به گزارش شهرآرانیوز؛ نسرین مویدنیا اظهار کرد: بسیاری از مادران، عدس را به امید رفع کم خونی به فرزندان شان می‌دهند، غافل از اینکه این دانه، گنجینه آهن خود را در پشت قفلی به نام «فیتات» پنهان کرده است.
وی با اشاره به اینکه تصور رایج این است که، چون عدس زود می‌پزد، نیازی به خیساندن ندارد، اما حقیقت علمی‌اینجاست که ما عدس را نه فقط برای گرفتن نفخ، بلکه برای «آزادسازی آهن» باید بخیسانیم، تصریح کرد: خیساندن عدس، ترجیحا در آب ولرم با همراهی چند قطره سرکه یا آبلیمو، کلید باز کردن این قفل است. بدون این مرحله ما آهن را می‌خوریم، اما بدن مان توانایی جذبش را ندارد.
این متخصص علوم و صنایع غذایی افزود: شگفتی واقعی عدس در ارتباطش با چشم و ذهن است. این دانه حاوی رنگدانه‌های ارزشمندی به نام لوتئین است. همان ماده‌ای که معمولا در هویج سراغش را می‌گیریم. لوتئین موجود در عدس، نه تنها محافظی قدرتمند برای شبکیه چشم در برابر نور‌های مضر است، بلکه در تحقیقاتی، ردپای آن در بهبود عملکرد مغز و حافظه نیز پیدا شده است؛ بنابراین عدسی گرم و معطر صبحانه، در واقع سوختی هوشمند برای شروع یک روز پرکار فکری است.
مویدنیا بیان کرد: اگر عدس پخته شده را مدتی سرد کنیم، نشاسته آن با کمی‌تغییر ماهیت به غذایی محبوب برای باکتری‌های مفید روده تبدیل می‌شود. تمام تلاشی که با خیساندن عدس برای آزادسازی آهن آن کردیم، اگر سر سفره با لبنیات (کلسیم) یا نوشیدن چای بلافاصله بعد از آن همراه شود، هدر می‌رود. در عوض بهترین مکمل عدس، ویتامین C است. همراه کردن عدسی با آبلیموی تازه، فلفل دلمه یا گوجه فرنگی، جذب آهن را به طور قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد.
منبع: سیتنا
