احمد عدالتیان| شهرآرانیوز؛ امام‌زاده در فرهنگ شیعه، معنای خاصی دارد و در گوشه‌وکنار ایران، بقاع متبرک و حرم‌های کوچک و بزرگی داریم که فرزندان اهل‌بیت پیامبر گرامی اسلام در آن مدفون هستند و مورد احترام و زیارت مردم قرار می‌گیرند. ما امام‌زاده‌ها را بین خود و خداوند واسطه قرار می‌دهیم تا خداوند به‌خاطر بزرگی این افراد، حاجت ما را بدهد. اما درمیان همه امام‌زاده‌ها، حضرت معصومه (س) به‌عنوان «کریمه اهل‌بیت (ع)» شناخته شده‌اند و از همه باعظمت‌تر هستند و خوب است بدانیم که سبب این عظمت چیست. در سالروز وفات این بانوی بزرگ جهان تشیع با حجت‌الاسلام‌والمسلمین مهدی عدالتیان، استاد حوزه علمیه خراسان، درباره مقام ایشان گفت‌و‌گو کرده‌ایم.
امام‌زادگان ما متعدد و همه عزیز و محترم هستند، اما درجاتشان یکسان نیست و هرکدام جایگاه و مقامی دارند. درمیان آنها حضرت فاطمه‌معصومه (س) بسیار اوج گرفته‌اند و باعظمت هستند و کسانی که در سفر به ایران همراه ایشان بودند، شاهد شدت تقوای آن بانوی بزرگوار در عبادات و انسی که ایشان با خدا، قرآن و نماز داشتند، بوده و از ایشان تعریف و تمجید کرده‌اند. سبب این عظمت، جهاد با نفس، تقوا، بندگی خدا و تلاش در راه طاعت خداست که ایشان را به درجه‌ای رفیع رسانده و شواهد این عظمت، ویژگی‌های خاصی است که به چهار نمونه آنها اشاره می‌کنیم.
یکی از ویژگی‌های حضرت معصومه (س) این است که چهار حجت خدا و شخصیت معصوم، به زائران ایشان وعده بهشت داده‌اند. امام‌رضا (ع) در حق خواهر گران‌قدرشان فرمودند: «کسی که فاطمه (س) را زیارت کند و شناختی نسبت‌به مقام و جایگاه و سهم مؤثر او داشته باشد، چنین زیارتی موجب ورود به بهشت خواهد بود.» یعنی اگر کسی با اخلاص و به‌خاطر اهل‌بیت (ع) و تجلیل از مقام ولایت و امامت به زیارت دختر موسی‌بن‌جعفر (ع) و خواهر علی‌بن‌موسی (ع) برود، خداوند نیز گناهان او را می‌بخشد و او اهل بهشت می‌شود. البته این پاکی و این جواز ورود بهشت را باید حفظ کرد و اگر حقی بر گردن انسان است، باید بپردازد تا این جواز کامل شود.
لقب معصومه یعنی منزه از آلودگی‌ها را امام‌هشتم (ع) به ایشان داده‌اند و می‌دانیم که ائمه ما کاری را بدون سبب انجام نمی‌دهند و این‌طور نیست که صرفا به‌خاطر اینکه حضرت معصومه (س) دختر امام یا خواهر ایشان هستند، این لقب را گرفته باشند. در مواردی داریم که معصومین به بستگان نزدیک خود، به‌خاطر خطای آنها تذکر داده‌اند و از آن‌طرف افرادی را که ممتاز بوده‌اند، نیز معرفی کرده‌اند. همان‌طور که پیامبر گرامی اسلام (ص) درباره جناب سلمان که هیچ رابطه فامیلی با حضرت ندارد، فرمودند: «سلمان از ماست و به او سلمان فارسی نگویید؛ بگویید سلمان محمدی.» از طرف دیگر، درباره ابولهب که عموی پیامبر است، در قرآن به‌صراحت اعلام شده است که او روی سعادت را نخواهد دید.
ویژگی دیگر حضرت معصومه (س) این است که بعد از حضرت فاطمه‌زهرا (س)، ایشان تنها بانوی بزرگواری است که زیارت‌نامه‌شان را یک معصوم یعنی برادرشان امام‌رضا (ع) انشا کرده است و این، نشان از عظمت جایگاه حضرت معصومه (س) دارد. امام‌رضا (ع) شخصا به همه زائران فرمودند خواهرم را با بیان این عبارات، زیارت کنید. در قسمتی از آن زیارت می‌خوانیم: «سلام بر تو‌ای دختر رسول خدا (ص)، سلام بر تو‌ای دختر فاطمه (ع) و خدیجه (ع)، سلام بر تو‌ای دختر امیرمؤمنان (ع)، سلام بر تو‌ای دختر حسن (ع) و حسین (ع)، سلام بر تو‌ای دختر ولی‌خدا، سلام بر تو‌ای خواهر ولی‌خدا، سلام بر تو‌ای عمه ولی‌خدا!»
در روایات داریم که هر مؤمنی در قیامت، حق شفاعت دارد. جایگاه انبیا مشخص است و مقام شفاعت امامان (ع) و حضرت زهرا (س) نیز معلوم است. سایر مؤمنان هم هرکه براساس ایمان و عمل خود، توانایی شفاعت دارد و در این میان، جایگاه حضرت معصومه (س) از اینجا روشن می‌شود که در زیارت‌نامه ایشان، امام‌رضا (ع) به زائران حضرت آموختند که طلب شفاعت کنند و بگویند: «یا فَاطِمَه اشْفَعِی لِی فِی الْجَنَّه فَإِنَّ لَکِ عِنْدَ اللهِ شَأْناً مِنَ الشَّأْنِ». هرکه تا قیامت به زیارت حضرت برود، می‌تواند این زیارت‌نامه را بخواند؛ یعنی اعتبار حضرت معصومه (س) آن‌قدر زیاد است که می‌توانند همه را شفاعت کنند.