به گزارش شهرآرانیوز؛ «ایده ما درباره «تربیت اقتصادی» (Economic Parenting) است، یعنی مفهومی که فراتر از صرفه‌جویی ساده است و به بحث «انتقال ارزش و هوش مالی از نسلی به نسل بعدی» می‌پردازد.»
زینب ترابی، دکتری تربیت فرهنگی و مسئول ستاد جمعیت استان تهران، در این گزارش مهمان ماست تا از ساختن آینده هوشمند مالی حرف بزنیم.
ترابی به فکر نسل آینده است، او ادامه می‌دهد: «ما نمی‌خواهیم فقط بگوییم «پول کم می‌آوریم»، بلکه می‌خواهیم بگوییم «بیایید هوشمندانه زندگی کنیم تا نسل بعدی هم هوشمندانه زندگی کند».
«اغلب فکر می‌کنیم بزرگ‌ترین چیزی که می‌توانیم برای فرزندانمان به ارث بگذاریم، خانه، ماشین یا حساب بانکی است. اما حقیقت این است که اگر ما به آنها "هوش مدیریت زندگی" را نیاموخته باشیم، تمام آن ثروت‌ها در چرخهٔ "مصرفِ تظاهر گونه" و "هزینه‌های نا لازم" ذوب خواهد شد.
زینب ترابی، به رفتار‌های مخرب والدین که از روی محبت، اما آسیب‌زننده است اشاره می‌کند:«ما با یک بحرانِ پنهان رو‌به‌رو هستیم: "بحرانِ الگو.»
وقتی ما در دوران کودکی، جشن‌های تولد را با ولخرجی، تزییناتِ بی‌هدف و مهمانانی بیش از حد تبدیل به یک "نمایشِ قدرت" می‌کنیم، در واقع داریم در ذهن کودک، معادلاتِ اقتصادی را مخدوش می‌کنیم. کودک یاد می‌گیرد که "ارزش" در "زیاده‌روی" است، نه در "کارایی". او یاد می‌گیرد که برای دیده‌شدن، باید هزینه کرد، نه اینکه برای ساختن، سرمایه‌گذاری کرد.»
مدیریت اقتصادی خانواده، یک تصمیمِ مقطعی نیست؛ یک "رویه و سبک زندگی" است. اگر والدین امروز در انتخاب‌های خود (از خرید لباس و اسباب‌بازی گرفته تا چیدمانِ سیسمونی و حتی مراسم ازدواج خودشان) تحت‌تأثیر "فشارِ آبرو" یا "تجملاتِ نا لازم" قرار بگیرند، آیندهٔ فرزندشان را در تلهٔ "بدهی و تشریفات" گرفتار می‌کنند.
ما می‌خواهیم یاد بگیریم که چطور "هزینه‌کردن" را به "سرمایه‌گذاری" تبدیل کنیم. چطور به‌جای یک جشنِ پرزرق‌وبرقِ یک‌روزه، برای فرزندمان "تجربه‌ای ماندگار" (مثل یک سفر) یا "ابزاری برای آینده" (مثل یک وسیلهٔ آموزشی یا تکنولوژیک) فراهم کنیم. هدف ما، تربیت نسلی است که در بزرگسالی، وقتی با چالش‌های اقتصادی و تصمیمات بزرگ زندگی رو‌به‌رو می‌شود، به دنبال "نمایش" نباشد، بلکه به دنبال "ثبات و مدیریتِ کارآمد" باشد.
بیایید از امروز شروع کنیم؛ نه با محرومیت، بلکه با هوشمندی.»
«بسیاری از والدین تصور می‌کنند که مدیریت مالی، موضوعی است که باید از دوران دانشگاه یا شروع کارکردن فرزند، به او آموزش داد. اما حقیقت این است که "هوش مالی" یک مهارت اکتسابی نیست، بلکه یک "ارزشِ درونی" است که در دوران کودکی در وجود کودک کاشته می‌شود.
فرزند شما، قبل از اینکه بتواند با اعداد و ارقام کار کند، در حال مطالعهٔ "الگو‌های رفتاری" شماست. او به‌دقت نگاه می‌کند که وقتی می‌خواهید چیزی بخرید، چه واکنشی نشان می‌دهید؟ وقتی با یک پیشنهاد خریدِ وسوسه‌انگیز رو‌به‌رو می‌شوید، چطور تصمیم می‌گیرید؟ و مهم‌تر از همه، وقتی در یک مراسم یا خریدِ بزرگ، هزینه‌ای می‌کنید، چه پیامی را به او منتقل می‌کنید؟»
مدیریت مالی در دوران کودکی یعنی:
۱. جایگزینی «ارزش» به‌جای «قیمت»: به کودک یاد بدهیم که ارزش یک چیز، در زیباییِ ظاهری یا قیمتِ گزاف آن نیست، بلکه در "کارایی" و "نیاز" آن است.
۲. تربیتِ «صبر» به‌جای «لذتِ آنی»: به‌جای اینکه با هر اتفاق، سریعاً با خریدِ یک وسیلهٔ جدید، میلِ کودک به لذتِ لحظه‌ای را ارضا کنیم، به او یاد بدهیم که برای رسیدن به چیز‌های بهتر، باید برنامه‌ریزی و صبر کرد.
۳. ساختنِ «قطب‌نمای اقتصادی»: ما می‌خواهیم در ذهن کودک، یک قطب‌نما بسازیم که در بزرگسالی، او را در برابرِ طوفان‌های "چشم‌و هم‌چشمی" و "مصرف‌گرایی" محافظت کند.
ترابی به‌عنوان نکته آخر تأکید می‌کند: «در اینجا، ما قرار نیست از "خریدکردن" یا "شادی‌کردن" صحبت کنیم؛ ما می‌خواهیم یاد بگیریم که چطور «هوشمندانه شادی کنیم» و با مدیریت، آینده‌ای امن بسازیم»
منبع: فارس
