به گزارش شهرآرانیوز، بانوان و نوجوانان دو رکن اساسی در جامعه هستند، از این رو ماه رمضان امسال فرصتی رقم خورده تا با استفاده از آیات روحبخش قرآن، دمی چند با این قشر هم صحبت شویم.
- «تو یک زنی، از پس این کار برنمیآیی»، «تا همینجا کافیست، جلوتر نرو!»
اینها جملات سادهای نیستند؛ آزارهای کلامیای هستند که میتوانند بیارزشسازی و احساس یأس و پوچی در فرد ایجاد کنند. این تهدید نامرئی، همان «سندروم سقف شیشهای» است؛ سندرومی که چه شاغل باشیم و چه خانهدار، یک جنگ روانی مدرن بهراه میاندازد تا ارادهمان را فلج کند؛ همان انرژی منفی که دیده نمیشود، اما حضورش حس میشود و مانع پیشرفتمان میشود. کارکرد اصلی آن، ایجاد یک باور محدودکننده است که ما را وادار به خودسانسوری میکند و باعث میشود تواناییهایمان را دستکم بگیریم.
اینجا، دقیقاً همان نقطهای است که خداوند در سورۀ مبارکۀ مائده، شاخصۀ اصلی یاران حقیقی خود را اعلام میکند و میفرماید: «یجاهِدُونَ فی سَبیلِ اللَّهِ وَ لایخافُونَ لَوْمَةَ لائِم؛ آنان در راه خدا جهاد میکنند و از ملامت هیچ ملامتگری نمیترسند.»
خواهران عزیزم! جامعه همیشه ملامتگر خواهد بود. اگر بر حجاب و حیای فاطمی خود پافشاری کنید، پیکان سرزنش و جنگ روانی بهسمت شما خواهد آمد و شما را «اُمّل» مینامند. آیۀ شریفه نیز این رفتار را اینگونه تشبیه کرده است: «وَ إِذا رَأَوهُم قالوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالّونَ؛ و، چون مؤمنان را میدیدند، میگفتند: "اینها گمراهند! "»؛ به تعبیر امروزی جامعۀ ما: اُمُّل!
چگونه میتوانیم به این قدرت روحی و معنوی برسیم که از سرزنش دیگران نترسیم؟
خداوند متعال پاسخ این سوال را در این آیه داده است: «إِنَّمَا ذَلکمُ الشَّیطَانُ یخَوِّفُ أَوْلِیاءَهُ فَلَاتَخَافُوهُمْ وَ خَافُونِ إِن کنتُم مُّؤْمِنِینَ؛ این فقط شیطان است که بهوسیلۀ پیروان خود (با بزرگنمایی دشمن) مردم را میترساند. پس اگر مؤمن هستید، از آنها نترسید و از من بترسید».
چالش اصلی ما، ملامت نیست؛ چالش اصلی، ترس از ملامت است. قدرت این آیه در این نیست که ملامتگر را ساکت میکند، بلکه در این است که ترس را از قلب شما برمیدارد.
بیایید تمرین کنیم مصداق این آیه باشیم: «یجاهِدُونَ فی سَبیلِ اللَّهِ وَ لایخافُونَ لَوْمَةَ لائِم»؛ تلاشگرانی شجاع در راه حقیقت، که از قضاوت هیچ قضاوتگری نمیهراسند.
ما ایرانیان بارزترین مصداق این آیه هستیم؛ لذا شما در هر جایگاهی (مادر، همسر، شاغل، دانشجو، هنرمند یا کنشگر)، در میانۀ یک جهاد روزمره هستید؛ قرار نیست در این راه از ملامتها در امان باشید. جهاد فقط جنگیدن نیست؛ جهاد یعنی تلاش مستمر و خستگیناپذیربودن؛ آن مادری که در این طوفان رسانهای تلاش میکند فرزندی مؤمن و پایبند به ارزشها تربیت کند، آن زن متخصصی که در محیط علمی یا شغلی تلاش میکند همزمان با حفظ کرامت و ارزشهای الهی خود بدرخشد و اثبات کند که دینداری مانع پیشرفت نیست، زن خانهداری که با عشق، خانه را به سنگر تربیت نسل آینده تبدیل میکند و دختر جوانی که در دانشگاه، خیابان یا فضای مجازی، بر هویت و باور خود میایستد، همه در حال جهاد هستند.
خواهران من! میدان جنگ امروز ما تغییر کرده است. دشمنی که روزی خاکمان را هدف گرفته بود، امروز هویت و ارادۀ زن ایرانی را نشانه گرفته است. میخواهند ما را به بردگی مدرن کاخهای پوشالی خود بکشانند. جنگ امروز، یک جنگ روانی است؛ بمبارانی مداوم از ناامیدی، خودتحقیری و تردید که از صفحۀ نمایش تلفنهایمان، شبکههای ماهوارهای و زمزمههای مسموم، مستقیم به قلب باورهای ما شلیک میشود. جنگ امروز ما، شاید صدای آژیر و انفجار نداشته باشد، اما دشمن میخواهد با فشار روانی، ما را از درون تهی کند تا بیسروصدا تسلیم شویم. او میداند که زن بابصیرت و مؤمن انقلابی، ستون خیمۀ این جامعه است؛ به همین دلیل، نوک پیکان این جنگ نرم، دقیقاً هویت و کرامت ما زنان را نشانه گرفته است.
هدف اصلی این تهدید، نه اشغال خاک، بلکه اشغال ذهنها و باورهاست. دشمن تلاش میکند تا یک سقف شیشهای ذهنی و روانی بر سر ما زنان، که محور اصلی خانواده و فرهنگ هستیم، ایجاد کند. ملامتگر امروز، امپراتوری رسانهای دشمن است که میخواهد ما را از اصولمان شرمنده سازد. ملامت امروز، تمسخر حجاب، تضعیف خانواده و القای این است که ما در اقلیت هستیم.
دشمن مشکلات داخلی را زیر ذرهبین میبرد و مدام در گوشمان زمزمه میکند: «اینجا آخرش همین است»، «تلاش تو بیفایده است»؛ این زمزمهها بهتدریج به صدای درونیمان تبدیل میشود و اعتمادبهنفسمان را به «سندروم خودویرانگری» تبدیل میکند. هدفش ترویج ناامیدی و ایجاد حس ناتوانی و خودکمبینی است؛ تا به تواناییهای خود شک کنیم، از رؤیاهایمان دست بکشیم و به کمترینها قانع شویم. این همان حسی است که مانع میشود در موقعیتهای علمی و شغلی بهتر عمل کنیم یا ایدههای خلاقانهمان را به زبان آوریم؛ زیرا از قبل باور کردهایم که پیشرفت و استقلال برای ما ممکن نیست.
امروز، دشمن با اسلحه نمیجنگد، بلکه با ترویج سبک زندگی وارداتی و بیریشه در تلاش است زن ایرانی را بیهویت کند. با ارائۀ تصویری بینقص، فیلترشده و غیرواقعی از زن در فرهنگهای دیگر، یک استاندارد دستنیافتنی میسازد و سبک زندگی فریبندهای را ترویج میکند که نتیجهاش ایجاد احساس دائمی «ناکافیبودن» است. آنها میخواهند با هزاران تصویر دروغین و روایتهای تحریفشده، آینهای ترکخورده پیشروی ما بگذارند تا خود را آنگونه که آنها میخواهند ببینیم. این همان سقف شیشهای است که نمیگذارد از خود واقعیمان لذت ببریم و ما را وادار میکند که مدام خودمان را با یک ویترین دروغین مقایسه کنیم. در نهایت، به جایی میرسیم که برای پذیرفتهشدن، گمان میکنیم باید هویت، فرهنگ و اصالت خود را انکار کنیم.
بیایید امروز با خودمان عهد ببندیم که دیگر اجازه ندهیم احساس ناکافیبودن، سقف آرزوهایمان را تعیین کند. ما وارثان زنانی هستیم که از خاکستر جنگ، ققنوسوار برخاستند. بیایید با سلاح ایمان و توکل، سقفهای شیشهای را بشکنیم و به دنیا نشان دهیم که زن ایرانی، نه یک قربانی، بلکه فرماندهای قدرتمند در سنگر اراده و ایمان است.
منبع: فارس
