به گزارش شهرآرانیوز، به نقل از گاردین، در دنیای پرشتاب امروز، والدین درگیر چالشهاییاند که گاه ساده به نظر میرسند، اما در عمل به آزمونی از صبر و خلاقیت تبدیل میشوند؛ از واداشتن کودکان به خوردن غذاهای سالم گرفته تا محدود کردن زمان استفاده از تلویزیون و تبلت. مجموعهای از والدین و کارشناسان تجربیات واقعی خود را به اشتراک گذاشتهاند تا نشان دهند که گاهی چند ترفند ساده میتواند روزمرگی خانواده را متحول کند.
بلندگوهای هوشمند حالا تبدیل به دستیارانی واقعی برای والدین شدهاند. کیتی متیوز میگوید: «قبلاً برای بیرون رفتن باید بارها بچهها را صدا میزدم. حالا بلندگوی گوگل پنج دقیقه قبل از خروج اعلام هشدار میکند. بچهها میدانند این زمان آخرین فرصتشان برای آماده شدن است. سپس دستگاه میگوید: «کفشها را بپوشید، وقت رفتن است! این فناوری واقعاً صبحهای ما را متحول کرده.»
این ترفند ساده، نهتنها باعث صرفهجویی در زمان شده، بلکه حس نظم و مسئولیتپذیری را هم در کودکان تقویت میکند.
غذا دادن به کودک گاه شبیه یک نبرد کوچک است. هالی بورن ترفند خلاقانهای دارد: «برای صبحانه دخترم بستنی درست میکنم، اما از ترکیب آووکادو، موز، توتفرنگی و ماست یونانی پرچرب. خودش در آمادهسازی کمک میکند و میداند چه موادی داخل آن است، اما، چون به شکل بستنی سرو میشود، با اشتیاق میخورد.»
سارا دو مالپلاکه از لندن، پیشنهاد دیگری دارد: «قبل از شام یک بشقاب سبزی خام به او میدهم. با میل آنها را میخورد و وقت شام دیگر نگران نخوردن سبزیجات نیستم.»
وقتی قرار است غذایی را بین دو کودک تقسیم کنید، بگذارید یکی از آنها غذا را نصف کند و دیگری حق انتخاب قسمت را داشته باشد. این روش حس عدالت را در هر دو تقویت میکند. برخی والدین نیز با سپردن وظایف آشپزی به کودکان نتیجه بهتری گرفتهاند.
نادیا از لندن تجربهای سرگرمکننده را تعریف میکند: «من موزهها را دوست دارم، اما برای بچهها ممکن است خستهکننده باشند. ما همیشه بازدید را از فروشگاه هدایا شروع میکنیم. هر کودک سه کارت پستال از آثار مورد علاقهاش انتخاب میکند و سپس در موزه به دنبال همان آثار میگردد. در پایان هم در کافه رأی میدهیم که کدام اثر محبوبتر بود. این روش بازدید را به یک بازی جذاب تبدیل کرده است.»
برای انتخاب مقصد گردش نیز والدین میتوانند فرزندان را در تصمیمگیری شریک کنند. سه گزینه پیشنهاد بدهید، اما مهمتر از همه این است که هر بار مشخص باشد نوبت انتخاب با چه کسی است تا فرزندان احساس عدالت کنند.
نکتهای ساده، اما مؤثر: «قانون “سه بار امتحان کن، بعد از من کمک بخواه” باعث میشود بچهها در کارهای شخصی مثل دستشویی رفتن مستقلتر شوند.»
برای تشویق کودک به حمام کردن، آنا از منچستر پیشنهاد میکند: «به شوخی بگویید شرط میبندم تا وقتی تا ۱۰ بشمارم نمیتوانی داخل وان بروی! اگر موفق شدی، من یک رقص خندهدار اجرا میکنم!» در مقابل، کاترین از بیرمنگام میگوید: «دخترم از بیرون آمدن از وان متنفر بود. حالا در پایان حمام با او خداحافظی با اسباببازیها را تمرین میکنیم. وقتی آب تخلیه میشود، خودش آماده خروج است.»
و اگر از دنبال کردن کودکان برای کرم ضدآفتاب خسته شدهاید، یک توصیه جالب: «کرم را با دستکش مخصوص برنزهکننده بمالید. در کمتر از ۳۰ ثانیه کل بدن پوشش داده میشود و یکنواختتر هم هست.»
وقتی برای چندمین بار داستان مورد علاقه فرزندتان را میخوانید، وانمود کنید یک مجری هستید! داستان را با هیجان بخوانید، صداها را تغییر دهید و احساسات را وارد داستان کنید. این کار خستهکنندهترین لحظهها را نیز لذتبخش میکند.
شان، پدری دو فرزند و مدیر مدرسه، رویکرد دیگری دارد: «به خودم یادآوری میکنم روزی خواهد رسید که دیگر از من نمیخواهند لگو یا دایناسور بازی کنیم، پس از همین لحظات باید لذت برد.»
مگان میگوید: «دختر دوسالهام از مسواک زدن متنفر بود. حالا هر بار وانمود میکنم دامپزشک هستم و او انتخاب میکند چه حیوانی باشد. در حالی که مثل شیر یا ببر نعره میکشد، دندانهایش را مسواک میزنم!»
کاترین میگوید: «وقتی بچهها بیقراری میکنند، از توصیه دوستم استفاده میکنم: آنها را یا به بیرون ببر یا سراغ بازی با آب بفرست. تغییر فضا کمک میکند تنش فروکش کند.»
امیلی از لندن نیز یک بازی به نام «حق نداری بخندی» اختراع کرده است. وقتی سه فرزندش مشاجره میکنند، به آنها میگوید: «میتوانید ناراحت باشید، اما حق خندیدن ندارید!» هر لبخند یا خندهای با واکنش شوخطبعانه او مواجه میشود و معمولاً چند دقیقه بعد همه از خنده ریسه میروند.
ویک از لندن درباره صحبت با نوجوانانش میگوید: «وقتی از مسائل مدرسه یا دوستان ناراحتاند، از آنها میپرسم آیا فقط میخواهند حرف بزنند یا از من مشورت میخواهند. در ۹۰ درصد مواقع فقط نیاز به شنیده شدن دارند.»
اینزلی نیز به مفهوم زمان طلایی باور دارد: «پس از مسواک و قصهگویی شب، چند دقیقه در آرامش کنار هم مینشینیم. این زمان برای گفتوگو و اعتراف آزاد است، بدون ترس از سرزنش. همیشه از آن استفاده نمیکنند، اما میدانند در صورت نیاز میتوانند حرف بزنند.»
لورین کندی، نویسنده و مجری پادکست، توصیه سادهای دارد: «بهجای سؤال “امروز چه کار کردی؟ ” بپرسید “امروز چه احساسی داری؟ ” این تغییر ظریف گفتوگو را صمیمیتر میکند.»
نوجوانان ممکن است در خانه با والدین صحبت کنند، اما در بیرون از خانه پاسخگو نباشند. کندی میگوید: «وقتی از بچهها میپرسم کجایند یا چه میکنند، معمولاً جواب نمیدهند. اما وقتی عکسهایی از سگ خانوادگی یا خواهر و برادرشان میفرستم، فوراً پاسخ میدهند. تصاویر حس تعلق و آرامش میدهند و زمینه گفتوگو را فراهم میکنند.»
جلوگیری از وابستگی به تلویزیون و تبلت یکی از چالشهای بزرگ والدین است. کلویی از لندن روشی خلاقانه یافته: «پریز هوشمند ارزانقیمتی پشت تلویزیون نصب کردهام که از طریق اپلیکیشن تلفن همراه قابل کنترل است. حالا بدون درگیری، تلویزیون بعد از مدت تعیینشده خودش خاموش میشود و دیگر نیازی نیست با بچهها بر سر کنترل از راه دور بجنگم.»
لارن نیز میگوید: «گاهی وایفای را خاموش میکنم و میگویم خراب شده! رمز محدودیت زمانی را هم مرتب عوض میکنم، چون همیشه کشفش میکنند. گاهی تبلتها را قایم میکنم و حتی یادم میرود کجا گذاشتهام؛ که خودش مزیت است!»
این تجربیات نشان میدهد که تربیت موفق الزاماً به ابزارهای پیچیده یا قوانین سختگیرانه نیاز ندارد. خلاقیت، شوخطبعی و احترام به استقلال کودک میتواند فضای خانه را آرامتر و صمیمیتر کند. همانطور که یکی از والدین گفت: «گاهی فقط باید محیط را تغییر دهید، کمی بخندید و به یاد داشته باشید که این دوران کوتاه است.»
منبع: فرارو