فضای اقتصادی کشور در ۲ ماه اخیر تحتتأثیر شیوع بیماری کرونا قرار گرفته است، بهطوریکه اکنون بسیاری از فعالیتهای اقتصادی به صورت تعطیل و نیمهتعطیل درآمدهاند. در این میان معدن یکی از بخشهایی است که فعالیتش در حوزه تولید و صادرات تحتتأثیر قرار گرفته است. با توجه به اینکه بخش معدن تأمینکننده مواد اولیه برای بسیاری از صنایع است، کاهش تولیدات معدنی از سویی سبب شده است پاسخگویی به مواد اولیه واحدهای تولیدی به کندی صورت بگیرد و از سوی دیگر به دلیل کاهش فعالیتهای تولیدکنندگان، تقاضا نیز برای مواد اولیه کاهش یافته که همین مسئله موجب شده است بخش معدن با مشکلاتی مانند کمبود نقدینگی و تأمین هزینههای جاری مواجه شود.
اکنون ساختوساز در بسیاری از شهرها راکد شده و با توجه به اینکه بیشترین فعالیت معادن کوچک در بخش ساختوساز است، این مسئله سبب رکود شدید این معادن شده است. همچنین در ماههای اخیر کاهش تقاضا برای مواد اولیه ازطرف کشورهای هدف صادراتی، صدور مواد معدنی توسط ایران را تحتشعاع قرار داده و این مسئله به فشار بر واحدهای معدنی افزوده است. البته این مسئله را باید در نظر داشت که بخش معدن کشور پیش از شیوع کرونا، به دلیل تحریمهای ظالمانهای که علیه ایران اعمال شده بود با مشکلات مختلفی مواجه بود، برایناساس در ماههای اخیر کرونا و تحریم سبب شدهاند معادن بیش از گذشته با چالش مواجه شوند.
با توجه به مسائل مطرحشده این سؤال به وجود میآید که برای حمایت از بخش معدن چه اقداماتی باید اجرا شود؟ همانطور که مشخص است بیشتر معادن کشور در مناطق روستایی یا کمتر توسعهیافته مستقرند و بدیهی است که کاهش فعالیتها سبب میشود سطح درآمد افراد اینمناطق کم شود و معیشت آنها تحتتأثیر قرار بگیرد. ازاینرو انتظار میرود مسئولان برای کارگرانی که در بخش معدن فعالیت میکنند و خانوادههایشان اقدامات لازم حمایتیای در نظر بگیرند.
استمهال دریافت عوارض و حقوق دولتی، ایجاد تسهیل در خرید تجهیزات و ماشین آلات معدنی، تأمین مالی فعالیتهای معدنی از طریق اعطای تسهیلات ارزانقیمت، تعدیل شیوه بازپرداخت وامها و افزایش دوره سررسید وامها از جمله راهکارهایی است که اجرای آنها میتواند به معدنکاران کمک زیادی کند.