به گزارش شهرآرانیوز؛ کمتر از ۵۰ روز تا آغاز فصل جدید لیگ برتر فوتسال زنان باقی مانده است. رقابت‌هایی که گفته می‌شود قرار است از سوم مهر با حضور ۱۶ تیم و در قالب دو گروه هشت‌تیمی برگزار شود. تصمیمی که از یک سو می‌تواند فرصت بیشتری برای حضور تیم‌های جدید و توسعه فوتسال زنان در سراسر کشور فراهم کند، اما از سوی دیگر این پرسش را به وجود آورده است که آیا فوتسال زنان ایران از نظر فنی، مالی و زیرساختی ظرفیت برگزاری چنین مسابقاتی را دارد یا افزایش تعداد تیم‌ها به افت کیفیت لیگ منجر خواهد شد؟
یکی از مهم‌ترین چالش‌های لیگ ۱۶ تیمی مسئله نیروی انسانی است. در سال‌های اخیر تعداد بازیکنان شاخص فوتسال زنان افزایش چشمگیری نداشته و بسیاری از ملی‌پوشان و ستاره‌های این رشته در چند تیم محدود حضور داشته‌اند.
هرچند قانون استفاده از چهار بازیکن ملی‌پوش برای هر تیم باعث شده تا بازیکنان مطرح تا حدی در میان باشگاه‌ها تقسیم شوند، اما همچنان اختلاف سطح میان تیم‌های بالای جدول و تیم‌های انتهایی محسوس است.
با افزایش تعداد تیم‌ها، باشگاه‌ها ناچار خواهند بود از بازیکنان جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر استفاده کنند. اتفاقی که از یک سو می‌تواند به کشف استعداد‌های جدید کمک کند، اما از سوی دیگر ممکن است کیفیت فنی مسابقات را تحت تأثیر قرار دهد.
پر واضح است که لیگ ۱۶ تیمی مستلزم فراهم شدن زیرساخت‌های متعددی از جمله سالن‌های استاندارد، منابع مالی کافی، امکانات مناسب و برنامه‌ریزی منسجم برای مسابقات است.
بسیاری از تیم‌های فوتسال زنان در سال‌های اخیر با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم کرده‌اند و تأمین هزینه‌های جاری، سفر‌های بین‌شهری و قرارداد بازیکنان برای آنها آسان نبوده است. حالا با طولانی‌تر شدن فصل فشار اقتصادی بیشتری به باشگاه‌ها وارد خواهد شد.
از سوی دیگر تیم‌های تازه‌وارد نیز باید خود را با شرایط لیگ برتر تطبیق دهند. موضوعی که می‌تواند در هفته‌های ابتدایی مسابقات چالش‌های زیادی برای آنها ایجاد کند.
یکی از اتفاقات مهم فصل گذشته ورود استقلال به فوتسال زنان بود. حضور این تیم باعث شد توجه رسانه‌ها و هواداران بیش از گذشته به لیگ زنان جلب شود و مسابقات بیش از گذشته در کانون توجه قرار بگیرد.
سپاهان نیز به عنوان یکی از باشگاه‌های بزرگ کشور فصل گذشته در لیگ حضور داشت هرچند نتوانست نتایج قابل توجهی کسب کند ولی با این شرایط حضور تیم‌های بزرگ می‌تواند به جذب اسپانسر، افزایش پوشش رسانه‌ای و رشد فوتسال زنان کمک کند.
البته تیم‌های شهرستانی همچنان با چالش‌هایی مانند امکانات کمتر، هزینه‌های بیشتر و دشواری جذب بازیکن روبه‌رو هستند. این موضوع می‌تواند رقابت را برای برخی تیم‌ها سخت‌تر کند و فاصله میان باشگاه‌ها را افزایش دهد.
بر اساس برنامه‌های اعلام‌شده مسابقات فصل آینده قرار است در دو گروه هشت‌تیمی برگزار شود و تیم‌ها در مجموع ۲۴ هفته رقابت کنند. این در حالی است که اردو‌ها و مسابقات تیم ملی نیز در پاییز و زمستان برگزار خواهد شد و بازیکنان ملی‌پوش در مقاطع مختلف در اختیار باشگاه‌های خود نخواهند بود.
فشردگی مسابقات، سفر‌های پیاپی و حضور هم‌زمان بازیکنان در اردو‌های ملی می‌تواند فشار مضاعفی را به تیم‌ها وارد کند. مدیریت آمادگی جسمانی بازیکنان، جلوگیری از مصدومیت‌ها و حفظ کیفیت مسابقات از مهم‌ترین چالش‌های مربیان در فصل آینده خواهد بود.
بدون تردید افزایش تعداد تیم‌ها می‌تواند به گسترش فوتسال زنان در نقاط مختلف کشور کمک کند و فرصت بیشتری در اختیار بازیکنان جوان قرار دهد، اما موفقیت این طرح تنها در گرو افزایش تعداد باشگاه‌ها نیست.
توسعه زیرساخت‌ها، حمایت مالی از تیم‌ها، افزایش کیفیت فنی مسابقات، آموزش مربیان و سرمایه‌گذاری روی استعداد‌های جوان عواملی هستند که می‌توانند آینده فوتسال زنان را تضمین کنند.
اکنون که کمتر از ۵۰ روز تا آغاز فصل جدید باقی مانده همه نگاه‌ها به سوم مهر دوخته شده است. روزی که لیگ برتر فوتسال وارد مرحله‌ای جدید خواهد شد و مشخص می‌شود آیا لیگ ۱۶ تیمی می‌تواند نقطه عطفی در تاریخ فوتسال زنان ایران باشد یا چالش‌های تازه‌ای را برای این رشته به همراه خواهد داشت.
منبع: مهر