌اند و برای کودکان جامانده از تحصیل، کلاس درس را به هر جایی که لازم باشد، می‌برند.
کلاس‌هایی که صندلی‌هایشان خالی نیست، در دل محله‌ای شکل گرفته‌اند که بسیاری از کودکانش فرصت برابر آموزشی ندارند. مدرسه‌ای در حاشیه شهر، میزبان معلمانی شده است که داوطلبانه وقت و توان خود را صرف آموزش دانش‌آموزانی می‌کنند که به تلاش و توجه بیشتری نیاز دارند.
قصه از فهیمه سروری شروع می‌شود؛ معلمی با سابقه فعالیت در حوزه آموزش که دغدغه کودکان بازمانده از تحصیل او را به سمت راه‌اندازی یک طرح آموزشی جهادی کشاند. او می‌گوید: «از جایی شروع کردم که بچه‌ها بودند؛ با خانواده‌ها صحبت کردم، در خانه‌ها را زدم و از آن‌ها خواستم اجازه بدهند فرزندانشان دوباره پای درس و مشق بنشینند.»
این طرح آموزشی در ابتدا با تعداد محدودی دانش‌آموز آغاز شد و به‌تدریج با همراهی معلمان دغدغه‌مند گسترش پیدا کرد. همکاری مدارس و همراهی آموزش‌وپرورش باعث شد کلاس‌ها به فضای رسمی مدرسه منتقل شوند و تعداد بیشتری از دانش‌آموزان امکان حضور پیدا کنند.
هدف روشن است؛ اینکه هیچ کودکی به دلیل شرایط اقتصادی یا خانوادگی، از آموزش محروم نماند.
زهره قاسمی، آموزگار ریاضی، یکی از معلمانی است که در این کلاس‌ها حضور دارد. او معتقد است بسیاری از دانش‌آموزان حاشیه شهر، نه ضعف یادگیری بلکه کمبود فرصت دارند. به گفته او، وقتی تمرکز و آموزش مستمر فراهم می‌شود، توانایی بچه‌ها به‌خوبی خودش را نشان می‌دهد.
زهرا تیموری، آموزگار پایه پنجم، تدریس در این کلاس‌ها را تجربه‌ای ارزشمند می‌داند و می‌گوید: «آموزش در چنین فضایی فقط انتقال درس نیست؛ ارتباط انسانی شکل می‌گیرد و همین مسئله یادگیری را عمیق‌تر می‌کند.»
ناهید سادات حسینی، آموزگار پایه دوم، تلاش کرده است آموزش را با شعر و داستان همراه کند تا توجه دانش‌آموزان حفظ شود. او می‌گوید: «دیدن پیشرفت بچه‌ها، حتی کوچک‌ترین تغییرات، انگیزه ادامه مسیر را چندبرابر می‌کند.»
نیره مظلوم، آموزگار پایه اول، از کودکانی می‌گوید که در آغاز حتی روخوانی ساده هم برایشان دشوار بوده است. او آموزش را از پایه‌ترین مفاهیم شروع کرده و معتقد است کلاس‌های تقویتی، اگر مستمر باشد، تأثیر چشمگیری بر یادگیری دانش‌آموزان دارد.
علیرضا جوان، مدیر دبستان، این طرح را یکی از مؤثرترین اقدامات آموزشی برای دانش‌آموزان نیازمند حمایت بیشتر می‌داند و تأکید می‌کند که استمرار چنین برنامه‌هایی می‌تواند نقش مهمی در کاهش افت تحصیلی داشته باشد.
در قالب این حرکت آموزشی، صد‌ها دانش‌آموز در مقاطع مختلف تحصیلی تحت آموزش قرار گرفته‌اند؛ تلاشی جمعی که نشان می‌دهد آموزش، اگر با تعهد و همدلی همراه شود، می‌تواند فاصله‌ها را کمتر و آینده را روشن‌تر کند.