به گزارش شهرآرانیوز؛ خورشت قیمه محرم، یکی از نمادینترین و محبوبترین غذاهای مذهبی در ایران است که در پایان مراسمهای عزاداری، با عشقی بیکران میان عزاداران توزیع میشود. طبق گزارشهای بررسی شده، پخت غذاهای نذری با شروع ماه محرم در بین هیئتهای عزاداری رواج مییابد که این امر فراتر از یک آشپزی ساده، یک «هنر» و مظهر خیرخواهی محسوب میشود.
تفاوت یک قیمه معمولی با یک «قیمه نذری با عطر بینظیر»، در جزئیات کوچک اما حیاتی نهفته است؛ از نوع چربی استفاده شده تا نحوه تفت دادن ادویهها.
با توجه به اینکه تعداد شرکتکنندگان در این مراسمها معمولاً از ۵۰ نفر شروع شده و گاهی تا ۵۰۰ نفر نیز افزایش مییابد، پخت این غذا با آشپزی خانگی تفاوتهای ساختاری دارد. در مقیاسهای بزرگ، مدیریت مواد اولیه (بهویژه گوشت و لپه) و انتخاب ظروف پخت، چالشی است که نیازمند دقت و مهارت فراوان است. در این گزارش، مقادیر مواد اولیه برای ۳۰ نفر به دقت محاسبه شده و تکنیکهای لازم برای رسیدن به آن عطر افسانهای در بخشهای تخصصی آورده شده است.
بر اساس استانداردهای سرانه در آشپزی نذری، مقادیر زیر برای ۳۰ نفر مورد نیاز است:
گوشت (چربیدار) ۷۰ تا ۸۰ گرم۲.۱ تا ۲.۴ کیلوگرم
لپه ۲۵ تا ۳۰ گرم ۷۵۰ تا ۹۰۰ گرم
رب گوجهفرنگی۲۰ گرم۶۰۰ گرم (حدود ۲ پیمانه)
پیاز خام۴۰ گرم۱.۲ کیلوگرم
لیمو عمانی۱ عدد۳۰ عدد
سیبزمینی به مقدار لازم حدود ۸۰۰ گرم (برای نگینی کردن)
گلاب: ۱۵ قاشق غذاخوری
هل: ۱۰ عدد (اختیاری)
بر اساس تحلیل منابع مختلف، برای اینکه عطر غذا از فاصله ۷ کوچه شنیده شود، باید از سه لایه معطر سازی استفاده کرد:
نباید فقط به روغن مایع اکتفا کرد. تفت دادن تکههای دنبه گوسفندی همراه با پیاز، زیربنای عطر قیمه است.
استفاده از آب جوش قلم به جای آب معمولی، غلظت (کش آمدن) غذا را به شدت افزایش میدهد.
ادویههای خشک (زردچوبه، فلفل، ادویه قیمه) را نباید در انتهای کار اضافه کرد. باید وقتی پیاز و رب کاملاً تفت خوردند، ادویهها را برای چند ثانیه در روغن داغ تفت داد تا “عطر” آنها آزاد شود.
استفاده همزمان از هل و دارچین در کنار زعفران دمکرده، یک لایه بوی معبد و اصیل به غذا میدهد که با بوی تند ادویه قیمه ترکیب شده و بسیار دلپذیر میشود.
افزودن مقدار بسیار کمی گل محمدی در مراحل پایانی، آن رایحه “مقدس و آرامبخش” را به نذری میبخشد.
لیمو عمانی: برای جلوگیری از تلخی، لیموها را از هسته خالی کرده و حتماً در کنار پیاز و گوشت با روغن تفت دهید تا نرم و با عطر شوند.
پیازها را ریز خرد کرده و گوشت را به قطعات کوچک تقسیم کنید. لپه را از شب قبل خیس کنید.
پیازها را با دنبه و روغن تفت دهید تا کاملاً قهوهای روشن (کاراملی) شوند. سپس گوشت را اضافه کرده و با پیاز تفت دهید تا آب انداخت و دوباره کشید.
رب گوجهفرنگی را اضافه کرده و آنقدر تفت دهید تا رنگ آن تیره و عطر خامی آن از بین برود.
ادویهها (زردچوبه، فلفل، ادویه مخصوص) و لیموهای هستهگیری شده را اضافه کنید.
آب قلم را اضافه کنید. شعله را کم کنید و اجازه دهید گوشت و لپه با هم بسیار آرام پخته شوند (این مرحله کلید اصلی “کش آمدن” غذاست).
در ۱۰ دقیقه آخر، گلاب و چند دانه هل به آن اضافه کنید. زعفران دمکرده، گل محمدی و سیبزمینیهای سرخ شده (یا نگینی پخته شده) را هم اضافه کنید تا غذا روغن بیندازد و آماده سرو شود.
برای جلوگیری از سوختن و از دست رفتن عطر و رنگ زعفران، هرگز آن را در ابتدای پخت اضافه نکنید. زعفران دمکرده را باید در ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پایانی پخت اضافه کنید تا رنگ خورش درخشان و عطر آن خیرهکننده باقی بماند.
برای حفظ رنگ درخشان و روشن خورش، حتماً از لیمو عمانیهای روشن استفاده کنید. استفاده از لیموی سیاه یا آبلیمو میتواند باعث تیرگی و کدر شدن رنگ خورش شود.
نوع ظرفی که غذا در آن پخته میشود، مستقیماً بر کیفیت نهایی اثر میگذارد:
برای پخت نذری با کیفیت بالا، استفاده از ظروف مسی یا روحی توصیه میشود. این ظروف علاوه بر پخش یکنواخت حرارت (که برای پخت آرام و کش آمدن غذا ضروری است)، به حفظ دمای غذا و ثبات رنگ و عطر در طول زمان کمک میکنند.
برای اینکه خورش در هنگام سرو، ظاهری بسیار مجلسی و اشتهاآور داشته باشد، از این روشها استفاده کنید:میتوانید سیبزمینیها را به صورت خلالی بسیار باریک سرخ کرده و به صورت یک لایه روی خورش قرار دهید.
برای جلوهای خاصتر، سیبزمینیها را پیش از سرخ کردن با قالبهای مخصوص به شکل ستاره یا گل برش بزنید.
برای یک نمایش حرفهای، تکههای گوشت پخته و سیبزمینیهای سرخ شده را در مرحله نهایی به صورت منظم و با دقت روی سطح خورش قرار دهید تا علاوه بر زیبایی، به چشم مهمان بیاید.
منبع: ایرنا
