به من توجه کن

بارها در طول روز با افرادی برخورد می‌کنیم که از کلمه‌های قلمبه‌‌سلمبه یا تکیه‌کلام‌های خاص برای رساندن منظورشان استفاده می‌کنند. بدون تردد قدرت کلمه‌ها و تأثیرشان در سایر افراد انکار‌ناپذیر است و این کلمه‌ها و واژه‌ها هستند که سبب پیوند با دیگران می‌شوند. به‌عبارتی، استفاده و به‌کارگیری درست از کلماتی که در گفت‌وگو انتخاب می‌کنیم، ما را فردی باهوش، گرم، خجالتی یا بی‌سواد نشان می‌دهد. در پاسخ به اینکه چرا گروهی از افراد تمایل دارند هنگام صحبت از کلمات و زبان بیگانه استفاده کنند، باید گفت این گروه از افراد قصد دارند جلب توجه کنند.
امان از تحصیل‌کرده‌ها
اگر بخواهیم تقسیم‌بندی کنیم که چه گروه افرادی این نوع صحبت را انتخاب می‌کنند، باید بگوییم گروه اول، جوانان تحصیل‌کرده، قشر دانشجو یا در‌حال تحصیل و متخصصان هر رشته‌ای هستند که بیشتر از سایر افراد جامعه، این نوع گفتار را دارند؛ متخصصان به‌دلیل اینکه الزام کارشان است و معادلی برای برخی از واژه‌ها ندارند و دانشجویان به‌دلیل تکرار کلمات بیگانه.
جوانان امروزی نه دیروزی
جوانان امروزی بیشتر از جوانان دهه‌40و50 از لغات قلمبه‌‌سلمبه و حتی واژه‌های بیگانه استفاده می‌کنند، زیرا آن‌ها در عصر ارتباطات به دنیا آمده‌اند و هر روز با نرم‌افزارها و وسایل ارتباطی جدید در ارتباط‌اند؛ درنتیجه هر سال به‌نسبت سال قبل، کلمات بیگانه بیشتری وارد فرهنگ لغت ما می‌شود، واژه‌هایی که معادلی ندارند.
ابهت کلام
گروه دومی که از این کلمات استفاده می‌کنند، تنها هدفشان جلب توجه است. این گروه نه تخصص گروه اول را دارند، نه الزامی برای استفاده از آن. تنها برای اینکه خود را باکلاس نشان دهند و بگویند تأثیر کلامشان زیاد است، دست به چنین کاری می‌زنند. آن‌ها می‌خواهند از این طریق، خود را با‌فرهنگ نشان بدهند.
اختلال ِ «به من توجه کن»
گروه دوم می‌خواهند دیده شوند و مورد تشویق و تحسین قرار بگیرند؛ به‌عبارتی این گروه اختلال تیپ نمایشی دارند. آن‌ها حاضر‌ند هر‌کاری انجام بدهند تا دیده شوند. می‌توان گفت به‌نوعی دچار ضعف شخصیتی هستند و برای اینکه گوش‌ها و چشم‌ها همیشه در اطرافشان باشد، دائم خود را در ویترین به نمایش می‌گذارند تا جلب توجه کنند. این گروه الزاما باسواد یا علمی نیستند؛ تنها چند لغت را حفظ و طوطی‌وار آن را تکرار می‌کنند. برخی از رفتارهای آن‌ها عبارت است از:
- لحن، آهنگ، کلام خاصی دارند.
- ظاهر پر‌رنگ و لعابی دارند.
- نحوه پوشش‌ آن‌ها متفاوت است؛ تنها برای اینکه بگویند به من توجه کن.
ریشه‌های این رفتار
این رفتار تحت‌تأثیر عوامل ذیل است:
- سبک تربیتی خانواده
- سبک فرزندپروری اشتباه
- تجربه‌های شخصی
هدف از این رفتار
چرا این گروه چنین گفتاری را برای خود انتخاب می‌کنند؟
- دیده‌‌شدن
- جلب‌توجه اطرافیان
- تحت تأثیر قرار دادن دیگران
- دوست‌داشته شدن از‌سوی اطرافیان
کار کدام گروه اشتباه است؟
گروه اول به‌دلیل تخصص یا کار و حرفه‌ای که دارند، آگاهانه از کلمات یا الفاظ خاص استفاده می‌کنند؛ زیرا ناچار به این کارند و راه دیگری ندارند. در‌حالی‌که گروه دوم تنها برای خودنمایی و تحت‌تأثیر قرار‌دادن دیگران چنین می‌کنند.
توصیه کاربردی
گروه دوم در صحبت‌هایشان گاه اشتباه‌های زیادی دارند که در جمع سبب خنده یا طعنه دیگران می‌شود. باید بگوییم نه تمسخر و نه تکرار الفاظ قلمبه‌‌‌سلمبه هیچ‌یک راه‌گشا نیست؛ زیرا آن‌ها همین توجه را می‌خواهند. اگر شما بگویید چرا از این کلمات استفاده می‌کنی، او با شما وارد بحث می‌شود و درنتیجه مقاومت می‌کند و همان الفاظ را بارها در صحبتش به کار می‌برد.
در برخورد با این گروه باید نشان دهید که توجه‌ شما را جلب کرده‌اند و تمام حواستان به صحبت‌های آن‌هاست و با گفتن یک جمله کلی به او بفهمانید که منظورش را درک کرده‌اید و توجه شما بیشتر به خودش است، نه کلمه‌هایی که به کار می‌برد..