به گزارش شهرآرانیوز؛ متخصصان توصیه می‌کنند نوزاد در اتاق والدین و در فضای خواب جداگانه خودش بخوابد، نه در تخت والدین.
نزدیک بودن نوزاد هنگام خواب شبانه برای بسیاری از والدین آرامش‌بخش و از نظر شیردهی و رسیدگی به نیاز‌های نوزاد راحت‌تر است؛ اما محل خواب نوزاد اهمیت زیادی دارد.
پیش از هر چیز باید میان دو مفهوم تفاوت قائل شد:
نوزاد در همان تختی می‌خوابد که والد یا مراقب او خوابیده است.
نوزاد در همان اتاق والدین، اما در تخت، گهواره یا فضای خواب ایمن و جداگانه خودش می‌خوابد.
این تفاوت مهم است؛ زیرا هم‌اتاقی با نوزاد، بدون اشتراک تخت، گزینه ایمن‌تری محسوب می‌شود.
آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند نوزاد در اتاق والدین، اما در فضای خواب جداگانه خود بخوابد. این روش می‌تواند خطر مرگ ناگهانی و مرتبط با خواب نوزاد (SIDS) را کاهش دهد.
در مقابل، تخت‌خوابی مشترک می‌تواند خطر مرگ‌های مرتبط با خواب را افزایش دهد. غلتیدن ناخواسته والد روی نوزاد، گیر افتادن نوزاد میان بالش و تشک یا زیر پتو و ملحفه و همچنین تشک‌های نرم از جمله خطرات این روش هستند.
اگرچه برخی مطالعات محدود، ارتباط تخت‌خوابی مشترک با سهولت شیردهی یا آرام شدن نوزاد را مطرح کرده‌اند، اما کارشناسان همچنان فضای خواب جداگانه برای نوزاد را توصیه می‌کنند.
هر وسیله‌ای که برای خواب نوزاد طراحی شده، الزاماً ایمن نیست. توصیه می‌شود از تخت، گهواره، تخت قابل‌حمل یا محفظه بازی استاندارد و مناسب خواب استفاده شود.
وسایلی مانند تشک‌ها و گهواره‌های شیب‌دار، گهواره‌های داخل تخت والدین، تاب و صندلی‌های مخصوص نوزاد، هاموک‌ها و تخت‌های قدیمی یا آسیب‌دیده می‌توانند خطرناک باشند.
تا یک‌سالگی، فضای خواب نوزاد باید تا حد امکان ساده و خالی باشد. ملحفه کش‌دار و کاملاً متناسب با تشک قابل استفاده است، اما پتو، بالش، ملحفه‌های آزاد، عروسک، ضربه‌گیر تخت و سایر وسایل نرم نباید در محل خواب نوزاد قرار گیرند.
نوزاد باید برای خواب شبانه و چرت روزانه به پشت قرار داده شود؛ این وضعیت به کاهش خطر SIDS کمک می‌کند.
اگر نوزاد پس از یادگیری غلت‌زدن، خودش به پهلو یا روی شکم برگردد و توانایی غلت‌زدن از شکم به پشت را نیز داشته باشد، معمولاً نیازی به برگرداندن مداوم او نیست.
همچنین با شروع غلت‌زدن، باید قنداق کردن متوقف شود؛ زیرا قنداق می‌تواند توانایی نوزاد برای برگشتن به وضعیت ایمن را محدود کند.
نوزادان نسبت به کودکان بزرگ‌تر و بزرگسالان توانایی کمتری در تنظیم دمای بدن دارند. توصیه می‌شود نوزاد بیش از یک لایه لباس بیشتر از والدین نپوشد. کیسه خواب یا قنداق نیز باید به‌عنوان یک لایه اضافی در نظر گرفته شود.
برای بررسی دمای بدن نوزاد، می‌توان قفسه سینه او را لمس کرد. تعریق نوزاد می‌تواند نشانه گرم شدن بیش از حد او باشد.
در نهایت، نزدیک بودن به نوزاد هنگام خواب می‌تواند آرامش‌بخش باشد، اما بهترین انتخاب این است که نوزاد نزدیک والدین و در عین حال در فضای خواب مستقل و ایمن خودش قرار داشته باشد.
منبع: سلامت نیوز