هفتمین شب از خروش مردم شهید پرور مشهد در سوگ پدر امت نیز گذشت و ما هنوز زندهایم... حقیقتا ما را به سخت جانی خود این گمان نبود آقای دوست داشتنی. روی در و دیوار شهر حک شده، «امام خامنهای زنده است»، شب گذشته همه یک صدا فریاد میزدند «طبق صحبت قرآن، خامنهای زنده است»، اصلا در و دیوار و شعارها که هیچ، دلمان هم میگوید شما زندهاید و پیش خدا روزی دارید.
من هنوز رفتنتان را باور نکردم رهبرم و با شما حرف میزنم. دلم میخواهد مثل جنگ ۱۲ روزه، مثل اغتشاشات دیماه، مثل فتنه ۹۸، مثل فتنه ۸۸، مثل رفتن حاج قاسم و شهید رئیسی، نماز بخوانید، خطبه بخوانید و دعا کنید تا دلم کمی آرام بگیرد.
من هنوز رفتنتان را باور نکردم پدر مهربان. هربار به عکستان نگاه میکنم و یاد آن یکشنبه تلخ میافتم تمام قلبم پاره پاره میشود. با خودم گفتم باز آمریکا خبر جعلیهایش را قطار کرده تا توی دل ما را خالی کند ولی خبر، جعلی نبود؛ همه داشتند از رفتن شما میگفتند، رفتن نه! همه داشتند از محقق شدن آرزوی دیرینه شما میگفتند که ۳۷ سال تمام در دیدار با خانواده شهدا، در میان رزمندگان، در خطبههای نماز جمعه، در دیدارهایتان با مردم، با شاعران، با هنرمندان، با مداحان، با دولتمردان، با دانشآموزان، با دانشجویان از آن دم میزدید ولی من و دوستداران شما دعا میکردیم برایمان بمانید و باشید تا این انقلاب را به دست صاحب اصلیاش برسانید.
من هنوز رفتنتان را باور نکردم آقای مهربان و شهید، حتی آن روز تلخ یکشنبه توان اینکه واژه شهید را کنار اسمتان در نوشتههایم، در کلامم و حتی در ذهنم بگذارم نداشتم؛ یعنی دلم نمیخواست. دلم نمیخواست جای خالی شما را باور کنم؛ هرچند میدانم و یقین دارم شما زندهاید، زندهتر از همیشه و من حالا شما را بیشتر از پیش کنار خودم حس میکنم.
فقط از این پس نمیدانم بهار که میآید چگونه شور و حال روز اول سال را در حرم آقاجانم امام رضا (ع) بدون شما سر کنم؟ چگونه عکسهای نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران را با جای خالی شما نگاه کنم؟ چگونه بیت و عزاداریهایش را با جای خالی شما ببینم؟ چگونه روز درختکاری، روز دانشآموز، روز دانشجو، روز عیدفطر، هفته بسیج و ... را بدون سخنان شما بگذرانیم و طاقت بیاوریم! این روزها با اسم شما معنا گرفتند و احیا شدند. ما خیلی از روزهای تقویم ملی را مثل حماسه قیام مردم تبریز در ۲۹ بهمن را با شما در ذهنمان حک کردیم. حالا که به اینجا رسیدم دارم فکر میکنم درست است که جنگ است، اما شعار سال جدیدمان چه میشود؟! من دلم برای همه این روزها بدون شما تنگ میشود.
