به گزارش شهرآرانیوز؛ امروزه حدود ۳ درصد از نوزادان در آمریکا و میلیونها کودک در جهان، با کمک فناوری لقاح مصنوعی متولد میشوند. اما داستان پیدایش این روش، یک قرن پیش و با تلاشهای پیگیرانه زنی آغاز شد که نامش در حافظه تاریخ رنگ باخته است.
کشف تصادفی میریام مِنکین که امروز لقاح مصنوعی یا آیویاِف (IVF) نامیده میشود، تاکنون راه تولد بیش از ۱۰ میلیون نوزاد را در سراسر جهان هموار کرده است.
میریام منکین، تکنسین آزمایشگاه، ۶ سال تمام بدون موفقیت سعی کرد تخمک انسان را در محیط آزمایشگاهی بارور کند. پس از صدها بار شکست، یک روز، خسته از فشار همزمان مادری برای دختری خردسال و پژوهش، در حین آزمایش به خواب رفت. این چُرت ناخواسته زمان تماس اسپرم با تخمک را از نیم ساعت به یک ساعت افزایش داد. این اتفاق ساده، معجزه را ممکن کرد. او در ماههای بعد این موفقیت را سه بار دیگر تکرار کرد و دنیای پزشکی را برای همیشه تغییر داد.
با وجود این دستاورد تاریخی، نام میریام منکین در سایه همکارش، دکتر جان راک، باقی ماند. مقاله مشترک آنها در سال ۱۹۴۴ میلادی جامعه علمی را شوکه کرد، اما شهرت اصلی نصیب راک شد. منکین که تا پایان عمر به پژوهشهای خود ادامه داد، هرگز اعتباری را که شایستهاش بود، کسب نکرد.
پس از این کشف، راه برای پیشرفتهای بعدی هموار شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی، اولین نوزاد آزمایشگاهی جهان به نام لوئیس براون (Louise Brown) متولد شد. از آن زمان تاکنون، فناوری لقاح مصنوعی با پیشرفتهای بزرگی مانند تزریق مستقیم اسپرم به درون تخمک، به کمک میلیونها زوج نابارور آمده است.
امروزه لقاح مصنوعی تنها یک راه درمان ناباروری نیست؛ بلکه گزینهای برای پیشگیری از بیماریهای ارثی و ساختن خانوادههایی است که پیش از این غیرممکن به نظر میرسید.
اکنون، نزدیک به یک قرن پس از کشف منکین، دانشمندان با کمک هوش مصنوعی و رباتیک در حال دقیقتر و هوشمندترکردن این فرآیند هستند. فناوری که با یک چُرت اتفاقی شروع شد، اکنون در آستانه تحولی تازه است.
داستان میریام منکین یادآور این نکته است که گاهی بزرگترین کشفهای بشر، نه از مسیرهای برنامهریزیشده، که از تقاطع خستگی، پشتکار و کمی شانس زاده میشوند و البته تاریخ، همیشه عدالت را در حق قهرمانان خود رعایت نمیکند.
منبع: ایرنا