به گزارش شهرآرانیوز، علی شفیعی، دکترای بیوشیمی و تغذیه میگوید: تنها مزیت ظروف مسی این است که با توزیع و انتشار مطلوب حرارت به قسمتهای مختلف ظرف باعث پخت خوب و با کیفیت غذا میشود. اما در مقابل آثار زیانباری برای سلامت دارد. مس، روی و آهن از جمله عناصر دو ظرفیتی هستند که قابلیت اکسید شدن بالایی دارند و در ترکیب با غذاهای اسیدی و نمک دار به سرعت وارد واکنشهای خطرناک میشوند.
سطح این ظروف لزوما باید با لایهای از قلع یا فولاد ضد زنگ (استیل) یا نیکل پوشانده شود. ظروف مسی اگر پوشش مناسب نداشته باشد و جدارشان آسیب دیده باشد با آزاد کردن محتوای فلزی باعث آسیب به سیستم عصبی و کبد میشوند. نکته مورد توجه اینکه در صورت مسمومیت با قلع در مقایسه با مس خطرات بیشتری سلامت را تهدید میکند؛ بنابراین استفاده از ظروف مسی را به حداقل برسانید.
برخی ظروف مسی موجود در بازار حین پخت یا در تماس با رطوبت دچار تغییر رنگ و لکههای سیاه رنگ میشوند که گاهی به واسطه شست و شو با سیم ظرفشویی تا حدودی ناپدید و مجدد ظاهر میشوند. دکتر شفیعی میگوید: مس به دلیل ظرفیت بالای اکسیداسیون و قابلیت ترکیب بالا با مواد غذایی به شدت سلامت غذا را تحت تاثیر قرار میدهد و در صورتی که پوشش مناسب و استاندارد روی آن انجام نگرفته باشد این آسیب زایی دو چندان شده و چنین واکنشهایی بروز میکند. در صورت مشاهده چنین نشانههایی ظرف را به مرکز عرضه کننده عودت دهید.
گفته میشود در هنگام استفاده از ظروف مسی باید از قاشق پلاستیکی و چوبی استفاده شود. با توجه به اینکه در این ظروف غذا میچسبد و باید از اسکاچ و سیم ظرفشویی استفاده شود دیگر چه لزومی به مصرف قاشق غیرفلزی است. دکتر شفیعی معتقد است، ظروف مسی استاندارد که با پوشش مناسب تهیه شده باشند قاعدتا چسبندگی کمی دارند. متاسفانه اغلب ظروف موجود در بازار به طریقه سنتی تهیه شده و پوشش استانداردی ندارند و بهتر است به دلیل ظرفیت اکسیداسیون بالای مس از خط و خش دار شدن آن اجتناب و برای افزایش ضریب نچسبیدن غذا از ظروف دیگر استفاده یا اقدام به خرید ظروف مسی از نوع استاندارد کرد.
توصیه میشود برای ترکیب کردن یا برداشتن غذا از این ظروف از قاشقهای غیرفلزی استفاده شود و هرگز برای شستوشوی آن سیم ظرفشویی به کار نبرید.
مدت زمان زیادی است که از دستبند و النگو و انگشتر مسی به جهت تامین مس بدن برای درمان دردهای التهابی و مفاصل استفاده میشود. مدعیان معتقدند داروهای داروخانهای نمیتوانند کمبود مس بدن را جبران کنند. دکتر شفیعی بیان میکند: دردهای آرتریتی و مفصلی و استخوانی، مزمن و طولانی مدت هستند و این وسایل و ابزارها اثرات درمانی طولانی مدت و موثر ندارند. میزان نیاز بدن ما به مس اندک است و وقتی همین میزان به راحتی از مواد غذایی تامین میشود نیازی به استفاده از این دستبندها و ظروف یا کفگیرها و لیوان مسی نیست.
منبع: خبرآنلاین