تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان کشورمان، در حالی روز گذشته به ایران برگشت که در پی اشتباه ناخواسته یکی از ملیپوشان عنوان قهرمانی را دودستی به روسها تقدیم کرد. ماجرا از این قرار است که در صوفیه بلغارستان، تیمِ خوبِ کشتی آزاد نوجوانان ایران که مدافع عنوان قهرمانی جهان نیز بود، به دلیل اعتراض علی قلیزادگان، کشتیگیر وزن 51 کیلوگرم کشورمان و دستندادن با مربی حریف، از سوی هیئت ژوری دیسکالیفه شد تا امتیاز پنجمیاش برای ایران لحاظ نشود و با کسر امتیاز پنجمی قلیزادگان، این تیم روسیه بود که با دو امتیاز اختلاف، قهرمان کشتی آزاد نوجوانان جهان شد. اتفاقی که البته اعضای کادر فنی و خود این کشتیگیر میگویند نوعی بهانهتراشی از طرف فیلا بوده تا ایران دوباره قهرمان جهان نشود!
توکلیان: سر تیم ما را بریدند
امیر توکلیان، سرمربی تیم کشتی آزاد نوجوانان در مسابقات جهانی بلغارستان گفت: فکر میکنم در کشتی پایه رکورد زدیم و برای اولین بار در 6 وزن فینالیست داشتیم. خدا را شکر، توانستیم با کسب 3 مدال طلا، 3 نقره و یک برنز دل مردم را شاد کنیم. متاسفانه، بهخاطر بلاتکلیفی فدراسیون کشتی در 6 ماه اخیر خیلی اذیت شدیم و تمام تلاشمان را برای حفظ روحیه نوجوانان بهکار بردیم. وی ادامه داد: متأسفانه سرِ تیم ما را بریدند، کشتیگیر 51 کیلوگرم ما را دیسکالیفه کردند و با 2 امتیاز روسها را قهرمان کردند، چون دوست داشتند آنها قهرمان شوند. کشتیگیر ما از پائین تشک به مربی حریف دست داد، درحالیکه مسئولین فدراسیون جهانی میگفتند نه، از بالا باید دست بدهد. دنبال بهانه بودند که ما هم متاسفانه این بهانه را دادیم. متاسفانه خیلی احساس تنهایی کردم . این تیم از نظر من قهرمان است. سرمربی تیم ملی کشتی آزاد نوجوانان تصریح کرد: به مردم ایران میگویم ذخایر کشتی ایران غنی است، نونهالان و شیربچههای ایران گل کاشتند، روسها و آمریکاییها را شکست دادند و موفق شدند جام نایبقهرمانی را برای مردم عزیزمان به ارمغان بیاورند. از وزیر ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیون کشتی خواهش میکنم این بچهها را ببینند، قهرمانی و دلاوری اینها را ببینند؛ اینها باید دیده شوند، حق این بچهها است که دیده شوند. امیدوارم تقدیر خوبی مانند قهرمانان جهان از این بچهها شود. امیدوارم تیمهای ملی کشتی ما در تمام میادین بینالمللی پیش رو و در تمام ردههای سنی بتوانند دل مردم را شاد کنند.
قلیزادگان: قانونها را کامل بلد نبودیم
اما ملیپوش وزن 51 کیلوگرم کشتی کشورمان که با رفتار غیرحرفهای خود عامل اصلی ازدسترفتن عنوان قهرمانی تیم ملی کشورمان بود، بعد از بازگشت به ایران گفت: متاسفانه قانونها را کامل بلد نبودیم و بهخاطر همین موضوع به مشکل خوردیم. داور در این بازی خیلی بد قضاوت کرد و تمرکز همه ما را بههم ریخت. باید بیشتر دقت میکردم و بابت همین موضوع از همه مردم ایران عذرخواهم و قول میدهم سال بعد جبران کنم و مدال خوشرنگ طلا را برای کشورم به ارمغان بیاورم. مدیر تیمهای ملی کشتی آزاد گفت: باید همه حواسمان جمع باشد که خارجیها دنبال نقطهضعف از تیم ایران هستند و ما نباید بهانه دستشان بدهیم. محسن کاوه در مورد اتفاقی که در مورد کشتیگیر وزن ٥١ کیلوگرم تیم ملی نوجوانان رخ داد و به ازدستدادن قهرمانی جهان منجر شد، گفت: موضع سختگیرانهای با ما داشتند. ما واقعا جایگاهی در اتحادیه جهانی نداریم و حتما باید در اینخصوص کاری انجام دهیم. باید در هیئت ژوری نماینده داشته باشیم تا بتوانیم در خصوص بحثهای داوری رایزنی کنیم. متاسفانه به نظر من، روز چهارشنبه برای ما سناریویی طراحی کرده بودند. وی ادامه داد: در طول مبارزه، حداقل ٦-٧ مورد به ضرر کشتیگیر ٥١ کیلوگرم ما سوت زده شد، که مانع از اجرای فن این بچه میشد، حق او باخت نبود و در همین شرایط قلیزاده گیر افتاد و ضربه شد، اما کشتیگیر برتر تشک بود و با این شکست چیزی از ارزشهای او کم نمیشود. به هر شکل، ما نایبقهرمان دنیا شدیم، اما در خصوص کشتیگیر ٥١ کیلوگرم ما سختگیرانه برخورد شد. به عقیده من، این طراحی شده بود، اما ما هم باید حواسمان باشد که آتو دستشان ندهیم .کاوه با تاکید بر شایستگی غیر قابل انکار تیم ملی نوجوانان خاطرنشان کرد: تیم نوجوانان از اتفاقی که در وزن ٥١ کیلوگرم افتاد ضربه خورد. باید همه حواسمان جمع باشد که دنبال نقطهضعف از تیم ایران هستند و ما نباید بهانه دستشان بدهیم. در موضوع یخکشی یک نفر مدالش را از دست داد، ولی اینجا یک تیم پاسوز یک اشتباه شد. متاسفانه ما همیشه اول داخل چاه میافتیم و بعد در موردش فکر میکنیم. تیم ما تاوان این اشتباه را داد و باید از این اتفاق درس بگیریم .مدیر تیمهای ملی تاکید کرد: بچهها کشتیهای قابل قبولی گرفتند. اینها آینده کشتی ایران هستند. باید از تیم مربیگری آنها هم تشکر کرد که در ٦ ماه اخیر خیلی برای تیم زحمت کشیده بودند. آنها ارتباط عاطفی عمیقی با بچهها برقرار کرده بودند و این خیلی ارزش دارد. تیمی یکدل که باز هم میگویم آنها قهرمان دنیا شدند، وقتی روی سکوی نایب قهرمانی رفتند، همه خیلی ناراحت بودند، امیر توکلیان و همکارانش انگار که عزیزی را از دست دادهاند و از ناراحتی زار میزدند. این نشان از تعصب و غیرت تیمی دارد و بیش از هر چیزی اتحاد و همدلی تیمی را نشان میدهد.
یادآوری خاطره حذف تیم ملی فوتبال
ورزش ایران همچنان از اشتباههایی که ناشی از واکنش غیرمنطقی به داوری یا ناداوری یا شاید بهتر باشد بگوییم اشتباههای اجتنابناپذیر داوری است، ضربه میخورد. هنوز تصویر تلخی را که بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران در صحنه گل اول دیدار نیمهنهایی جام ملتهای 2019 آسیا با ژاپن رقم زدند، کسی از خاطر نبرده است؛ هجوم بازیکنان ایرانی به سمت داور و بازیکن فرصتطلب ژاپنی که از توپ مرده، برای تیمش راهی به فینال پیدا کرد. چنین واکنشها و اعتراضهای مداومی در طول فصل گذشته لیگ برتر فوتبال نیز، بارها و بارها از سوی بازیکنان تیمهای مختلف مشاهده شده بود، واکنشهایی که تنها مختص به فوتبال نیست و در رشتههای دیگر نیز دیده میشود. اواخر تیرماه درحالیکه امیر مهدیزاده، قهرمان کاراته جهان قصد داشت مدال طلای دیگری را در مسابقات قهرمانی آسیا صید کند، اما با ممانعت کمیته برگزارکننده مسابقات مواجه شد. مهدیزاده در بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا، در اعتراض به ناداوری، مدال نقرهاش را روی سکو از گردنش درآورده و حاضر به دستدادن با سایر مدالآوران نشده بود و به همین دلیل، با محرومیت آسیایی روبهرو شد و البته تلاش برای رفع محرومیت نیز ثمری نداشت و او نتوانست در ازبکستان تیم ملی کاراته را همراهی کند. ورزشکاران ایرانی به اعتراض و واکنش بعد از ناکامیها عادت کردهاند، درحالیکه نهادهای بینالمللی ورزشی چنین رفتارهایی را تحمل نمیکنند و مجازاتهای سنگینی برای رفتارهای غیرورزشی درنظر میگیرند. متأسفانه اشتباه فردی یک ورزشکار به قیمت ازدستدادن قهرمانی جهان تمام شد و زحمات یک تیم تحتالشعاع قرار گرفت. هرچند که قلیزادگان در طول مبارزهاش بارها با اشتباه داوری روبهرو شد، اما اگر به قوانین احترام میگذاشت، حالا تیم امیر توکلیان در جایگاه قهرمانی بود. در جام بینالمللی ساساری که میزبان به پوشش کشتیگیر ایرانی روی سکو اعتراض داشت، تنها یک مدال و رنکینگ کشتیگیر با تهدید روبهرو شد، اما گاهی ضرر ناشی از اشتباه و اعتراض، جبرانناپذیر است، درست مثل مسابقات کشتی آزاد قهرمانی نوجوانان جهان. حالا دیگر تربیت رفتاری قهرمانان در حین مسابقه و کنترل واکنشهای آنها بیش از پیش الزامی بهنظرمیرسد؛ اینکه یک ملیپوش بداند بهتر است واکنش و اعتراض به داوری را به مدیران تیم و مسئولان فدراسیون بسپارد و خودش نخواهد تیم داوری را ادب کند!