به گزارش شهرآرانیوز؛ در روز سیزدهم محرم، کربلا شاهد یکی از باشکوه‌ترین و قدیمی‌ترین آیین‌های سوگواری است؛ مراسمی که به یاد خاکسپاری پیکر مطهر شهدای دشت نینوا توسط عشیره بنی‌اسد برگزار می‌شود.
این مراسم که ریشه در تاریخ عاشورا دارد، هر ساله با حضور پرشور این طایفه در جوار حرم امام حسین (ع) برگزار می‌گردد.
در این آیین سنتی، زنان بنی‌اسد با چهره‌هایی غمزده و لباس‌های سیاه با سبد‌های حصیری وارد حرم می‌شوند و در عزای اهل‌بیت نوحه‌سرایی می‌کنند.
عزاداری زنان بنی‌اسد، آیینی سنتی است که هر ساله در ۱۳ محرم در حرم امام حسین (ع) برگزار می‌شود. در این مراسم، زنان قبیله بنی اسد با حمل سبد‌های حصیری حاوی کفن و بوریا بر سر، و با سردادن شعار لبیک یا حسین، به سوگواری می‌پردازند.
این آیین یادآور دفن شهدای کربلا در سال ۶۱ هجری قمری؛ جایی که زنان بنی‌اسد در روز ۱۳ محرم، مردان قبیله را برای خاکسپاری پیکر‌های شهدا فراخواندند و خود نیز با شیون و آشفته‌کردن موها، عزاداری کردند.
بر اساس گزارش‌های تاریخی، قبیلۀ بنی اسد سه روز پس از شهادت امام حسین (ع) در حین عبور از صحرای کربلا، پیکر‌های مطهر شهدا را دفن کردند.
بنی اسد، نام یکی از قبایل عرب، از فرزندان اسد بن خزیمه بن مدرکه است، این قبیله توفیق و افتخار دفن پیکر مطهر حضرت سید الشهدا و انصار آن حضرت را پس از واقعه کربلا در سال ۶۱ ه. ق داشتند.
جمعی از اصحاب، علما، شعرا و زعمای امامیه از این قبیله برخاستهاند. برخی از همسران پیامبر اکرم «ص» نیز از همین قبیله بودهاند. این قبیله درسال ۱۹ هجری از بلاد حجاز به عراق رفته، در کوفه و غاضریه از نواحی کربلا سکونت کردند. از قبایل سلحشور عرب محسوب میگردند.
هنگام بنای کوفه، این قبیله محله خاصی را در جنوب مسجد کوفه به خویش اختصاص دادند. در سال ۳۶ هجری در جنگ جمل، با علی «ع» بیعت کردند و در کنار آن حضرت جنگیدند.
در قیام عاشورا در سال ۶۱ به سه دسته تقسیم شدند: موافق با حضرت و مخالف و بی طرف. حبیب بن مظاهر، انس بن حرث، مسلم بن عوسجه، قیس بن مسهر، موقع بن ثمامه و عمرو بن خالد صیداوی از سران موافق بودند و حرملة بن کاهل اسدی، قاتل طفل شیر خوار، از سران مخالف بود.
گروهی از دسته سوم (بیطرف ها) پس از شهادت امام حسین «ع»، زنانشان بر میدان جنگ گذر کرده و اجساد را دیدند و تحت تاثیر قرار گرفتند و به سرزمین خود رفته، مردان را جهت دفن اجساد، خبر کردند.
ابتدا زنان بیل و کلنگ به دست گرفته به طرف کربلا روان شدند. پس ازمدتی وجدان مردان بنی اسد بیدار گشت و به خود آمدند و به دنبال زنان راه افتاده به دفن اجساد امام و یارانش پرداختند. فداکاری افراد این قبیله سبب شهرت آنان شد و از آن پس شیعیان به نظر احترام و محبت به قبیله بنی اسد می نگرند.
منبع: برنا