به گزارش شهرآرانیوز؛ شام خانوادگی زمانی نهتنها یک وعده غذایی، بلکه سنتی فرهنگی و اجتماعی برای ارتباط اعضای خانواده بود. امروزه، با تغییر سبک زندگی، فناوریهای دیجیتال و مشغلههای روزمره، این سنت ارزشمند بهطور فزایندهای دچار تحلیل و کاهش شده است، در حالی که اشتراک وعدههای غذایی خانواده دارای مزایای علمی برای سلامت، تحصیل و رفتار کودکان و نوجوانان است.
زندگی پرمشغله، بچهها از مدرسه به کلاس موسیقی، ورزش، کاراته و هنر میروند، والدین دیر به خانه میرسند، همه عجله دارند و سریع غذایی میخورند تا سراغ سایر کارهایشان بروند. این الگو باعث میشود زمان کنار هم بودن کم و کمتر شود. حتی برنامههای آخر هفته که به نظر میرسد فرصت بیشتری برای در کنار هم بودن باشد، اغلب با رفت و آمد و کارهای ضروری پر میشوند.
فناوری همیشه همراه است، تلویزیون روشن است، تلفن روی میز است، پیامها میآید و میرود، در چنین شرایطی، حتی اگر کنار هم نشسته باشید، حضور واقعی و گفتوگو کمرنگ میشود. بچهها بیشتر به گوشی خود نگاه میکنند و والدین نیز غالباً گرفتار ایمیل یا شبکههای اجتماعی هستند.
تجربه نشان داده وقتی دستگاهها کنار گذاشته میشوند، حتی یک شام کوتاه میتواند به گفتوگوهای عمیق و خندههای واقعی تبدیل شود. تنها کافی است قانون سادهای وضع شود. قانون: تلفنها را کنار بگذاریم و ۳۰ دقیقه فقط با هم باشیم.
نبود مهارت گفتوگو، حتی وقتی همه کنار هم هستند، ممکن است فقط جملههایی مثل «مدرسه چطور بود؟» یا «هوا امروز خوبه» رد و بدل شود. بدون یادگیری گفتوگوهای ساده و دلنشین، شام خانوادگی فقط تبدیل به خوردن غذا میشود، نه تجربهای مشترک.
میتوان چند روش ساده برای شروع مکالمه به کار برد: پرسیدن یک سوال روزانه «امروز چه چیزی باعث شد بخندی؟»، تعریف یک خاطره کوتاه از کودکان یا بزرگسالان، یا حتی بازیهای کوتاه که همه را درگیر میکند.
ترس از بحث و اختلاف، شاید بعضی خانوادهها از نشستن با هم میترسند، چون فکر میکنند ممکن است بحثی پیش بیاید. سیاست، مدرسه یا کارها میتواند باعث استرس شود و خانواده ترجیح میدهد شام را کنار هم نخورند. اما تجربه نشان میدهد که گفتوگوهای کوتاه، بدون فشار و با حس طنز و صمیمیت، میتواند این ترس را کاهش داده و حتی روابط را مستحکمتر کند.
منبع: ایرنا