ناباروری در بسیاری موارد قابل درمان است| سن؛ یکی از مهم‌ترین عوامل اثرگذار بر باروری بانوان «رازیانه» باعث افزایش شیرمادر می‌شود معرفی یک فرمول نامرئی برای تربیت فرزندی قدرتمند مغفول ماندن بسیاری از نقش‌های زنان در جنگ‌های تحمیلی اخیر | رسانه ها، پیگیر بازنمایی هویت واقعی زن ایرانی را باشند بانوی ملی‌پوش تیراندازی ایران: همه تیراندازان حاضر در فینال حرفه‌ای هستند آیا جمله «با خودش زندگی می‌کنم نه خانواده‌اش»، تفکر درستی است؟ خانه‌داری| با چند روش ساده، آشپزخانه را ایمن کنیم آغاز دومین مرحله از اردوی آماده‌سازی تیم ملی بانوان پارادوومیدانی از دوشنبه (۵ مرداد ماه ۱۴۰۵) وقتی ماندن در تولید سخت‌تر از شروع آن است| ایجاد یک کسب و کار و اشتغال برای بانوان شهر توسط یک بانوی لرستانی آغاز شمارش معکوس خاتون برای سومین ماجراجویی قاره‌ای گروه‌های مردمی جهادی پای کار ترویج فرزندآوری آمدند تهدید صمیمیت خانواده با استفاده افراطی از فضای مجازی نائب قهرمانی خراسان رضوی در مسابقات کاتای قهرمانی بانوان کشور ویدیو| روایت تکان‌دهنده امدادگر از دق کردنِ دختر سه ساله دکتر جمیله علم‌الهدی: حفظ وحدت انتظار امروز شهید رییسی از همه است پیکر مادر شهیدان داروغه در کاشان تشییع و خاکسپاری شد آمریکا پنج قلوهای معروف یزدی را یتیم کرد | روایت همسر و دختر شهید از روز حادثه + فیلم بررسی جایگاه نهاد خانواده در دیدگاه رهبر شهید انقلاب| مادر نخستین معلم جامعه است
سرخط خبرها
از آناهیتا تا امروز | نگاهی به تاریخ پوشش شایسته بانوان ایرانی

از آناهیتا تا امروز | نگاهی به تاریخ پوشش شایسته بانوان ایرانی

  • کد خبر: ۳۶۹۴۵۶
  • ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۰:۱۰
پوشاک زنان ایرانی، آینه‌ای از تمدن، باور و وقار این سرزمین کهن است.
شبنم کرمی
نویسنده شبنم کرمی

به گزارش شهرآرانیوز، پوشاک زنان ایرانی، آینه‌ای از تمدن، باور و وقار این سرزمین کهن است. از نقوش سنگی دوران هخامنشی تا جامه‌های پارچه‌ای عصر ساسانی و چادر‌های پس از اسلام، زنان ایران‌زمین همواره پوششی آراسته و باوقار داشته‌اند؛ پوششی که نه تنها جنبه زیبایی‌شناختی، بلکه بار فرهنگی و اخلاقی نیز در خود داشته است. تاریخ پوشاک، بخشی از تاریخ تمدن و هویت فرهنگی هر ملت است. انسان از آغاز برای محافظت از سرما و خطرات طبیعت لباس پوشید، اما به‌تدریج، پوشش به نشانه‌ای از باور، شأن و فرهنگ بدل شد.

پوشش زنان در ایران باستان

شواهد تاریخی و نقوش باستانی نشان می‌دهد زنان ایرانی از دیرباز پوششی مناسب، بلند و وقارآمیز داشته‌اند. جیمز لیور، تاریخ‌نگار انگلیسی، می‌نویسد: «در دوران آشوریان و پارسیان، لباس‌های آزاد و غیرچسبان نشانه تمدن و بزرگی بوده و تن‌پوش‌های تنگ و دوخته، نوعی بی‌فرهنگی به‌شمار می‌رفته است.» در دوران مادها، بنا بر آثار برجای‌مانده، لباس زنان و مردان شباهت زیادی به یکدیگر داشت و تنها در سرپوش تفاوت‌هایی دیده می‌شد. ویل دورانت نیز در تاریخ تمدن می‌نویسد: «پارسیان برهنگی را نشانه بی‌شرمی می‌دانستند و همواره لباس بلند می‌پوشیدند.»

از هخامنشیان تا ساسانیان

در مهر استوانه‌ای مربوط به دوره هخامنشی که در موزه لوور نگهداری می‌شود، ملکه‌ای با لباس بلند، تاج و سرپوش مخصوص زنان هخامنشی بر تخت نشسته است؛ تصویری از شکوه و نجابت زن ایرانی در آن دوران. در دوره اشکانی، زنان پیراهن‌های بلند و چین‌دار با شلوار‌های گشاد می‌پوشیدند. کلاه‌های عمامه‌وار بخشی از موهایشان را می‌پوشاند و بلندی لباس‌ها تا جایی بود که کفش‌ها دیده نمی‌شد. در دوره ساسانی، شنل و بالاپوش اهمیت ویژه‌ای داشت. در سنگ‌نگاره طاق‌بستان، آناهیتا، الهه آب‌ها، شنلی فاخر بر دوش دارد؛ نشانه‌ای از جایگاه والا و معنوی پوشش زن ایرانی در آن دوران.

پس از ورود اسلام؛ تداوم وقار ایرانی

با ورود اسلام به ایران، پوشش زنان همچنان ادامه‌ی همان سنت‌های پیشین بود، اما رنگی از ایمان و معنویت بر آن افزوده شد. در نوشته‌های تاریخی قرون نخست هجری آمده است که زنان ایرانی از چادر و مقنعه به‌عنوان پوشش بیرونی استفاده می‌کردند. پیراهن‌های بلند، تونیک‌های آستین‌دار و شال یا کمربند‌هایی ساده، بخشی از لباس روزمره زنان این دوره بود.

پوشش به‌مثابه احترام و حیا

هرچند سبک لباس‌ها در طول زمان تغییر کرده، اما در جوهره‌ی فرهنگ ایرانی، پوشش همواره نشانه حیا، احترام و شأن زن ایرانی بوده است. از آناهیتای سنگ‌نگاره طاق‌بستان تا بانوان امروز، این سرزمین همواره زنانی داشته که در عین زیبایی، وقار و متانت را پاس داشته‌اند.

ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.