زهرا زنگنه | شهرآرانیوز، وقتی از شهدا سخن میگوییم، واژهها ناخودآگاه گردِ عزت و شرافت و بزرگی میچرخند؛ از رشادت و شجاعت میگوییم و از ایمانی که نامشان را ماندگار کرده است. اما کمتر به زنانی فکر میکنیم که این جوانمردان را پرورش دادهاند؛ مادرانی که یا فرزندی را تقدیم راه حق کردهاند یا خود، پرچمدار همان ایمان و ایستادگی شدهاند. زنانی که راه شهدا را نه در میدان نبرد، که در میدان خدمت ادامه میدهند؛ از آموزش و علم گرفته تا کار خیر و توانمندسازی جامعه.
مرضیه میررضایی یکی از همین زنان است؛ مادری که هم تربیتگر نسلها بوده و هم پرورشدهنده یک شهید.
پدرش، نظامیای منضبط و مسئولیتپذیر، او را چنان پرورش داد که از همان سالهای کودکی، مدیریت و تعهد در وجودش ریشه بدواند. مسئولیت دخلوخرج خانه را از سنین کم پذیرفت و آموخت که نظم، دقت و پاسخگویی پایههای یک زندگی موفقاند. همان مسیری که بعدها، در تربیت فرزندانش ادامه داد؛ فرزندانی مؤدب، پرتلاش و مسئول در قبال خانواده و جامعه.
ثمره این تربیت، هم در عرصه آموزش شهر مشهد دیده میشود و هم در آسمان؛ جایی که نام میرزامحمود تقیپور، روحانی جوان و فرزند خلف این مادر، در فهرست شهدای مدافع حرم ثبت شده است. او در اربعین سال ۱۳۹۶ آسمانی شد و راهی را رفت که مادرش سالها پیش با خدمت آغاز کرده بود.
مرضیه میررضایی از نخستین سالهای پس از انقلاب، وارد آموزشوپرورش شد. سال ۱۳۵۸ در اولین آزمون استخدامی پذیرفته شد و پس از سالها تدریس و مدیریت در مدارس مختلف، تجربهای گرانبها اندوخت. مدیریتش در میان دو سه نسل از همکارانش زبانزد شد؛ مدیریتی همراه با دقت، صبوری و نگاه تربیتی.
مسیر خدمت او به آموزش، به تأسیس آموزشکده فنیوحرفهای انجامید؛ مأموریتی که با همراهی عصمت افتخاری آغاز شد و سنگبنای مجموعهای علمی را گذاشت که امروز، یکی از مراکز مهم آموزش مهارتی در مشهد به شمار میآید. دانشکده فنیوحرفهای الزهرا (س)، میراث ماندگار بیش از سه دهه تلاش بیوقفه این بانوی فرهنگی است.
او این مجموعه را نه صرفاً یک فضای آموزشی، بلکه همچون فرزندی پرورش داد؛ با صرف انرژی بسیار، پیگیری مداوم و مدیریتی دقیق. همکاران و دانشجویانش، شاهد شکلگیری تدریجی این نهاد علمی بودهاند؛ نهادی که امروز ظرفیت پذیرش بیش از هشت هزار دانشجو را دارد و در ۹ رشته کاردانی و ۲ رشته کارشناسی، نیروهای توانمند و مهارتمحور را به بازار کار معرفی کرده است.
اما نقش مرضیه میررضایی به مدیریت یک مجموعه آموزشی محدود نمانده است. او همانقدر که در فضای کار موفق بوده، در خانه و خانواده نیز مدیری توانمند بوده است. در کنار همراهی همسر، پنج فرزند را تربیت کرده؛ فرزندانی که هر یک با رفتار و مسیر زندگیشان، مهر «مادر موفق» را پای کارنامه او زدهاند.
ماحصل این مادریِ آمیخته با عشق و مسئولیت، تقدیم یک شهید به خاندان اهلبیت (ع) و دهها سال خدمت بیادعا به علم و آموزش است. یکی با جانش به این سرزمین خیر رساند و دیگری با توان و داناییاش؛ و اینگونه، نام «مادر دانایی» برای همیشه در حافظه شهر باقی میماند.