به گزارش شهرآرانیوز؛ در دنیای پرتنش امروز، بسیاری از خانوادهها با فشارهای روانی ناشی از کار، مشکلات اقتصادی، استفاده مداوم از فضای مجازی و کاهش گفتوگوی واقعی روبهرو هستند. متخصصان سلامت روان معتقدند یکی از سادهترین و در عین حال مؤثرترین راهکارهای کاهش استرس، پیادهروی منظم بهویژه در کنار اعضای خانواده است. این فعالیت کمهزینه، علاوه بر تقویت سلامت جسم، تأثیر قابل توجهی بر آرامش ذهن، کیفیت روابط خانوادگی و کاهش فرسودگی روانی دارد.
مطالعات منتشر شده از سوی سازمان جهانی بهداشت و مراکز معتبر علوم اعصاب نشان میدهد ترکیب «تحرک بدنی» و «حمایت عاطفی» میتواند تأثیر ضد استرس را چند برابر کند. پیادهروی خانوادگی دقیقا بر همین دو اصل استوار است؛ یعنی حرکت بدن همراه با احساس تعلق، امنیت و تعامل انسانی.
وقتی فرد شروع به پیادهروی میکند، بدن وارد چرخهای از واکنشهای مثبت فیزیولوژیک میشود. یکی از مهمترین این تغییرات، کاهش ترشح هورمون کورتیزول است که بهعنوان «هورمون استرس» شناخته میشود و افزایش طولانیمدت آن میتواند به اضطراب، اختلال خواب، خستگی مزمن و حتی بیماریهای قلبی منجر شود.
همزمان با فعالیت بدنی، مغز میزان بیشتری اندورفین ترشح میکند که احساس نشاط، آرامش و رضایت ایجاد میکند. به همین دلیل بسیاری از افراد پس از یک پیادهروی کوتاه احساس سبکی ذهن و بهبود خلقوخو را تجربه میکنند.
از سوی دیگر، پیادهروی باعث فعال شدن سیستم پاراسمپاتیک میشود، بخشی از سیستم عصبی که مسئول آرامسازی بدن، کاهش تنش عضلانی و تنظیم عملکرد اندامهاست. فعال شدن این سیستم میتواند ضربان قلب را متعادل کند، تنفس را آرامتر سازد و بدن را از وضعیت «هشدار و تنش» خارج کند.
پژوهشگران علوم اعصاب همچنین معتقدند فعالیتهای هوازی سبک مانند پیادهروی، گردش خون مغز را افزایش داده و عملکرد بخشهایی از مغز را که مسئول تصمیمگیری، تمرکز و تنظیم هیجانات هستند، بهبود میبخشد.
اگرچه پیادهروی فردی نیز فواید زیادی دارد، اما همراهی خانواده میتواند اثرات روانی آن را عمیقتر کند. روانشناسان اجتماعی میگویند حضور در کنار افرادی که فرد به آنها احساس امنیت و وابستگی عاطفی دارد، موجب ترشح هورمون «اکسیتوسین» میشود که نقش مهمی در ایجاد حس آرامش، اعتماد و تعلق دارد.
در بسیاری از خانوادهها، فشارهای روزمره فرصت گفتوگو را کاهش داده است. پیادهروی خانوادگی میتواند بستری طبیعی برای صحبت کردن، شنیدن دغدغهها و کاهش تنشهای انباشته شده باشد. برخلاف گفتوگوهای رسمی در خانه، حرکت در فضای باز معمولاً فشار روانی مکالمه را کمتر میکند و اعضای خانواده راحتتر احساسات خود را بیان میکنند.
حتی برخی تحقیقات نشان دادهاند زمانی که افراد کنار هم راه میروند، ریتم حرکتی و حتی ضربان بدن آنها بهصورت ناخودآگاه هماهنگ میشود، موضوعی که احساس همدلی و نزدیکی عاطفی را افزایش میدهد.
کارشناسان حوزه خانواده معتقدند بسیاری از اختلافات کوچک و سوءتفاهمها در فضایی آرام و غیررسمی مانند پیادهروی راحتتر حل میشود. در چنین شرایطی ذهن کمتر حالت تدافعی دارد و امکان شنیدن و درک متقابل بیشتر میشود.
کارشناسان ورزشی و روانشناسان توصیه میکنند پیادهروی خانوادگی بهصورت منظم انجام شود تا آثار آن پایدار بماند. بهترین زمان پیشنهادی، حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه و سه تا پنج بار در هفته است.
شدت پیادهروی باید در حد متوسط باشد، یعنی افراد بتوانند هنگام راه رفتن بدون تنگی نفس با یکدیگر صحبت کنند. این میزان فعالیت برای کاهش استرس و بهبود عملکرد قلب و عروق بسیار مناسب ارزیابی میشود.
متخصصان همچنین توصیه میکنند اعضای خانواده ترجیحاً شانهبهشانه حرکت کنند. این وضعیت، فشار روانی گفتوگوی مستقیم را کاهش میدهد و مکالمه را طبیعیتر میکند.
یکی از مهمترین نکات، کنار گذاشتن تلفن همراه در زمان پیادهروی است. بسیاری از افراد حتی هنگام حضور در کنار خانواده نیز ذهنشان درگیر شبکههای اجتماعی یا پیامهاست. حذف موبایل میتواند کیفیت ارتباط انسانی را افزایش دهد و توجه افراد را به لحظه حال بازگرداند.
برخی روانشناسان پیشنهاد میکنند خانوادهها در طول پیادهروی از موضوعات تنشزا مانند مشکلات مالی یا بحثهای اختلافی فاصله بگیرند و بیشتر درباره اتفاقات روزمره، خاطرات مثبت یا برنامههای آینده صحبت کنند.
منبع: ایرنا