اعتیاد به فضای مجازی

متین نیشابوری

آ شفته بود و آرام و قرار نداشت. خسته و کوفته از سرکار به خانه برمی گشتم و وقتی از او می خواستم چند دقیقه گوشی تلفن همراهش را خاموش کند سر و صدایش بلند می شد و بد و بیراه می گفت.
با نوع رفتار و کارهایش فکرهای جور واجور به سرم می زد. با خودم می گفتم نکند از ازدواج با من پشیمان شده است. هر بار می خواستم درباره علت بی قراری اش با او صحبت کنم طفره می رفت و حرف را عوض می کرد. دیگر شک نداشتم که موضوعی را از من پنهان می کند. اعصابم حسابی به هم ریخته بود. تصمیم گرفتم خیلی جدی مسئله را پیگیری کنم. با مادرش صحبت کردم و او هم نگران بود و می گفت که چند هفته ای است دخترش گوشه گیر و کم حرف شده است و انگار از موضوعی عذاب می کشد.
من و مادر همسرم نشستیم و با مقدمه چینی از همسرم درباره علت نگرانی اش توضیح خواستیم. او که خودش هم کلافه شده بود زیر گریه زد و تعریف کرد چه مشکلی برایش پیش آمده است. بلافاصله موضوع را به پلیس فتا اعلام کردیم. با اعلام شکایت ما کارشناسان این پلیس تخصصی در کمتر از چند ساعت جوان دانشجویی که در فضای مجازی برای همسرم ایجاد مزاحمت کرده بود را شناسایی و دستگیر کردند.
این پسر جوان شوکه شده بود و می گفت با اینکه هیچ سرنخی از خودش برجا نگذاشته چگونه به دام قانون افتاده است. اما همسرم تازه متوجه شده بود چرا من از روز اول زندگی مان در مورد وابستگی بیش از حد او به فضای مجازی و گوشی تلفن همراهش به او تذکر می دادم.
حتی از من ایراد می گرفت که چرا برای گذاشتن عکس هایش در آ لبوم پروفایل فضای مجازی اش این قدر حساسیت نشان می دهم. واقعا نمی خواستم او را محدود کنم یا به چیزی که علاقه دارد بی توجهی نشان بدهم، اما هر کاری حساب و کتابی دارد و باید حد و مرزها را هم رعایت کنیم.
گذاشتن همین عکس ها سبب شد یک پسر جوان علاف و سرگردان تصاویرش را بردارد و بعد هم برایش پیام بفرستد که اگر پولی جور نکند و به او ندهد عکس ها را در فضای مجازی منتشر خواهد کرد. همسرم در این ماجرا تجربه خوبی به دست آ ورد.
اگر من هم به او بی توجه بودم چه بلایی سر زندگی مان می آمد؟ ایراد دیگر همسرم این بود که من و یا حداقل مادرش را در جریان مشکل قرار نداده بود و ساده انگاری او در انتشار عکس های شخصی و پنهان کاری اش باعث شد دچار مشکل بشود. البته متهم این پرونده از خانم جوان دیگری هم به همین شیوه اخاذی کرده است و این واقعا جای تأسف دارد.
هر کدام از ما اگر لحظه ای درباره کارها و رفتارها و عواقب آن فکر کنیم و حد و مرزها را نگه داریم دچار مشکل نمی شویم.