ما ازطریق صحبت با جهان اطرافمان ارتباط برقرار میکنیم و با بیان جملههای واضح و روشن، مقصودمان را به طرف مقابل میفهمانیم. اما گروهی برای اینکه مقصودشان را بگویند، صحبتهایشان را در قالب طعنه و کنایه بیان میکنند. آیا فکر کردهاید چرا گروهی این نوع صحبت را برمیگزینند؟ در روانشناسی، طعنه و کنایهآمیز صحبتکردن زیرمجموعه پرخاشگری و بهنوعی پرخاشگری کلامی محسوب میشود. این نوع گفتار از خصوصیات اخلاقی فرد به شمار میآید و کم نیستند در اطرافمان، افرادی که با چنین لحنی صحبت میکنند و ما آنها را با همین ویژگی اخلاقی میشناسیم. باید اشاره کنم افرادی بیشتر این نوع صحبت را انتخاب میکنند که:
کنترل خشم ندارند.
در شرایط احساسی و خلقی نمیتوانند خشم خود را مدیریت کنند.
جرئتورزی و شجاعت اخلاقی ندارند که موضوع را بهصورت مودبانه رودررو بگویند.
از طرف مقابلشان توقع و انتظار ندارند که حرفهایش را بشنود یا ازنظر اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی نمیتوانند صریح نظرشان را بگویند.
باورهایی اشتباه و غلط از محیط و جامعهشان دارند.
از نظر ارتباطی، نمیتوانند ارتباط درستی برقرار کنند.
توقع و انتظار فراوانی از اطرافیان دارند.
بدونشک هر خصوصیت اخلاقی منفی، راه درمانی دارد. برای اینکه نوع گفتارتان کنایه و طعنهآمیز نباشد، راهکارهایی وجود دارد که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد.
به مشاور مراجعه کنید و همگام با او روند درمان را گامبهگام طی کنید.
احساسات و هیجانات منفی خودتان را بشناسید.
روی تفکرهای غیرمنطقی و باورهای غیرواقعی خود کار کنید.
به کلاسها و دورههای مختلفی که برای کنترل خشم در شهر برگزار میشودبروید.
گذراندن دوره مهارتهای زندگی هم میتواند به شما کمک کند.
گاه این نوع صحبت، ریشه در تنبیه، خشم و نوع تربیت خانوادگی دارد؛ مشکلات خود را شناسایی و آنها را به کمک یک مشاور درمان کنید.
اگر اطرافمان چنین افرادی هستند، چطور با آنها برخورد کنیم؟
آنها را در جمعتان بپذیرید؛ زیرا طردکردن و تنهاگذاشتن آنها، زبانشان را تلختر خواهد کرد.
حسن همجواری با شما که در رفتار و گفتارتان صادق هستید، میتواند در آنها اثرگذار باشد.
ارتباط بیشتر شما با این افراد، بهطور غیرمستقیم به آنها میآموزد که ارتباط مؤثر و صحبتکردن صریح مفیدتر است.
با آنها همدلی کنید.