به گزارش شهرآرانیوز؛ سلمان علوی با اشاره به اینکه یکی از رفتارهای شایع در زمان جنگ و دوران آتشبس، بررسی مداوم اخبار و جابهجایی میان کانالهای خبری در فضای مجازی است، اظهار کرد: این اقدام که ناشی از حساسیت بالا و هیجانات شدید فردی است، میتواند اضطراب را تشدید کند. افرادی که به طور مداوم پیگیر شایعات و اخبار جنگ هستند، حتی در زمان آتشبس نیز دچار این پرسش میشوند که «آیا جنگ دوباره آغاز میشود یا خیر؟» و این بلاتکلیفی، روان آنها را مشوش و پر استرس نگاه میدارد.
وی بر نقش محوری خانواده و تعاملات نزدیک در بازسازی سلامت روان پس از دوران جنگ تأکیدکرد و گفت: حفظ بهداشت روان در محیطهای جمعی و خانوادگی نیازمند شناخت دقیق سازوکارهای روانی و احترام به تفاوتهای شخصیتی افراد در مواجهه با بحران است.
این روانشناس بالینی توضیح داد: یکی از مفاهیم کلیدی در تعاملات اجتماعی، موضوع «سرایت هیجانی» است. همانگونه که اضطراب و افکار منفی به سرعت از فردی به فرد دیگر منتقل میشود، هیجانات مثبت نیز قدرت سرایتکنندگی بالایی دارند. توصیه میشود شهروندان در زمانهایی که احساسات منفی غلبه کرده است، آگاهانه در جمعهای خانوادگی و دوستانهای شرکت کنند که سطح انرژی و نشاط بالاتری دارند. بهرهگیری از انرژی مثبت این جلسات میتواند به عنوان پادتنی در برابر ویروس استرس و ناراحتی عمل کرده و حال عمومی افراد را بهبود بخشد.
وی متذکر شد: نکته حائز اهمیت در حفظ سلامت روان، تداوم فعالیتهای روزمره است؛ حتی در زمانی که فرد احساس میکند «حوصله» یا میل کافی برای انجام آنها را ندارد. انجام ارادی وظایف روتین و برنامههای همیشگی، مانع از تمرکز دائمی ذهن بر مسائل منفی شده و به مرور زمان به بازیابی بهداشت روانی کمک میکند.
علوی اضافه کرد: در محیط خانه، رفتار اعضای خانواده اعم از پدر، مادر و فرزندان در برابر فشارها و استرسهای ناشی از جنگ با یکدیگر متفاوت است. برای مدیریت بهینه فضای خانه در دوران آتشبس و پس از آن، توجه به نکاتی اعم از به رسمیت شناختن تفاوتها: باید پذیرفت که انسانها تیپهای شخصیتی متفاوتی دارند و هر فرد به شیوه خود با استرس مقابله میکند. پذیرش افراد با همان ویژگیهای شخصیتی، گام نخست در کاهش تنشهای داخلی است، احترام متقابل در بحران: احترام به نوع واکنشهای روانی یکدیگر و در کنار هم ماندن، از گسست عاطفی خانواده در روزهای سخت جلوگیری میکند و خلاقیت در فعالیتهای کمهزینه: کاهش استرس و افزایش تابآوری لزوماً نیازمند صرف هزینههای کلان یا خروج از منزل به مکانهای خاص نیست. خانوادهها میتوانند با فعالیتهای بسیار کوچک، ساده و کمهزینه در داخل محیط خانه، روتینهای نشاطآور ایجاد کرده و فضا را به سمت آرامش سوق دهند؛ بسیار ضروری است.
منبع: مهر
