به گزارش شهرآرانیوز، ویروس اچ‌پی‌وی (HPV) یا زگیل تناسلی یکی از شایع‌ترین عفونت‌های ویروسی دستگاه تناسلی است که ممکن است مدت‌ها در بدن فرد به‌صورت نهفته باقی بماند. به گفته دکتر صباغ، این ویروس در صورت ضعف سیستم ایمنی، استرس یا روابط جنسی پرخطر می‌تواند فعال شود و بروز پیدا کند.
شناسایی این ویروس با آزمایش پاپ‌اسمیر امکان‌پذیر است. اگر نتیجه آزمایش غیرطبیعی باشد، پزشک برای تشخیص دقیق‌تر، آزمایش‌های تکمیلی مانند تست HPV-DNA را تجویز می‌کند.
اچ‌پی‌وی انواع مختلفی دارد و در زنان می‌تواند به صورت کم‌خطر یا پرخطر ظاهر شود.
انواع کم‌خطر معمولاً باعث ایجاد زگیل‌های برجسته در ناحیه تناسلی می‌شوند.
انواع پرخطر با خطر بیشتر سرطان دهانه رحم همراه هستند؛ سرطانی که از شایع‌ترین سرطان‌ها در زنان محسوب می‌شود.
مهم‌ترین عامل انتقال HPV، رابطه جنسی بدون استفاده از ابزار محافظتی است.
این ویروس همچنین می‌تواند از مادر به نوزاد منتقل شود.
اچ‌پی‌وی از طریق بوسیدن، تماس‌های روزمره، توالت‌های عمومی یا استخر منتقل نمی‌شود؛ اما استفاده مشترک از تیغ‌های آلوده می‌تواند خطر انتقال را افزایش دهد.
بیشتر مبتلایان تا مدت‌ها هیچ علامتی ندارند؛ با این حال ممکن است ویروس به شریک جنسی منتقل شود. در صورت بروز علائم، موارد زیر شایع‌ترند:
زگیل‌های کوچک یا برجسته در واژن، دهانه رحم، لابیا، مقعد یا اطراف آن
ظاهر شبیه گل‌کلم یا دانه‌های ریز پراکنده
خارش، سوزش یا حساسیت در ناحیه تناسلی
زگیل‌ها معمولاً درد ندارند، اما می‌توانند آزاردهنده باشند.
بهترین راه پیشگیری استفاده از واکس گارداسیل (Gardasil) است که در سه نوبت تزریق می‌شود:
۱. اولین تزریق
۲. تزریق دوم دو ماه بعد
۳. تزریق سوم شش ماه پس از تزریق اول
دکتر صباغ تأکید می‌کند که بعد از تزریق اول بدن هنوز ایمنی کافی ندارد و رابطه جنسی باید با ابزار محافظتی برقرار شود. پس از تزریق دوم ایمنی بدن بهتر می‌شود، اما همچنان باید احتیاط کرد. در مرحله سوم، بدن بیشترین سطح ایمنی را دریافت می‌کند.
اگرچه درمان قطعی برای اچ‌پی‌وی وجود ندارد، اما می‌توان علائم را کنترل و زگیل‌ها را درمان کرد:
پماد‌ها و دارو‌ها برای زگیل‌های کوچک
انجماد (کرایوتراپی) یا لیزر برای زگیل‌های بزرگ‌تر
تقویت سیستم ایمنی بدن با مکمل‌هایی مانند کپسول گانوسان که از قارچ گانودرما تهیه شده است
رعایت بهداشت فردی، استفاده از وسایل محافظتی در رابطه جنسی و پرهیز از رفتار‌های پرخطر از مهم‌ترین عوامل جلوگیری از انتقال ویروس هستند.