حمیده خلیل زاده | شهرآرانیوز، در یکی دو سال اخیر، با رونق اکستنشن مو و افزایش تقاضا برای موی طبیعی، قیمتها سر به فلک کشیده و این بازار از مسیر عادی خود خارج شده است. کافی است سری به سایتهای خریدوفروش یا شبکههای اجتماعی بزنید تا با آگهیهایی از این دست روبهرو شوید:«خریدار موی طبیعی با بالاترین قیمت. ارسال عکس کنار متر الزامی است. بدون واسطه.»
پیامهایی وسوسهکننده که از یکسو خانمهایی با موهای سالم و بلند را به فروش ترغیب میکند و از سوی دیگر، وعده گیسوان پرپشت و بلند را به مشتریان اکستنشن میدهد؛ وعدهای که به گفته آرایشگران، اغلب با واقعیت فاصله دارد.
تا چند سال پیش، فروش مو اتفاقی حاشیهای بود. موها کوتاه میشدند و اگر خوششانس بودند، بهجای سطل زباله سر از کشوی آرایشگر درمیآوردند. مبلغی هم اگر ردوبدل میشد، نهایتاً چند صد هزار تومان بود. اما ورود اکستنشن مو، همهچیز را تغییر داد و موی انسان را به کالایی گرانقیمت تبدیل کرد.
امروز واسطهها، آرایشگرها و حتی سایتهای تخصصی، مو را درجهبندی میکنند؛ از قد و ضخامت گرفته تا رنگنخوردگی و سلامت. بعضی موها حتی راهی بازارهای خارجی میشوند. اینجاست که فروشنده با خودش فکر میکند: «چرا موهایم را دور بریزم وقتی میتوانم به پول تبدیلشان کنم؟»
تلخترین بخش ماجرا، علاقه خریداران به موی دختربچهها و نوجوانان است؛ موهایی دستنخورده، سالم و پرپشت. کودکانی که اغلب درکی از معامله ندارند و پول فروش گیسوانشان نصیب بزرگترها میشود؛ بیآنکه کسی این چرخه را غیراخلاقی بداند.
ساره، آرایشگر و اکستنشنکار، میگوید:«اکستنشن موی طبیعی خیلی گران شده. تقاضا بالاست و درمان ریزش مو زمانبر است. خیلیها ترجیح میدهند بهجای دکتر، سراغ اکستنشن بروند.»
او میگوید قیمتها بسته به روش کار و نوع مو، از چند صد هزار تومان شروع میشود و در روشهای دائمی به چند میلیون میرسد.
برای بعضی فروشندهها، مو حکم یک دارایی فوری را دارد؛ پولی برای ترمیم دندان، پرداخت قسط یا خرج روزمره. معاملهای ساده، سریع و ظاهراً بیدردسر.
اکستنشن، با همه جذابیتش، بیخطر نیست:
ریزش شدید مو بهدلیل کشش مداوم
طاسی موضعی در محل اتصال
تشدید سردرد و میگرن
حساسیت پوستی، خارش و التهاب
گرهخوردن موها و آسیب هنگام جداکردن
نیاز به مراقبت دائمی و آزار در خواب
شاید قبل از گرهزدن زلفی به زلفهایتان، بد نباشد کمی بیشتر درباره بهای پنهان این زیبایی مصنوعی فکر کنید.