به گزارش شهرآرانیوز، سروش صحت، هنرمندی که نامش برای مخاطبان ایرانی با طنزهای محبوب تلویزیونی عجین شده، در سالهای اخیر مسیر حرفهای خود را به سوی سینمایی عمیقتر و آثار پرمغزتر هدایت کرده است. آثاری، چون «جهان با من برقص» و «صبحانه با زرافهها»، نه تنها در جشنواره فیلم فجر خوش درخشیدهاند، بلکه نشانگر جهانبینی ویژه و دغدغههای انسانی فیلمساز بوده که حاضر است سینما را ابزاری برای بازاندیشی به زندگی و مرگ قرار دهد.
این هنرمند نامآشنا، در ۸ آذر ۱۳۴۴ در شهر نایین استان اصفهان به دنیا آمد و تحصیلاتش را در تهران ادامه داد. او از اواخر دهه ۱۳۷۰ شمسی وارد عرصه رسانه شد و بهواسطه همکاری با چهرههای مطرح کمدی ایران، بهویژه در مجموعههای تلویزیونی شناخته شد. صحت در مقام نویسنده، بازیگر و کارگردان تلویزیونی بیش از دو دهه تجربه دارد و آثاری، چون ساختمان پزشکان، پژمان و لیسانسهها از جمله ساختههای محبوبش در تلویزیون ایران بودهاند. در سالهای اخیر، سروش صحت با انتقال تجربهاش به سینما، مسیر حرفهای تازهای را دنبال کرده است؛ مسیری که با رگههای طنز آغاز میشود و بهتدریج به موضوعات انسانی، روانشناختی و اجتماعی عمیقتر میرسد.
اولین تجربه سینمایی سروش صحت در مقام کارگردان بلند سینما، فیلم «جهان با من برقص» بود که برای نخستین بار در سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر در اردیبهشت ۱۳۹۸ به نمایش درآمد.
این فیلم که محصول سال ۱۳۹۷ است، با روایت داستانی انسانی و اثرگذار درباره گروهی از دوستان قدیمی است که برای جشن تولد جهانگیر گرد هم میآیند. هنگامی که مشخص میشود جهانگیر به بیماری لاعلاج مبتلاست، گفتوگوهایی میان آنها شکل میگیرد که مخاطب را به تأمل درباره زندگی، مرگ، دوستی و گذشته دعوت میکند. این اثر با بهرهگیری از موقعیت ساده و انسانی، نشان میدهد که چگونه یک موقعیت بهظاهر معمولی میتواند با مواجهه با واقعیتهای تلخ زندگی به تجربهای تأملبرانگیز تبدیل شود.
در مراسم اختتامیه همان دوره جشنواره، سروش صحت برنده «سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی» شد و همچنین علی مصفا برای بازی در این فیلم دیپلم افتخار بهترین بازیگر را دریافت کرد، موفقیتی که نشان داد این فیلم نهفقط از نظر هنری بلکه از منظر اجرا و کارگردانی هم مورد توجه قرار گرفته است.
علاوه بر این، «جهان با من برقص» در هفتاد و نهمین نمایش جشنواره Asia Pacific Film Festival در کشور چین نیز حضور یافت و جایزه هیئت داوران ویژه را کسب کرد؛ این موفقیت بینالمللی نشان داد که فیلم صحت توانایی مطرح شدن در عرصه جهانی را هم دارد.
دومین فیلم سینمایی سروش صحت، «صبحانه با زرافهها»، در چهلودومین جشنواره بینالمللی فیلم فجر که از ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۴۰۲ در تهران برگزار شد، در میان ۲۲ فیلم منتخب جشنواره قرار گرفت و توجه منتقدان را به خود جلب کرد.
اگرچه این فیلم در جشنواره فجر جایزه رسمی جشنواره را دریافت نکرد، اما بعدها در سال ۱۴۰۳ در ۲ آذرماه ۱۴۰۳ در مراسم بیست و سومین جشن حافظ سروش صحت برای «صبحانه با زرافهها» جایزه بهترین کارگردانی را از آن خود کرد که نشاندهنده قدرشناسی جامعه سینمایی نسبت به سبک و نگاهش است.
این فیلم که در سال ۱۴۰۳ تولید و در جشنواره فیلم فجر اکران شد، داستان گروهی از دوستان است که برای شرکت در عروسی دوستشان دور هم جمع شدهاند.
تنظیمات کمدی فیلم با حادثهای غیرمنتظره آغاز میشود: داماد بهدلیل مصرف یک ماده مرموز بیهوش میشود و دوستان باید او را نجات دهند. این موقعیت نهفقط به طنز و موقعیتهای خندهدار میانجامد، بلکه زمینهای فراهم میکند تا مخاطب درباره رفتارهای اجتماعی، روابط انسانی، هویت، تضادهای مدرن و پویاییهای گروهی تأمل کند؛ مسائلی که معمولاً در زیر پوست زندگی روزمره پنهان هستند.
سروش صحت در هر دو فیلم سینماییاش از زبان تصویری و رواییای بهره میبرد که همزمان ساده و عمیق است. این سبک، گرچه در ابتدا ممکن است بهنظر طنز و سرگرمکننده بیاید، اما در لایههای زیرینش، سؤالاتی اساسی درباره زندگی، موقعیتهای انسانی و رابطه ما با دیگران مطرح میکند.
در «جهان با من برقص»، مواجهه با مرگ و انتخاب نوع زندگی، دغدغهای اساسی است؛ فیلم مخاطب را از سطح داستان به لایههای روانشناسی شخصیتها میبرد و از آنها میخواهد معنای رفاقت و ارزش زمان را بازاندیشی کنند.
در «صبحانه با زرافهها»، روایت کمدی و موقعیتهای خندهدار در واقع پردهای است برای پنهان کردن دغدغههایی عمیقتر مانند تقاطع دوستی، طبقات اجتماعی، هویت فردی و واکنش ما به بحرانهای غیرمنتظره. منتقدان نیز اشاره کردهاند که این فیلم دارای «جهان ذهنی خاص خود» است که ممکن است برای همه مخاطبان یکدست نباشد، اما محتوای فکری و معناییاش بسیار پررنگتر از کمدی صرف است.
این گرایش به لایههای روانشناختی و اجتماعی در آثار صحت نشان میدهد که او سینما را نه فقط ابزاری برای سرگرمی، بلکه ابزاری برای گفتوگو با مخاطب درباره مفاهیم زندگی انسان میداند؛ امری که در سینمای معاصر ایران کمتر دیده میشود.
سروش صحت از یک کارگردان و نویسنده شناختهشده در تلویزیون به فیلمسازی تبدیل شده که دغدغههای انسانی، روابط اجتماعی و پیچیدگیهای روانی را با زبانی طنزآلود و قابللمس به تصویر میکشد. حضورش در جشنوارههای معتبر، کسب جایزههای ملی و بینالمللی و استقبال مخاطبان از آثارش، گواهی است بر این که سینمای او مسیر تازهای برای روایت زندگی در سینمای ایران گشوده است.
امسال نیز سروش صحت با جدیدترین فیلم خود، «استخر»، در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر (بهمن ۱۴۰۴) حضور دارد. با توجه به سابقه موفقیتهای پیشین او در جشنواره، از جمله سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای «جهان با من برقص» و استقبال مخاطبان و منتقدان از «صبحانه با زرافهها»، میتوان انتظار داشت که «استخر» نیز با توجه به جهانبینی ویژه و نگاه روانشناختی صحت، توانایی خلق تجربهای تأملبرانگیز و متفاوت برای مخاطبان جشنواره را داشته باشد. تجربههای پیشین صحت نشان دادهاند که او در انتخاب سوژه، ساختار داستانی و هدایت بازیگران، مهارت بالایی دارد و همین نکته باعث میشود حضور «استخر» در جشنواره ۱۴۰۴ با امید و انتظار زیادی از سوی مخاطبان و منتقدان همراه باشد.