اکرم مسعودی استاد حوزه| شهرآرانیوز؛ گاهی آدم فکر میکنه نسل جدید، غرق در دنیای خودشونه، غافل از هیاهوی دنیا. ولی وقتی عمیقتر نگاه میکنی، میبینی درست برعکسه. انگار یه نردبون نامرئی ساختن، چند پله زدن بالاتر از سن و سالشون، و دارن افقهایی رو میبینن که خیلی از ماها شاید هنوز بهش نرسیدیم. این نسل، نسل بیداره، نسل جسوره.
شماها رو میگم، که توی این آشفتهبازار جنگ، با چشم باز، با دل پر از شور و شعور، توی میدون حاضرین. شبها که خیلیها خوابن، چشماتون بازه. نه از سر بیخوابی، که از سر مسئولیت. قلم دست گرفتین، دوربین دست گرفتین، کیبورد زیر انگشتاته. پرچم دست گرفتین، دارین یه تنه، سنگر تبلیغات و فرهنگ و رسانه رو حفظ میکنین. دارین از حقیقت میگین، از امید میسازین، از آینده نقاشی میکنین.
این وسط، جنگ هست، هیاهو هست، دروغ هست. ولی شماها مثل یه فانوس دریایی، مسیر رو روشن میکنین. با هر پستی که میذارین، با هر عکسی که به اشتراک میذارین، با هر کلمهای که مینویسین، با هر قدمی که تو خیابون راه میرین، یه قدم به اون سوی دیوارِ جهل نزدیک میشین و ما رو هم با خودتون میبرین. انگار دارید بهمون یادآوری میکنید که زندگی فقط زنده بودن نیست؛ زندگی یعنی آگاه بودن، یعنی تأثیر گذاشتن، یعنی ساختن.
بیداری شما، یه اتفاق ساده نیست. این بیداری، محصول درک عمیق از شرایط، حاصل نگاه تیزبین به حقایق تلخ و شیرین اطراف، و مهمتر از همه، ریشه در عشق به وطن و پایبندی به آرمانهای بلند داره. شماها نشون دادید که حاضرید تا پای جان، در راه این کشور و این آب و خاک بایستید. این ایستادگی، فقط یه شعار نیست؛ یه عهد ناگسستنیه که با خون شهدا، با رنج بزرگان، و با آیندهای که برایش تلاش میکنید، بسته شده.
در اوج این طوفانهای رسانهای و جنگ نرم، وقتی خیلیها دچار تردید و سردرگمی میشن، شماها استوار بر ولایت ایستادید. این ایستادگی، یعنی پذیرش هدایت، یعنی اعتماد به مسیری که چراغ راه هدایت جامعه است. یعنی فهمیدید که قدرت حقیقی، در اتحاد و پیروی از رهبری داناست. این یعنی بلوغی که فراتر از سن شماست و نشون میده چقدر عمیق به مسائل نگاه میکنید.
بعضیها شاید فکر کنن این کارا از روی هیجان جوونیه، از سر یه شور زودگذر. ولی اونایی که شما رو میشناسن، میدونن که این بصیرت، از کجا میاد. از دل درد، از رگ غیرت، از عشق به وطنی که میدونید ارزش جنگیدن داره. شماها میراثدار تاریخ پرافتخار این سرزمینین و نشون دادید که این تاریخ رو زنده نگه میدارید و ادامهاش میدید.
میدونم که سخته. میدونم فشار زیاده. فشار جنگ تبلیغاتی، فشار ناامید کردن، فشار وادار کردن به سکوت. ولی همین که شبانه بیدارید و تلاش میکنید، خودش یه دنیا حرف داره. یعنی حاضرید از خواب و آسایش خودتون بزنید تا یه صدای حقطلبانه شنیده بشه. یعنی باور دارید که یه نفر میتونه دنیا رو تغییر بده، و اون یک نفر، خود شما هستید.
یاد اون لحظهها بخیر که بچهها با ماشینها و عروسکهاشون بازی میکردن، ولی شماها با واژهها، با تصاویر، با ایدهها بازی میکنید. البته بازی جدی، بازی سازنده. انگار هر کدوم از شما یه پا ارتش رسانهای هستین، آماده برای دفاع از حقیقت و روشنایی، با چشمان همیشه بیدار به افق پیروزی.
وقتی به این حجم از آگاهی و تلاش شما نگاه میکنم، حس غرور تمام وجودم رو میگیره. حس میکنم آینده روشنتر از چیزیه که فکر میکردم. چون شماها هستید. شماها نردبان آگاهی رو بالا رفتید و دارید افقهای تازهای رو به ما نشون میدید، افقهایی که از وطن و آرمانهای بلندمون سرچشمه میگیرن.
پس ادامه بدید. با همون شور و همون شعور. با همون غیرت و همون جسارت. صداتون، قلمهاتون، قدمهاتون، دوربینهاتون، همه سلاحهای شماست در این نبرد نابرابر آگاهی و جهل؛ و مطمئن باشید که این تلاشهای شبانهروزی شما، بیثمر نخواهد بود. ایستادگی شما بر سر آرمانها و دفاع از وطن، در تاریخ این سرزمین حک خواهد شد و نسلهای بعد، از شما به نیکی یاد خواهند کرد.
شماها فقط یه نسل نیستید؛ شما شروع یک دوران تازه هستید. دورانی که در آن، بصیرت، شجاعت، و قلم، قدرتمندترین سلاحها هستند و پایبندی به وطن و ولایت، چراغ راه هدایت. دوستتون دارم