به گزارش شهرآرانیوز؛ گیاه پتوس (Epipremnum aureum) که با نام‌های پوتوس، برگ قاشقی و عشقه طلایی نیز شناخته می‌شود، یکی از محبوب‌ترین و مقاوم‌ترین گیاهان آپارتمانی در سراسر جهان است. این گیاه زیبا با برگ‌های قلبی شکل و رونده جلووه‌ای خاص به دکوراسیون منزل یا محل کار می‌بخشد و به دلیل سازگاری بالا با شرایط محیطی مختلف، انتخاب ایده آلی برای افراد مبتدی و حرفه‌ای در نگهداری از گیاهان است.
اگر به دنبال یک گیاه آپارتمانی مقاوم و کم دردسر هستید، پتوس بهترین گزینه برای شماست.
پتوس دارای دو نوع اصلی است: پتوس برگ معمولی (سبز) و پتوس برگ ابلق. هر دو نوع از نظر نگهداری تقریباً مشابه هستند، اما تفاوت‌های ظریفی در نیاز‌های نوری دارند.
این نوع کاملاً مقاوم به سایه است و در شرایط نوری کم نیز به رشد خود ادامه می‌دهد. برگ‌های آن یکدست سبز و براق است.
برگ‌های این نوع دارای لکه‌ها و رگه‌های سفید یا کرم رنگ هستند. پتوس ابلق برای حفظ رنگ‌های زیبای خود به نور کمی بیشتر از نوع سبز نیاز دارد. اگر این گیاه نور کافی دریافت نکند، برگ‌های جدید به مرور به سبزی گرایش پیدا می‌کنند و زیبایی خود را از دست می‌دهند.
علاوه بر این دو نوع اصلی، ارقام مختلفی مانند پتوس مهتابی، پتوس نقره‌ای و پتوس شاهکار نیز وجود دارند که محبوبیت زیادی میان علاقه‌مندان به گیاهان دارند.
برای داشتن یک پتوس سرسبز و پرپشت، باید شرایط محیطی مناسبی را فراهم کنید. در ادامه به بررسی دقیق هر یک از این شرایط می‌پردازیم.
پتوس گیاهی است که به نور مستقیم خورشید حساس است و در صورت دریافت نور مستقیم، دچار آفتاب سوختگی می‌شود. علائم این آسیب به صورت نقاط تاول گونه و سوختگی روی برگ‌ها ظاهر می‌شود. بهترین مکان برای نگهداری پتوس، پشت پنجره‌های جنوبی و شرقی با نور فیلتر شده یا پرده‌ای است. با این حال، این گیاه مقاوم به سایه است و در فضا‌هایی با نور کم نیز زنده می‌ماند، اما رشد آن کندتر خواهد شد.
اگر نور محیط خیلی کم باشد، پتوس ابلق رنگ خود را از دست می‌دهد. برای حل این مشکل، گیاه را به تدریج به محیط پرنورتری منتقل کنید تا به شرایط جدید عادت کند.
آبیاری پتوس باید به گونه‌ای باشد که سطح خاک بین دو آبیاری کاملاً خشک شود. این کار از پوسیدگی ریشه‌ها جلوگیری می‌کند. فاصله آبیاری به عوامل مختلفی مانند دمای محیط، رطوبت، اندازه گلدان و فصل سال بستگی دارد.
تابستان: هر ۴ تا ۵ روز یک بار آبیاری کافی است.
زمستان: به دلیل کاهش سرعت رشد و تبخیر کمتر، هر ۷ تا ۸ روز یک بار آبیاری انجام دهید.
قبل از آبیاری، حتماً با انگشت خود رطوبت خاک را بررسی کنید. اگر دو سانتی متر از سطح خاک خشک بود، زمان آبیاری فرا رسیده است. پتوس به رطوبت کم محیط مقاوم است، اما در صورت تمایل می‌توانید با غبارپاشی برگ‌ها، رطوبت مورد نیاز را تأمین کنید. در شرایط رطوبت بالا، برگ‌های پتوس درشت‌تر و پهن‌تر می‌شوند.
دمای ایده آل برای رشد پتوس حدود ۲۲ درجه سانتی گراد است. این گیاه دمای بین ۱۸ تا ۳۰ درجه را تحمل می‌کند، اما از نوسانات شدید دما و جریان هوای سرد (مانند کولر گازی) باید محافظت شود.
اگر محیط خیلی سرد باشد (زیر ۱۵ درجه)، رشد گیاه متوقف شده و برگ‌ها ممکن است چروکیده یا قهوه‌ای شوند. بهترین اقدام، انتقال گیاه به گوشه‌ای گرم‌تر از منزل است.
پتوس به خاکی سبک و با زهکشی خوب نیاز دارد. ترکیب مناسب برای کاشت این گیاه شامل خاک باغچه، ماسه و خاک برگ است. این ترکیب باعث می‌شود آب اضافی به راحتی از گلدان خارج شود و ریشه‌ها در معرض رطوبت زیاد قرار نگیرند. برای بهبود تهویه خاک می‌توانید از پرلیت نیز استفاده کنید.
برای رشد بهتر و داشتن برگ‌های درشت و شاداب، پتوس به مواد مغذی نیاز دارد. در فصل رشد (از فروردین تا آبان ماه) هر دو هفته یک بار از کود مایع استفاده کنید. می‌توانید ۳ گرم کود محلول در آب را در یک لیتر آب حل کرده و به جای آبیاری به گیاه بدهید. در پاییز و زمستان، کوددهی را متوقف کنید تا گیاه دوره استراحت خود را گذراند.
یکی از دلایل محبوبیت پتوس، سهولت تکثیر آن است. با کمی دقت می‌توانید به راحتی گیاهان جدیدی از پتوس خود به دست آورید. بهترین زمان برای قلمه زدن، فصل بهار است، اما در محیط بسته آپارتمان می‌توانید در هر زمانی از سال این کار را انجام دهید.
برای قلمه زدن، یک ساقه سالم و قوی را انتخاب کنید. قلمه باید حداقل یک گره (محل اتصال برگ به ساقه) داشته باشد. بهترین نوع قلمه، قلمه انتهایی با طول ۸ تا ۱۰ سانتی متر است. با یک چاقوی تیز و استریل، قلمه را از زیر گره ببرید.
دو روش اصلی برای ریشه دار کردن قلمه پتوس وجود دارد:
قلمه را در یک لیوان آب قرار دهید به طوری که گره زیر آب باشد. ظرف را در مکانی پرنور، اما دور از نور مستقیم خورشید قرار دهید. بعد از چند هفته، ریشه‌های سفید رنگی از گره خارج می‌شوند. پس از رسیدن ریشه‌ها به طول ۲ تا ۳ سانتی متر، قلمه را به گلدان منتقل کنید.
انتهای قلمه را به پودر هورمون ریشه زایی آغشته کنید (این کار اختیاری است) و آن را در گلدانی با قطر دهانه ۹ سانتی متر که با کمپوست بذر و قلمه یا خاک سبک پر شده است، بکارید. هر ۳ تا ۵ قلمه را می‌توانید در یک گلدان بکارید تا گیاه پتوسی پرپشت داشته باشید. خاک را مرطوب کرده و روی گلدان را با یک کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید تا رطوبت حفظ شود.
گلدان را در دمای حدود ۲۰ درجه سانتی گراد و نور مناسب نگهداری کنید. ریشه دهی معمولاً یک ماه یا بیشتر طول می‌کشد.
پس از ریشه دار شدن قلمه‌ها، آنها را به گلدان اصلی با خاک مناسب منتقل کنید. بهتر است قلمه‌ها را از ابتدا در گلدان نهایی بکارید تا ریشه‌ها دچار شوک نشوند. پس از کاشت، گیاه را با کود مایع تغذیه کنید و در مکانی روشن قرار دهید. گیاهانی که در بهار تکثیر شده‌اند، معمولاً انبوه‌تر و شکیل‌تر از گیاهانی هستند که در فصول دیگر قلمه زده‌اند.
منبع: همشهری آنلاین