مردم مشهد در هشتادودومین شب از خروش خیابانی خود با در دست داشتن پرچم ایران ثابت کردند، ایران برایشان مهم تر از هرچیزی است. مگر ما مهمتر از وطن چه داریم؟
بعضی از خداحافظیها، همیشگی نیستند.
در راهروهای بیمارستان، جایی میان اشکِ خانوادهای داغدار و چشمهای منتظرِ بیماری که به زندگی فکر میکند، چیزی دوباره متولد میشود؛ امید.
این مجموعه، روایت یکسال همراهی من با مسیر اهدای عضو است؛ از آخرین وداع خانواده با عزیزِ مرگمغزیشان تا لحظههای پراضطرابِ اتاق عمل و نفسهای دوبارهی گیرندگان عضو. روایتِ لحظههایی که رنج و روشنایی، همزمان کنار هم ایستادهاند.
در ایران، سالانه هزاران مورد مرگ مغزی رخ میدهد، اما تنها بخشی از آنها به اهدای عضو میرسند؛ درحالیکه هر روز بیماران بسیاری در انتظار پیوند، چشم به ادامهی زندگی دارند. در میان این آمارها، آنچه کمتر دیده میشود، سنگینیِ تصمیمِ خانوادههاییست که در دشوارترین ساعت زندگیشان، میان سوگ و امید، انتخاب میکنند بخشی از عزیزشان در بدنِ دیگری به تپش ادامه دهد.
در این قابها، غم حضور دارد؛ غمی سنگین و فرساینده. اما کنار آن، امید نیز جریان دارد؛ در نگاهِ منتظرِ بیماران، در لبخندهای کمرنگِ پس از عمل، و در این باور که حتی پس از رفتن، میتوان هنوز ادامه داشت.
این عکسها تلاشیست برای ثبتِ مرز باریک میان فقدان و زندگی؛ جایی که بخشیدن، در منتهیالیه دلتنگی، به معنایی تازه از ادامه یافتن تبدیل میشود.
مردم سرافراز مشهد در هشتادویکمین شب حضور در خیابان با سردادن شعارهای مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل خشم و انزجار خودرا از دشمنان این مرزوبوم ابراز کردند.
حجم فعلی سد اکباتان ۳۳.۸ میلیون مترمکعب است. با توجه به اینکه مصرف سالانه آب شرب شهر همدان بیش از ۶۰ میلیون مترمکعب برآورد میشود، ۲۰ میلیون مترمکعب از این نیاز از محل سد اکباتان و مابقی از سایر منابع شامل چاههای شرب، رودخانههای بالادست در فصول غیرزراعی و سد تالوار تأمین میشود.
به گفته مدیرعامل شرکت آب منطقهای همدان سد اکباتان به ظرفیت کامل یعنی ۳۴.۵ میلیون مترمکعب رسیده و در حال سرریز است. با توجه به اُفت تراز برخی منابع، سد اکباتان نقش حیاتی در پایداری تأمین آب شهر دارد؛ بنابراین مدیریت صحیح مصرف و صرفهجویی شهروندان همچنان ضرورت اصلی استان در حوزه آب است.
مردم مشهد همچون دیگر هموطنان در شهرهای مختلف کشور در هشتادمین شب حضور حماسی به خیابانها آمدند و با سردادن شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از سربازان جان برکف ایران عزیز حمایت کردند.
آیین آغاز عملیات اجرایی بزرگراه سیدالشهدا (مشهد-چناران) و بازدید از تصفیهخانه پرکندآباد، با حضور غلامحسین مظفری استاندار خراسان رضوی، محمدرضا قلندرشریف شهردار مشهد و جمعی از مدیران شهری برگزار شد.
مرحله نهایی نخستین رویداد بینالمللی «سیمرغ» امروز در خانه تاریخی داروغه مشهد برگزار شد. این رویداد که همزمان با هفته بزرگداشت زبان و ادبیات فارسی و گرامیداشت فردوسی برگزار شد، میزبان داوران برجستهای، چون محسن میرزاعلی، علی قهرمان و محمد اسکندرنژاد بود.
دو هزار اثر شامل پردهخوانی عاشورایی، رضوی و حماسههای معاصر و شاهنامه خوانی از سراسر کشور به دبیرخانه این رویداد رسیده است.
در روزگاری که تجملات، مسیر سپید زندگی را دشوار کرده است، شش زوج ناشنوا در قلب شهر و در میان حلقه محبت مردم، سادهترین و در عین حال باشکوهترین جشن آغاز زندگیشان را برپا کردند.
مردم مشهد همچون دیگر هموطنان در شهرهای مختلف کشور در شصتونهمین شب حضور حماسی به خیابانها آمدند و با سردادن شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» از سربازان جان برکف ایران عزیز حمایت کردند.
چهلمین دوره مسابقات رنکینگ کشوری پاکت بیلیارد بانوان در رشته ناینبال، با حضور ۳۲ ورزشکار برتر کشور، از ۲۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵ آغاز و تا ۲۹به میزبانی هیأت بولینگ و بیلیارد استان یزد ادامه دارد.
مراسم گرامیداشت سالگرد شهادت شهید «حسین امیرعبداللهیان» وزیر خارجه شهید بعد از ظهر امروز (دوشنبه) با حضور «سید مجتبی ابطحی» دبیرکل کنفرانس انتفاضه فلسطین، «ناصر ابوشریف» نماینده جنبش جهاد اسلامی فلسطین و جمعی از شخصیتهای حامی فلسطین در حوزه هنری برگزار شد.
همزمان با روز بزرگداشت حکیم عمر خیام، این مجموعه با بازآفرینی عکسهایی قدیمی در آرامگاه خیام نیشابوری، تلاشی است برای پیوند حافظه تصویری گذشته با زندگی امروز؛ جایی که معماری شاخص و مدرن آرامگاه، اثر هوشنگ سیحون، با الهام از مفاهیم ریاضی، نجوم و شعر، به یکی از ماندگارترین نمادهای فرهنگی ایران تبدیل شده است. عکسهای قدیمی این مجموعه که در فاصله دهه ۴۰ تا ۶۰ خورشیدی در محوطه آرامگاه ثبت شده بودند، اکنون با حضور همان افراد یا نسلهای بعدیشان دوباره بازآفرینی شدهاند؛ قابهایی که تغییر چهرهها، گذر سالها و ماندگاری خاطرات را در دل یکی از شناختهشدهترین بناهای فرهنگی ایران روایت میکنند. این روایت تصویری، ادای احترامی است به خیام، به حافظه جمعی و به لحظههایی که در سایه آرامگاه او، فراتر از زمان باقی ماندهاند.
هرشب، از پشتِ درهای خانه شروع میشود؛ پرچمی روی شانه، کنار پدر و مادر، دستی در دستِ کودک، قدمهایی آرام در کوچههای شهر. گاهی تکوتنها به نیت وطن شروع میشود. مردمی که بیهیاهو از خانه بیرون میآیند تا خودشان را به جمع برسانند؛ به خیابان، به همدیگر، به وطنی که این روزها بیشتر از همیشه دور هم جمعشان کرده است. این راهرفتنها فقط رسیدن به محل تجمع نیست؛ روایت خانوادههاییست که شبهای التهاب را محکمتر و تعهدتر از هردقت دیگری کنار هم قدم میزنند و میگذرانند.