به گزارش شهرآرانیوز؛ محمدمهدی سیدناصری به لزوم راهاندازی برنامه ملیِ «مدارس امن و خانواده تابآور» با پروتکلهای اجرایی، دورههای آموزشی استاندارد برای معلمان، مشاوران مدرسه و مربیان اجتماعی در سطح شبکههای بهداشت و آموزش و ایجاد خطمشیِ ارجاع سریع به واحدهای تخصصی رواندرمانی به عنوان راهکارهای عملی در راستای احقاق حقوق کودکان در شرایط جنگی تاکید کرد.
وی درباره پیامدهای اجتماعی جنگ بر کودکان، به اختلال در آموزش و خسارت سرمایه انسانی قطع یا اختلال در آموزش اشاره کرد و افزود: تعطیلی مدارس و آموزش حضوری، معلمان غایب و جابهجایی خانوادهها در شرایط خاص جنگی باعث افت تحصیلی، ترک تحصیل و کاهش مهارتهای پایهای دانش آموزان میشود که به کاهش سرمایه انسانی نسل بعدی میانجامد.
این پژوهشگر حقوق بینالملل کودکان احساس ناامنی مداوم و تکوین «فرهنگ اضطراب» را از دیگر پیامدهای جنگ تحمیلی دانست و اظهار کرد: تجربه خشونت یا حتی قرار گرفتن مکرر در معرض تهدید و اخبار خشونتآمیز، احساس ناامنی مزمن را در کودکان ایجاد میکند که میتواند به کاهش اعتماد اجتماعی، ترس از نهادهای عمومی و بدبینی نظاممند بینجامد.
به گفته وی، این امر در طول زمان سرمایه اجتماعی را فرسوده کرده و مشارکت مدنی و تابآوری اجتماعی را تضعیف میکند.
سیدناصری درباره آسیب روانی میاننسلی توضیح داد: اختلالات روانی در کودکان (اضطراب، افسردگی، اختلال پس از سانحه) و تأثیرات آن بر رفتار والدین و روابط خانوادگی میتواند به انتقال مشکلات روانی و اجتماعی از نسلی به نسل دیگر کمک کند و به الگوهای پرخطر اجتماعی دامن بزند.
وی همچنین به پیامدهای اقتصادی و اجتماعی جمعی اشاره کرد و گفت: کاهش تحصیلات و افزایش نیازهای بهداشتی و روانی فشار بر خدمات عمومی، افزایش هزینههای بهداشتی و کاهش بازده اقتصادی بلندمدت را تشدید میکند؛ در سطح اجتماعی نیز شکافهای نابرابری (مناطقی که بیشتر در معرض آسیب قرار گرفتند) عمیقتر میشود.
این حقوقدان اظهار کرد: به لحاظ قضاوت حقوقی-اجتماعی، حتی یک درگیری کوتاهمدت مانند ۱۲ روزه و جنگی که از نهم اسفند آغاز شد میتواند «شوک» موقتی ایجاد کند که چنانچه مداخلات بازتوانی روانی-اجتماعی و آموزشی در پی آن انجام نشود، تبدیل به بار بلندمدت و ساختاری شود.
منبع: ایرنا