به گزارش شهرآرانیوز؛ در صبح شنبه غمبار، دشمنان با حمله به یک مدرسه، قلب‌های منتظر هزاران پدر و مادر را هدف گرفتند و ۱۶۵ غنچه نورس، در اوج شادی، بال گشودند و به سمت خانه امن پروردگار و حیات جاودان پرواز کردند.
صبح آن شنبه، هنوز نور خورشید گرمای واقعی خود را به همه جا پس نداده بود و کودکان دانش آموز در دبستان شجره طیبه، مشغول دویدن بودند و دستانی کوچک مشغول کشیدن نقش‌های شیرین روی دفتر‌های خود بودند و پا‌های کوچک و چابک، در حال دویدن در فضای پر از یادگیری بودند.
این مدرسه، یک آبادی کوچک از شور و نشاط بود که هر گوشه‌اش صدای خنده داشت.
اما ناگهان، در ساعت ۱۰ و ۴۵ دقیقه، یک سایهٔ بزرگ و بدخواه آمد و این آبادی را به ویرانه‌ای سرد تبدیل کرد.
دشمن، که از نور این کودکان می‌ترسید، سقف خانهٔ امن آنها را فروریخت.
صدای جیغ‌های کوچک، مثل پرندگانی که بالشان شکسته باشد، در هوا پیچید و بعد سکوت سنگینی حاکم شد.
امروز، دیگر خبری از مداد رنگی و شعر نیست. امروز، همه دنبال صدای آرام بچه‌های زیر آوار می‌گردند.
۱۶۵ فرشته کوچک که آمده بودند تا روزی بزرگ شوند و دنیا را زیبا کنند، ناگهان لباس خاک پوشیدند و به آسمان رفتند.
آنها دیگر گرسنه نمی‌شوند، خسته نمی‌شوند و از تاریکی نمی‌ترسند چرا که آنها پیش از همه به مقصد رسیدند.
مادران و پدران، در بیرون ایستاده‌اند، اشک‌هایشان مثل باران روی صورتشان می‌ریزد و فقط یک کلمه را زیر لب تکرار می‌کنند: «کاش بودی...»
دستان کوچک آنها که قرار بود دفتر مشق بگیرند، حالا جای خود را به دست‌های بزرگ خانواده‌ها داده‌اند که آنها را در آغوش می‌گیرند و به سوی بهشت می‌برند.
این خون‌ها، هرگز پاک نخواهد شد، این کوچولو‌های آسمانی، با پرواز خود به ما یاد دادند که عشق و پاکی همیشه پیروز است، حتی اگر دشمن، موقت سقف‌ها را خراب کند.
آنها رفتند تا همه بدانند، قلب‌های کوچک هم می‌توانند بزرگترین پیام‌های دنیا را حمل کنند.
در حمله ددمنشانه صهیونی آمریکایی به یک مدرسه دخترانه در شهر میناب استان هرمزگان؛ ۱۶۵ دانش آموز و معلم این مدرسه که مشغول آموزش و یادگیری بودند، شهید شدند.
همچنین در جریان این حمله وحشیانه ۹۵ نفر دیگر از دانش آموزان این مدرسه مجروح شدند.
منبع: ایرنا